Alexander z dworca ZOO

Odpowiedź po mniej więcej dwóch dniach.

Kartka numer 1 to zwykła karta z notesu. Bliżej brzegów poodbijane były krwią fragmentaryczne odciski palców, ich układ był wyraźnie przypadkowy, wyglądały na powstałe przy przytrzymywaniu kartki. Przez środek ciągnęła się dłuższa, wąska, krwista smuga, od której część tuszu rozmazała się, lecz nie do tego stopnia, aby nie dało się odczytać liter.

Jak daleko sięga twój wzrok? Widzisz kamień i krew w moich ustach

Gdy kładę ostry kamień na języku wiem że może zrobić mi krzywdę
może tego chcę żeby pokaleczył
po coś jest ostry i żadne z nas nie pomyślało nawet żeby go opiłować

bo może sama kaleczę się nim z miłości do ostrego kamienia
Czy tu sięgnął twój wzrok? Jak dobrze mnie widzisz?

Kolejną wiadomość zapisano drobnym drukiem na wewnętrznej stronie okładki wyrwanej z oprawy starego wydania Corpus Aristotelicum ułożonego przez Augusta Immanuela Bekkera; mogło to być jedno z pierwszych wydań, a może po prostu ktoś przechowywał je w wilgotnym miejscu. Trzeba byłoby to sprawdzić.

Ktoś kiedyś dowodził, że i kamienie mają duszę, tyle że tak cichą że jej nie słychać. Nie wiem czy i to nie był jakiś stary grek skoro już zagaiłeś temat Greków
Być może poszukam go dla ciebie później
to jest tego greka który wynalazł pneumę i tchnął ją w cały świat
nazwali to heloizm helio HILOZOIZM
tyle że nie ma na to chyba naukowych dowodów
nie powiem ci czy to prawda, bo oglądałam dusze zwierząt i dusze ludzi, ale
szukałam ale nie, inne nie
jeszcze nie?
Kamienie na pewno natomiast słyszą i pamiętają
jak mnie i ciebie na tym kamieniu
Na to nauka ma dowody jeśli ci to uczyni różnicę
Pisał o tym jeszcze inny grek
to jest pisał o rozumach czynnych i biernych we wszech rzeczy
to był inny grek, co wiem na pewno, bo ten widział trzy dusze — dusze roślin, dusze zwierząt i dusze ludzkie, czego mu zazdroszczę
nie człowieka, oczywiście, bo tę duszę zobaczyć może każdy, kto się choć trochę postara
Ale jego imienia też nie pamiętam, ani nie pamiętam kto szedł przed nim, ani kto za nim
wszyscy grecy chodzili po sobie nawzajem, więc co to ma za znaczenie

Widmowidzowie w każdym razie dali dowód umysłu receptywnego kamienia, na którym teraz żyje trochę mnie i trochę ciebie, nawet jeśli nie ma aktywnej duszy
Niektórzy runiści nauczyli się też kamienie nasączać magią, choć jak tego dokonano też nie jestem pewna
Jest do tego jednak dopisana nauka, jeśli uczyni ci to różnicę

Twoje kamienie słyszą, a tam gdzie są teraz, śpiewa im się piękny koncert

Notatka na jakimś losowym świstku zabłąkanym wśród papierów:

Chłopiec z gwiezdnej skały (tak bardzo podoba mi się twoje niebo) a i tak skończył w podłożu
Nie martw się, bo nie są uwięzione w doniczce
dałam im inny kosmos

Papeterię kolejnego zapisku stanowiła złożona na pół i — a jakże — również chamsko i krzywo wyrwana rycina botaniczna.

czasem myślę po co kwiaty w ogóle tam są na tych kamieniach, ale przecież wiem
potrzebujemy kwiatów na skale żeby pasały się na nich przeklęte krwiożercze owce
owce więcej owiec, okrutne ilości owiec które unicestwiły już tyle rzadkich gatunków

żeby one mogły potem owce żreć

snowdońskie lilijki uciekły na walijską górską skałę bo tam ich owce nie sięgają
ale zobacz jak nędzne są na tej kolejnej stercie kamieni

Po otwarciu złożonej ryciny wypadła unieśmiertelniona magicznym roztworem lilijka z całym korzeniem. Alexander miał tylko chwilę, aby jej się przyjrzeć, bo po rozłożeniu kartki zaczęła się reakcja, od której błyskawicznie zwiędła, i został wkrótce na jego rękach wiotki trupek.
Wewnątrz kartki dodano:

Te drzewa
Nieważne.
Możesz je oglądać, a nawet możesz oglądać je ze mną.

Kolejna luźna notatka:

O wróżbach w locie kamieni i locie dymu też pisał grek
choć po prawdzie nie jestem pewna, czy którykolwiek z nich był tak naprawdę grekiem, niezbyt mnie to obchodzi

Zaproszenie na wesele zwrócono pobazgrane:

Formalnie,
Alexandrze        czy        Panie Mulciber
formalnie jeszcze w Walii nie byłam, ale pomyślę, czy się ubrać.

HR