Roselyn Greengrass

Your browser has JavaScript disabled. If you would like to use all features of this site, it is mandatory to enable JavaScript.

Roselyn Greengrass

Doktor Dom

Ain't no chariots of fire
Come to take me home
I'm lost in the woods and I wander alone

wiek

sława

krew

genetyka

zawód

Wysoki, mierzący 193 cm. Dobrze zbudowany, umięśniony. Opalony, wręcz spieczony słońcem od prac na zewnątrz. Kawał czarodzieja. W granicach 100 kg. Wieloletni sportowiec, obecnie również pracujący w znacznym stopniu fizycznie, co widać na pierwszy rzut oka. Długowłosy, zielonooki blondyn. Ma falowane, gęste włosy w kolorze ciepłego jasnego blondu - poprzetykane pasmami rozjaśnionymi od częstego pobytu na słońcu i kilkoma pierwszymi kosmykami bieli. W kącikach oczu ma siateczkę zmarszczek, czoło również pokrywają pierwsze, jeszcze niezbyt głębokie linie. Roztacza wokół siebie zapach ziołowego dymu: ciężki, ale słodkawy, trochę kadzidłowy. Nosi się elegancko, klasycznie, choć nieczęsto sięga po magiczne szaty. W większości są to ubrania szyte na miarę. Preferuje proste, ale dopasowane spodnie i koszule z dobrych materiałów, skórzane buty. Czasami golfy albo płaszcze dostosowane do pogody. Wybiera ciemne kolory. Sięga głównie po zielenie, brązy i czerń, ale bez niebieskich podtonów (również w kierunku bardzo ciemnej zieleni albo kawowego brązu). Często sięga po skórzane rękawiczki. Na palcu niemal stale nosi złoty sygnet. Na lewym nadgarstku ma zegarek na skórzanym pasku, na prawym rzemykową bransoletę z przywieszką. Zazwyczaj mówi bez akcentu, nie unosi głosu. Raczej stawia na wizualny autorytet i chłodne, poważne, nieco kpiące spojrzenie.

Ambroise Greengrass-Yaxley

#26

17.09.2025, 16:56 ✶

Roo,

Na wszelkie świętości, z Matką Naturą na czele, nie mam zielonego pojęcia, kto popełnił ten falstart. Najpewniej był to jakiś nadmiernie pomocny skrzat domowy. Tu, gdzie się zatrzymałem, niezmiernie brakuje mi podejścia Flory.

Zresztą. Właściwe zaproszenie, również to ustne, czeka na nasze spotkanie w sprawie drzewek wiggenowych.

Twoja obecność sama w sobie będzie pozostałą częścią prezentu.

Możesz dąsać się na mnie do woli podczas Mabon albo w szklarni. Widzimy się niedługo.

Pokutnie zdruzgotany

Ambroise

Because no matter how long the night
It's always darker
When the light burns out
And the sun goes down

The night will start anew