jesień, trzeci tydzień września 1972, mieszkanie Peregrinusa

| 11 września

Dægberht dziękował bogom za to, że chociaż mieszkanie Viorici zostało przeklęte, to oszczędzili jego zbiory i nagromadzone przedmioty. Byłoby mu okropnie żal, gdyby z dymem poszły wszystkie twory jego rąk i upominki zwiezione zza wielkiej wody, ale najbardziej żałowałby składników poukrywanych w słoikach i puszkach, którego dopiero co skończył zasuszać na zimę. Jasne, mógłby pewnie prosić o nie Victorię albo Helloise, ale po pierwsze lubił być chociaż odrobinę niezależny, a po drugie... no cóż, nawet one nie położyły swoich rąk na tym, co posiadł podczas ostatniej wyprawy.

Jego nowy pokój w mieszkaniu Peregrinusa był zastawiony gratami.

Gdzieś pomiędzy nierozpakowanymi skrzynkami, Dægberht kisił w słoikach eliksir do herbaty, tworzony na bazie miodu i różnych ziół (w szczególności niezapominajek) fermentujący wraz z oczyszczonymi piórami memortka.

Rzut Z 1d100 - 36
Slaby sukces...