Poczta Jonathana

Cieszę się, że mam twoją ciekawość, panie Selwyn.
Wyobraź pan sobie, że mam taki produkt. Chcę ci zaoferować
r a d a r
na grilla.
Więcej informacji na miejscu biwakowym.
Pozdrawiam.

Jeśli znasz trochę Woody'ego i jego szarady, to mogłeś łatwo domyślić się, że miejsce biwakowe to nie co innego jak Strażnica, gdzie ukryte w jakimś sprytnym miejscu czekało na Jonathana pęto kiełbasy owinięte w gazetę, a między jej stronami liścik:

Weźmy hipotetyczną sytuację:
podczas walki ze Śmierciożercami udaje ci się takiego skurwysyna ujebać, że pójdzie farba.
Nowoczesne rozwiązanie, które chciałbym ci zaoferować, to radar. Wkładasz do radaru taką kroplę krwi i zabierasz go ze sobą.
Zabierasz radar do Ministerstwa w dzień roboczy. I hyc, radar wypluwa informację, czy przypadkiem nie mamy do czynienia pod maską z będącym dziś w pracy pracownikiem Ministerstwa.
Bierzesz radar na spacer po Pokątnej — może akurat Śmierciożerca siedzi dziś w swoim sklepiku albo je kolację w restauracji na Horyzontalnej. Hyc, masz go na radarze.
I ten radar wtedy go goni, dopada, i może zadusić gołymi rękami. Na miejscu. Od ręki. Gołą ręką.

Pamiętasz też mapę, o której mówiłem? To wyobraź sobie, że mamy po kropelce krwi każdego z nas i możemy wykorzystać radar, żeby próbować zaginionego namierzać.
Czy jest pan zainteresowany nabyciem radaru?