Secrets of the Quill 2025

Czwarta praca - od 20.10 do 26.10
Prompt: THAT'S NEW / FANCY EVENT

Kiedyś było tak:

Ledwie zauważalnie zmarszczył brwi.
To było coś nowego.
Oparł się barkiem o drzwi, tak, żeby nikt nie mógł wejść do środka. Nawet gdyby próbował, nie zdołałby otworzyć drzwi na tyle szeroko, aby dojrzeć cokolwiek poza plecami Moody'ego, blokującymi przystępu do gabinetu sędzi. Jeszcze tego brakowało, żeby ktoś zobaczył ich w tak dwuznacznej sytuacji. Miękkim, ledwo dostrzegalnym ruchem przesunął się tak, aby wesprzeć na drzwiach cały swój ciężar, pilnując obranego posterunku. Nie spuszczał przy tym oczu z czarnych pantofelków Lorien, poza tym momentem, gdy wychyliła głowę zza ciężkich drzwi szafy, odrzuciwszy na plecy zatrzęsienie ciemnych loków. Wtedy mimowolnie na nią spojrzał, podążając za głosem swojej rozmówczyni – na nagie ramię, wzburzoną kaskadę włosów, rozchylone usta – dopiero gdy zniknęła z powrotem za drzwiami szafy, odwrócił wzrok, przez dłuższą chwilę po prostu przypatrując się własnym butom. Zanim jednak Lorien zamknęła szafę, Aaron zdążył podnieść głowę, przybrawszy na twarz jak zawsze nieprzeniknioną minę aurora.
Nie zdradził się nawet drgnieniem powieki.

A teraz? Niby wciąż nowe jest dla niego to wszystko, ale Aaron sądzi, że mógłby się do tego przyzwyczaić... Mimo, że szykująca się do The Globe Lorien zdążyła mu już dokładnie 17 razy powiedzieć: "jeszcze chwila i wychodzimy".

bonus

[...] skakała po mieszkaniu na jednej nodze, próbując równocześnie naprawić magią dziurę w pończosze, znaleźć drugą rękawiczkę, wpiąć kolejną wsuwkę we względnie trzymane w ryzach loki i na dodatek złapać dementorka, który uznał za szalenie zabawne uciec z jej kolczykiem; powtarzając “Jeszcze moment. Za trzy minuty wychodzimy.” ni mniej ni więcej jak siedemnaście razy. Osiemnaście jeśli policzyć to, że tuż przed wyjściem wzięła jeszcze kota na ręce i musiała ściągać z sukienki szaro-bure kłaki.

Po pierwszym "jesteś gotowa?" Lorien zapewniła go, że wyjdą już za chwilę, chwileczkę – wystarczy mu w sam raz czasu, żeby zebrał porządnie sierść z munduru, po tym jak kot wpakował mu się na kolana. Po drugim obdarzyła go morderczym spojrzeniem, a po trzecim... Po trzecim Aaron po prostu przestał pytać.

adnotacja moderatora

Tydzień 4 zaliczony. @Aaron Moody