26.03.2026, 16:33 ✶
Basilius popatrzył uważnie na Henry'ego i chociaż w pierwszej w chwili w oczach uzdrowiciela błysnęła pewna frustracja na unikanie zwolnienia w wykonaniu jego pacjenta, to szybko na jej miejsce wypłynęło pewne smutne zrozumienie. Może źle odczytywał sytuację, ale Henry nie wydawał się typem pracoholika, który uparcie idzie do biura, chociaż jego ciało się buntuje. Lockhart natomiast chyba rzeczywiście martwił się, że nie mógł wziąć wolnego. Basilius westchnął cicho i szybko wypisał zwolnienie.
— Nieprzemęczanie się i chodzenie do pracy przy pańskim stanie nie szczególnie idą w parze – powiedział, wręczając Henry'emu odpowiedni papierek. – Na całe szczęście nie musi pan się już zastanawiać, czy brać zwolnienie czy nie, bo po prostu właśnie pan je otrzymał. Trzy dni. Potem może pan wrócić do pracy, chyba że się pogorszy. Wtedy jak mówiłem proszę zgłosić się do Munga.
Jeszcze szybko zerknął na dłoń Henry'ego, ale rzeczywiście uraz okazał się dobrze zaleczony, więc po prostu skinął głową.
– Tak. Oczywiście. Proszę już go wziąć. I dużo odpoczywać. Dam teraz panu spokój, jakby miał pan jakieś pytania, to jeszcze chwilę tutaj będę, aby zerknąć na Hannibala, więc proszę wołać. – Zawahał się na chwilę, po czym dodał. – Gdyby nie było panu po drodze z Mungiem, to proszę po prostu do mnie napisać. Po prostu uznajmy moją potencjalną wizytę za ciąg dalszy tej medycznej inicjatywy.
Po tych słowach, o ile Henry nie miał żadnych kolejnych pytań, Basilius zostawił chorego samemu sobie, umył ręce i poszedł do kuchni, w której obecnie ukrywał się Hannibal.
– Teraz twoja kolej– rzucil do Selwyna. – Rozumiem że tobie również dokucza kaszel? Jakieś inne objawy?
— Nieprzemęczanie się i chodzenie do pracy przy pańskim stanie nie szczególnie idą w parze – powiedział, wręczając Henry'emu odpowiedni papierek. – Na całe szczęście nie musi pan się już zastanawiać, czy brać zwolnienie czy nie, bo po prostu właśnie pan je otrzymał. Trzy dni. Potem może pan wrócić do pracy, chyba że się pogorszy. Wtedy jak mówiłem proszę zgłosić się do Munga.
Jeszcze szybko zerknął na dłoń Henry'ego, ale rzeczywiście uraz okazał się dobrze zaleczony, więc po prostu skinął głową.
– Tak. Oczywiście. Proszę już go wziąć. I dużo odpoczywać. Dam teraz panu spokój, jakby miał pan jakieś pytania, to jeszcze chwilę tutaj będę, aby zerknąć na Hannibala, więc proszę wołać. – Zawahał się na chwilę, po czym dodał. – Gdyby nie było panu po drodze z Mungiem, to proszę po prostu do mnie napisać. Po prostu uznajmy moją potencjalną wizytę za ciąg dalszy tej medycznej inicjatywy.
Po tych słowach, o ile Henry nie miał żadnych kolejnych pytań, Basilius zostawił chorego samemu sobie, umył ręce i poszedł do kuchni, w której obecnie ukrywał się Hannibal.
– Teraz twoja kolej– rzucil do Selwyna. – Rozumiem że tobie również dokucza kaszel? Jakieś inne objawy?