• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Aleja Horyzontalna v
« Wstecz 1 2 3 4 5 … 11 Dalej »
[10.09.1972] Szlakiem poległych | Mona&Mathilda

[10.09.1972] Szlakiem poległych | Mona&Mathilda
sacrificial lamb
only there, on a bed of moss and grass would she allow her heart to rest
wiek
28
sława
III
krew
czysta
genetyka
—
zawód
smokolożka
rude loki, ciemne i bystre oczy. Mierzy 168 cm

Mona Rowle
#2
30.09.2025, 18:19  ✶  
Moc Świstka działała. Biały pers, jak zwykle wyczuwający napięcie, tej nocy nie odszedł od Icarusa, tuląc się w jego nogi. Mona natomiast została sama — była skazana na własne sny i pustkę, które obudziły ją wraz z ostatnimi obrazami koszmaru. Cisza w mieszkaniu wydawała się ciężka, jak na fakt, że spały z nią jeszcze dwie inne osoby bliskie jej sercu.

Z początku był to wyłącznie cichy szept, nieskładne słowa, które równie dobrze mogłyby być majaczeniem podsuniętym przez zmęczony umysł po Spalonej Nocy. Rowle, która z trudem ponownie wywalczyła sen, odrzuciła pościel na bok i powędrowała do pokoju gościnnego. Krzyk dobiegający zza drzwi pokoju gościnnego nie pozostawiał wątpliwości, kiedy rozedrgane serca próbowały odgrodzić się od wszystkich duchów przeszłości, jakie tej nocy powróciły.
— Tylka… — wyszeptała w ciemność, nie chcąc wystraszyć Mathildy jeszcze bardziej. Następnie podniosła się, siadła bliżej na łóżku, kiedy ramiona młodszej kobiety zadrżały, a palce wbiły się boleśnie we własną skórę.

Jak do dzikiego oraz poranionego zwierzęcia, kobieta ostrożnie wyciągnęła lewą — jedyną sprawną dłoń w jej stronę, zawahała się na ułamek sekundy, potem musnęła delikatnie ramię młodszej czarownicy. — No już, to tylko sen, kochana. Jesteś u mnie, nic ci nie grozi — powiedziała cicho, na co w odpowiedzi oddech koszmaru urwał się, poszarpał w walce o każdy haust powietrza. Drżenie przyjaciółki było prawie że bolesne w dotyku, więc Mona przesunęła dłonią po jej ramieniu w dół, starając się poluzować desperacki chwyt na własnej skórze. Finalnie przyciągnęła ją bliżej do siebie.
— Oddychaj ze mną. Wdech i… wydech. Jesteś cała — powtórzyła rudowłosa kobieta, kołysząc ją lekko w ramionach. — Nic ani nikt cię nie dotknie póki tu jestem.


Sweet, mourning lamb
There's nothing you can do
Bound to suffering eternal through
the sins of their fathers committed
long before their conception
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Mathilda Quirrell (814), Mona Rowle (468)




Wiadomości w tym wątku
[10.09.1972] Szlakiem poległych | Mona&Mathilda - przez Mathilda Quirrell - 12.09.2025, 09:09
RE: [10.09.1972] Szlakiem poległych | Mona&Mathilda - przez Mona Rowle - 30.09.2025, 18:19
RE: [10.09.1972] Szlakiem poległych | Mona&Mathilda - przez Mathilda Quirrell - 18.01.2026, 12:21
RE: [10.09.1972] Szlakiem poległych | Mona&Mathilda - przez Mona Rowle - 08.03.2026, 17:35

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa