Bestiariusz

Trudne

Należą do grupy groźnych stworzeń, które oswoić jest w stanie jedynie czarodziej z fachem w ręku, który jest specjalistą w tej dziedzinie. Na niewłaściwą hodowlę reagują agresją, są w stanie zrobić krzywdę. Potrzebują także specjalnych warunków życia, nie są istotami, które mogą być hodowane w zaciszu domowym. Wiedza o tych stworzeniach wymaga Wiedzy przyrodniczej ◉◉◉○○.

Abraksan

Występowanie: cały świat (zależne od rasy); dzikie równiny i łąki.
Pożywienie: rośliny (głównie pasze, trawa); lubią pić whiskey i przepadają za cukrem.
Magiczne właściwości: niezwykle silne zwierzęta (nieporównywalne do ludzkiej siły), potrafią latać; abraksany hodowane przez rodzinę Prewett potrafią porozumiewać się ludzką mową.
Wygląd: rasa koni magicznych. Posiadają ogromne skrzydła, jasne włosy (których maść wędruje od spektrum bieli aż do beży) oraz czerwone oczy. Niektóre mogą mieć błękitne upierzenie. Pióra te znaleźć można nie tylko na ich skrzydłach, ale również w ogonie i grzywie. W kłębie sięgają nawet do 3 m. Wyróżniane są dwa podgatunki abraksanów:

• Aetonany niewiele różnią się od abraksanów, bo jedynie umaszczeniem – są barwy kasztanowatej
  
• Graniany są o wiele mniejszymi przedstawicielami gatunku, posiadają umaszczenie w skalach szarości
  

Informacje dodatkowe: aetonany wywodzą się z Grecji. Graniany pochodzą ze Skandynawii i są słabszymi, bardziej płochliwymi, ale zarazem szybszymi wersjami abraksanów. Rodzina Prewett hoduje abraksany, które potrafią mówić ludzkim głosem. Abraksany swoim intelektem dorównują niemal ludzkiemu. Są stworzeniami stadnymi, które zawsze posiadają przewodnika stada (niezależnie czy samca, czy samicę) wybieranego na podstawie jego doświadczenia. Swoimi charakterami bardzo się między sobą różnią – jedne potrafią być bardzo skore do współpracy, inne dzikie i krnąbrne.

Buchorożec ✶

Występowanie: Afryka.
Pożywienie: rośliny.
Magiczne właściwości: jego skóra zdolna jest odbijać większość zaklęć; róg, ogon oraz wybuchowa substancja w rogu wykorzystywane są przy sporządzaniu eliksirów.
Wygląd: duże, szare i bardzo silne zwierzę. Na nosie ma gruby róg, w którym znajduje się niebezpieczny, wybuchowy płyn. Posiada długi ogon przypominający linę. Z dużej odległości może być pomylony z nosorożcem. Osiąga masę jednej tony.
Informacje dodatkowe: jak większość dużych ssaków, buchorożce walczą o samice. Z tego powodu ich populacja nie jest zbyt duża, gdyż walczące samce często doprowadzają się do eksplozji. Samica w jednym miocie rodzi tylko jedno młode. Buchorożec nie atakuje, jeśli nie zostanie sprowokowany, ale gdy zaczyna szarżować, rezultaty mogą być straszne. Ich róg zdolny jest do przebicia metalu.

Bystroduch

Występowanie: Stany Zjednoczone.
Pożywienie: mięso.
Magiczne właściwości: niezwykle twarda skóra opiera się większości uszkodzeń mechanicznych, w tym zaklęciom; są bardzo silne, ruchem skrzydeł mogą stworzyć podmuchy powietrza zdolne wytrącić z równowagi nawet ciężkich przeciwników.
Wygląd: wyglądają jak hybrydy smoków z ptakami. Rozpiętością skrzydeł sięgają nawet 3 metrów – są podobne wielkością do albatrosów. Mają długą szyję z wąskim dziobem opatrzonym rzędem ostrych kłów. Ich ciało pokryte jest piórami na grzbiecie, szyi, łbie i klatce piersiowej, w różnych kolorach – biel, beż, brązy różnych odcieni i błękit. Reszta ciała pokryta jest łuskami, które zazwyczaj mają odcienie szarości bądź czerni. Mają długie ogony pokryte łuskami i zakończone kilkoma piórami.
Informacje dodatkowe: prowadzą raczej samotniczy tryb życia i zbierają się w skupiska tylko w czasie okresu godowego, który przypada na marzec. Samce są bardziej kolorowe od samic i próbują im zaimponować poprzez przyniesienie lepszej zdobyczy i „śpiew”, który brzmi bardzo skrzecząco. Bystroduchy składają do dwóch jaj. Młode opuszczają teren matki w przeciągu pierwszych 6 miesięcy życia, kiedy osiągają dorosłość. Nie są to stworzenia długowieczne – dożywają zazwyczaj 8 lat. Są inteligentnymi stworzeniami, można je tresować i wykorzystywać jako stworzenia pocztowe. Ich niezwykła ciekawość stanowi wielki problem dla świata czarodziei. Regularnie naruszają one siedziska mugolskie.

Czupakabra

Występowanie: Ameryka Północna oraz Południowa.
Pożywienie: krew (zwierząt i ludzi).
Magiczne właściwości: —
Wygląd: nieduże zwierzę przypominające jaszczurkę, poruszające się na sześciu łapach. Na ciele ma wiele kolców, a w szerokiej paszczy rzędy ostrych zębów. Posiada parę wyłupiastych, żółtych oczu. Występują dwa rozdaje umaszczenia: czarne z niebieskimi i czerwonymi wzorami, lub w czerwono–białe pasy.
Informacje dodatkowe: jest bohaterem licznych mugolskich legend, w których autorzy nie są zgodni co do wyglądu potwora. Jego nazwa pochodzi z języka hiszpańskiego i dosłownie oznacza „wysysacz kóz”.

Demimoz ✶

Występowanie: Daleki Wschód.
Pożywienie: rośliny.
Magiczne właściwości: niewidzialność, zdolności profetyczne; z ich włosów tworzy się peleryny–niewidki.
Wygląd: przypomina mieszankę szympansa z leniwcem o dużych, żółtych lub czarnych oczach, które zmieniają kolor na jaskrawo niebieski podczas przepowiadania przyszłości. Całe jego ciało pokryte jest delikatnymi, długimi, srebrzystymi włosami.
Informacje dodatkowe: trudno je wytropić, ponieważ potrafią się stawać niewidzialne (zwłaszcza gdy czują zagrożenie). Oprócz tego, na podstawie rachunku prawdopodobieństwa potrafią przepowiedzieć najbliższą przyszłość (i gdy doświadczają wizji, ich kolor oczu się zmienia), dlatego złapać je można tylko, jeśli zrobi się coś absolutnie przypadkowego. Z ich włosów szyje się peleryny–niewidki, jednak z czasem tracą swoje właściwości. Nie są agresywne. Demimozy opiekują się żmijoptakami.

Erkling ✶

Występowanie: Niemcy.
Pożywienie: ludzkie dzieci, leśne kręgowce.
Magiczne właściwości: potrafi porozumiewać się ludzką mową.
Wygląd: niewysokie, bo sięgają maksymalnie metra, o pociągłej, spiczastej twarzy, nosie i uszach. Mają zielonkawą skórę i długie palce u dłoni. Poruszają się na dwóch nogach.
Informacje dodatkowe: ich głosy są wysokie i piskliwe, przez co wzbudzają złudne poczucie bezpieczeństwa, głównie po to, by wabić do siebie dzieci, które później zjadają. Prawdopodobnie są w jakiś sposób spokrewnione ze skrzatami domowymi. Lubią grać na flecie, śpiewać i strzelać z rurki ślinowej.

Feniks ✶

Występowanie: Indie, Chiny i Egipt; głównie góry, swoje gniazdo zawsze zakładają w najwyższych punktach.
Pożywienie: owoce i zioła.
Magiczne właściwości: ich pieśń jest opisywana jako nieziemska i budzącą dreszcze. Potrafiła ona dodać odwagi istotom o czystym sercu i wzbudzić strach w sercach zepsutych. Posiadają zdolność do teleportowania się, choć nie jest wiadomym, jak dokładnie to działa. Są cenione nie tylko przez wzgląd na pióra, które stanowią rdzeń różdżek, ale również magiczne łzy, które potrafią uleczyć nawet ciężkie rany i stanowią jedyne antidotum na jad bazyliszka. Posiadają zdolność reinkarnacji, są całkowicie odporne na zabójczy wzrok bazyliszka.
Wygląd: szkarłatne ptaki wielkości łabędzia. Ich ciała pokryte są czerwonymi piórami, a na ogonie złotymi. Ich dzioby i nogi są również złotego koloru. Mają mądre, czarne jak węgielki oczy. Potrafią rozpalić swoje pióra – mienią się one wtedy niczym płomienie, albo naprawdę w tych płomieniach stają.
Informacje dodatkowe: podczas reinkarnacji stają w płomieniach, aby następnie narodzić się w popiołach jako pisklęta. Są one niezwykle inteligentne. Feniksy nie zabijają innych stworzeń, ale nie unikają walki, kiedy przychodzi im bronić osób, z którymi się zwiążą. Trudno zyskać sobie sympatię feniksa, ale łatwo ją stracić sięgając po czarną magię lub popełniając czyny okrutne z egoistycznych pobudek. Feniks zazwyczaj dotrzymuje czarodziejowi, z którym się zwiąże, towarzystwa do końca życia ludzkiego towarzysza. Po jego śmierci zaś odlatują. Jest to jedna z przyczyn, dla których nikomu nie udało się ustalić długości życia tych wiekowych istot.

Gromoptak

Występowanie: Arizona (Stany Zjednoczone).
Pożywienie: rośliny (zwłaszcza owoce i zioła), robaki, małe ssaki.
Magiczne właściwości: potrafi tworzyć burze podczas lotu; pióra wykorzystywane są przy sporządzaniu eliksirów i tworzeniu różdżek.
Wygląd: ogromny ptak (większy od dorosłego człowieka) o długim ogonie. Posiada trzy pary skrzydeł, a jego pióra, w kolorze białym i złotym, mienią się wzorami przypominającymi chmury. Ma łeb podobny do orlego (lub raczej… do łba hipogryfa).
Informacje dodatkowe: gromoptaki, prócz magicznego tworzenia burz, mają niezwykły zmysł, dzięki któremu potrafią wyczuć niebezpieczeństwo. Są spokrewnione z feniksami. Gromoptaki są gatunkiem objętym ochroną.

Gryf

Występowanie: Grecja.
Pożywienie: surowe mięso.
Magiczne właściwości: potrafi latać; pióra i szpony wykorzystywane są przy sporządzaniu eliksirów i tworzeniu różdżek.
Wygląd: jego głowa, szyja i przednie łapy oraz skrzydła należą do wielkiego orła, a z kolei tułów, tylne łapy i ogon do lwa. Jest sporych rozmiarów (dorosłego lwa). Jego pióra są białe i ciemnobrązowe, a futro brązowożółte.
Informacje dodatkowe: znane są jako zawzięte i gwałtowne, znane są jednak przypadki, gdzie czarodzieje są w stanie się z nimi zaprzyjaźnić. Gryfy mają naturalną potrzebę chronienia skarbów i do właśnie tych celów są wykorzystywane przez czarodziei; skarbem tym może być cokolwiek: złoto, a nawet rośliny w ogrodzie. Jeśli z jakiegoś powodu gryf nie ma czego strzec, potrafi wpaść w rozpacz i zacząć się denerwować. Łatwo temu zaradzić, po prostu dając mu nowy skarb do pilnowania.

Jarczuk

Występowanie: cały świat, głównie Ukraina.
Pożywienie: mięso.
Magiczne właściwości: inteligentne i niezwykle silne, wytrzymałe istoty. Ugryzienie jarczuków nie goi się naturalnie, trudno je wyleczyć nawet magią. Najlepiej wyhodowane jarczuki posiadają wyrostki, zwane pestkami, na swoim czole, które pozwalają im wyczuwać magię i widzieć to, co magiczne. Jarczuki zawsze są w stanie przejrzeć przez niewidzialność.
Wygląd: wyglądają jak psy, z których zostały wyhodowane, a wyhodować je można z każdej rasy. Są jednak znacznie większe od swoich pobratymców.
Informacje dodatkowe: hodowla tych stworzeń wywodzi się z Ukrainy. We wschodniej Europie są trzymane przez aurorów i używane do polowań na magiczne istoty oraz czarnoksiężników.

Hodowla tych istot wygląda następująco: dokonuje się najpierw selekcji psów, które mają zostać jarczukami. W nocy, tuż po oszczenieniu się suki, wybiera się jedynie trzynaste szczenię z miotu, które następnie żywcem zakopuje i pozostawia pod ziemią na okres trzech modlitw. Po tym czasie szczeniaka wyciąga się i zamyka w ciemnym pomieszczeniu na dziesięć tygodni, karmiąc go w tym czasie lanym po tkaninie mlekiem zmieszanym z krowią krwią. Jeśli pies zacznie sam z siebie ssać tkaninę spijając z niej mleko z krwią, oznacza to, że złe siły jeszcze nie pomieszały mu zmysłów i jest szansa na wyhodowanie doskonałego jarczuka. W okresie zamknięcia, za pomocą rytuałów znanych wyłącznie hodowcom, zaklina się psa i jego zęby. Po upływie dziesięciu tygodni i jednego dnia, szczeniaka wypuszcza się i sprawdza jak bardzo się zmienił. W ten sposób wyhodowany pies jest większy, silniejszy i bardziej agresywny niż reszta miotu, z którego pochodził.

Jednorożec ✶

Występowanie: Północna Europa; preferują życie w ciemnych i głębokich lasach, w Wielkiej Brytanii dużo można ich znaleźć w Zakazanym Lesie.
Pożywienie: mięso.
Magiczne właściwości: krew jednorożca może uratować nawet człowieka na skraju śmierci, wydłużając jego życie za ogromną cenę – zabicie jednorożca sprowadza na człowieka przekleństwo i zostaje skazany na nędzne pół–życie. Jednorożce roztaczają wokół siebie świetlistą aurę podobną do patronusa (choć nie tak silną), działającą na dementorów; róg, włosie i krew jednorożca to silne składniki wykorzystywane przy sporządzaniu eliksirów i wyrobów magicznych (takich jak różdżki).
Wygląd: stworzenie o wyglądzie konia (osiągały wielkość od 145 do 155 cm w kłębie) z jednym, krętym rogiem na czole. Mają złote futro do dwóch lat, później zmienia się ono na srebrne. W wieku czterech zaczyna wyrastać im róg (srebrzysty). Osiągają dorosłość w wieku siedmiu lat, kiedy ich futro staje się śnieżnobiałe. Mówi się, że są tak jasne, że nawet śnieg wydaje się przy nich szary. Ich kopyta są złote. Ich krew ma srebrzysto–niebieską barwę, która lśni w świetle księżyca.
Informacje dodatkowe: jednorożce to niezwykle płochliwe istoty, a prędkość ich poruszania się prześciga przemienione wilkołaki, dlatego też są trudne do złapania. O wiele chętniej dają do siebie podejść czarownicom niż czarodziejom. Mimo wysokiej klasyfikacji Ministerstwa Magii tych stworzeń nie atakują one nawet w samoobronie – zawsze wybierają ucieczkę. Są niezwykle szanowane wśród czarodziei i stanowią symbol niewinności. Niewiadomą jest, ile czasu może przeżyć jednorożec, ale na pewno nie są one nieśmiertelne. Jednorożce mają w zwyczaju kąpać się w wodospadach, ale tylko tych, gdzie woda jest czysta. Polowanie na jednorożce jest zakazane.

Kelpia

Występowanie: Wielka Brytania, Irlandia; rzeki i jeziora.
Pożywienie: ludzie, ryby.
Magiczne właściwości: zmiennokształtność; włosy wykorzystywane są przy sporządzaniu eliksirów i tworzeniu różdżek.
Wygląd: mogą przyjąć dowolną formę, najczęściej jednak pokazują się jako koń z wiechą sitowia zamiast grzywy.
Informacje dodatkowe: należy do rodziny demonów wodnych. Wabi na swój grzbiet niczego nieświadomego nieszczęśnika, a następnie nurkuje z nim na dno rzeki lub jeziora, gdzie zjada go, pozwalając by wnętrzności wypłynęły na powierzchnię. Aby pokonać kelpię, należy nałożyć jej wędzidło za pomocą zaklęcia. Sprawia to, że staje się uległa i niegroźna.
Największa i najbardziej znana kelpia na świecie zamieszkiwała jezioro Loch Ness w Szkocji i najchętniej przybierała postać węża morskiego. Obserwatorzy z Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów odkryli, że nie mieli do czynienia z prawdziwym wężem morskim, kiedy na widok grupy mugolskich badaczy wąż zamienił się w wydrę, a po ich odpłynięciu powrócił do swego pierwotnego kształtu. Nazywana była „Potworem z Loch Ness” oraz pieszczotliwie „Nessie”.

Pikujące licho ✶

Występowanie: Ameryka Południowa, Azja i Afryka, lasy deszczowe.
Pożywienie: ludzkie mózgi.
Magiczne właściwości: ma twardą skórę i potrafi odbić niektóre zaklęcia; wydziela jad, który odpowiednio rozcieńczony, może być użyty, aby usunąć wybrane wspomnienia.
Wygląd: duże, skrzydlate stworzenie, wyglądające jak motyl z głową przypominającą wilczą. Ma zielono–niebieskie ubarwienie. Gdy nie lata, zwija się i kurczy w zielony, kolczasty kokon.
Informacje dodatkowe: człowiek użądlony przez pikujące licho, może szybko stracić rozum, na szczęście jest to stan odwracalny. Stworzenie to może być nieufne wobec nowych osób, lecz gdy zobaczy, że inny przedstawiciel tego gatunku zaprzyjaźnił się z czarodziejem, łatwiej nabierze do niego sympatię. Są uznawane za niebezpieczne ze względu na to, że ich pokarmem jest ludzki mózg.

Sfinks

Występowanie: Egipt.
Pożywienie: mięso.
Magiczne właściwości: potrafi porozumiewać się ludzką mową; niezwykła siła.
Wygląd: stworzenie posiadające ludzką głowę i ciało dużego lwa.
Informacje dodatkowe: niezwykle inteligentny, uwielbia zagadki i rebusy. Od ponad tysiąca lat wykorzystywany jest przez czarodziejów do pilnowania skarbów, kosztowności i tajnych skrytek. Jest niebezpieczny tylko wtedy, gdy coś zagraża temu, czego pilnuje – a jest wtedy niezwykle brutalny, jako, że sfinksy posiadają nadnaturalną siłę. Potrafi mówić i zazwyczaj rymuje, swoje zagadki robi długie i bardzo skomplikowane. 

Sklątka tylnowybuchowa ✶

Występowanie: Zakazany Las.
Pożywienie: mięso.
Magiczne właściwości: dorosłe osobniki są tak silne i agresywne, że stanowią dla przeciętnego czarodzieja śmiertelne zagrożenie. Gruby pancerz chroni je przed rzucanymi zaklęciami, jedynym niechronionym elementem jest mięsiste podbrzusze. Samce posiadają jadowe żądło. Dodatkowo potrafią krzesać zagrażający życiu ogień.
Wygląd: świeżo wyklute sklątki wyglądają jak zdeformowane, pozbawione skorupy homary czy też skorpiony. Są blade i oślizgłe. Posiadają mnóstwo nóżek, które znajdują się w dziwnych miejscach. Mają ok. 15 cm długości i roztaczają wokół silny zapach zgniłych ryb. Nie posiadają otworu gębowego, więc trudno zlokalizować ich głowę. Samce sklątek mają żądła, a samice – ssawki na brzuchach, prawdopodobnie do wysysania krwi. Co jakiś czas z jednego końca sklątki strzelają iskry, wydając przy tym głośne pyknięcie, co sprawia, że przelatują o kilkadziesiąt centymetrów do przodu.
W ciągu pierwszych dwóch miesięcy życia, sklątki osiągają rozmiar jednego metra i dziczeją. Ich ciało pokrywać zaczyna gruby, szarawy, chitynowy pancerz. Wyglądają jak skrzyżowanie wielkich skorpionów z wydłużonymi krabami. Nasilenie eksplozji z tylnej części ciała stworzenia i jego „odskoków” jest wprost proporcjonalne do jego rozmiarów.
Mając około cztery miesiące, sklątki osiągają 1,8 m, a miotany przez nie ogień staje się coraz bardziej niebezpieczny dla otoczenia. Okazy, które dotrwały do dziesiątego miesiąca życia, osiągają wielkość 3 metrów.
Informacje dodatkowe: zostały wyhodowane z połączenia mantykory z krabem ognistym. Stworzenia stadne. Wraz z rozwojem sklątki stają się coraz bardziej agresywne do stopnia, w którym młode mordują się wzajemnie i również mają skłonność do atakowania osób zajmujących się nimi.

Testral

Występowanie: cały świat; gęste, niezamieszkałe lasy i stare puszcze.
Pożywienie: mięso.
Magiczne właściwości: potrafią latać; są niewidzialne dla ludzi, którzy nie zobaczyli śmierci innego człowieka.
Wygląd: testrale przypominają sylwetkę większego, śmiertelnie chudego konia, na którego kości nawleczono ciemną, gładką skórę. Nie są jednak tak duże jak abraksany, a przy tym prezentują się jako bardzo drobne przez ich naturalne wychudzenie. Łeb, podobny smoczemu, zwieńczony jest ostrymi uszami. Posiadają duże, białe oczy bez widocznych źrenic i tęczówek. Ich kolorystyka waha się w odcieniach czerni i grafitu, a szyję zdobi długa, czarna grzywa. Posiadają silne, nietoperzowate, skórzane skrzydła pozwalające im latać.
Informacje dodatkowe: wydają z siebie bardzo specyficzne, podobne piskom dźwięki podczas komunikowania się ze sobą wzajem. Stworzenia te pozostają niewidoczne dla każdej osoby, która nie zobaczyła śmierci, ale również dla tych, którzy ją  ujrzeli, ale nie zrozumieli. Uważa się je za istoty przynoszące nieszczęście i zwiastujące śmierć, ale to tylko przesąd. Testrale są bardzo łagodnymi i życzliwymi istotami, w dodatku bardzo inteligentnymi. Potrafią bez problemu zrozumieć swojego jeźdźca i zawieźć go dokładnie w to miejsce, w które sobie zażyczy. W sytuacji zagrożenia, lub kiedy ktoś je obrazi, potrafią się jednak bronić – zazwyczaj gryzą, choć nie są niebezpieczne.

Żmijoptak ✶

Występowanie: Daleki Wschód, Indie.
Pożywienie: robaki, ptaki, szczury, rzadziej małpy.
Magiczne właściwości: posiada zdolność powiększania i pomniejszania swojego ciała; jaja wykorzystywane są przy sporządzaniu eliksirów.
Wygląd: stworzenie posiadające ciało węża o niebieskich i fioletowych łuskach. Jego głowa jest jednak ptasia – opierzona i z charakterystycznym dziobem. Pióra ma różowe, niebieskie i fioletowe. Posiada skrzydła. Jego ciało może osiągnąć długość maksymalnie 5 metrów.
Informacje dodatkowe: powiększa i pomniejsza swoje ciało, dostosowując się do panujących wokół warunków. Jest wyjątkowo agresywny wobec tych, którzy się do niego zbliżą, szczególnie, kiedy broni swoich jaj, których skorupki zrobione są z najczystszego i najdelikatniejszego srebra. Stworzenia, na które żmijoptak nie reaguje agresją czy strachem to demimozy, które się nimi opiekują.