jesień 1972, 23-30.10

Your browser has JavaScript disabled. If you would like to use all features of this site, it is mandatory to enable JavaScript.

jesień 1972, 23-30.10 — dary ziemi

szamanka

Kochajcie mnie, kochajcie, wy
— gęstwy zieleni
I wy, senne gromady powikłanych cieni

wiek

sława

III

krew

czysta

genetyka

—

zawód

zielarka, twórczyni eliksirów i sztuki w drewnie

Tchnie czymś dzikim, nosi na sobie okruchy lasu: czasem we włosy zaplącze się uschnięta gałązka, czasem w materiał szaty wczepią nasiona czy wkleją niteczki pajęczyn, a czasem sama czarownica dokłada intencjonalnie atrybuty natury: ozdoby z ptasich piór, polnych kwiatów czy zwierzęcych kłów. Ciągnie się za nią woń suszonych ziół i palonych kadzideł. Kobieta szczupła i przeciętnego wzrostu (164 cm), niebieskie oczy. Długie blond włosy o średnim skręcie, rzadko ułożone i wystylizowane, zwykle znajdzie się wśród nich kołtun. Spódnice szat Helloise są długie i mają głębokie kieszenie, w których zawsze znajdzie się nieco ziarna dla ptaków. Lubi mięsiste tkaniny, warstwy, ubrania swobodnie płynące za sylwetką, nie boi się wzorów ani koloru, choć wybiera głównie barwy głębokie i niezbyt nasycone lub bliskie ziemi: zielenie, brązy, zgaszone pomarańcze. Stawia przede wszystkim na praktyczność: materiały solidne, które posłużą długie lata i nie zaszkodzi im praca w ogrodzie. Zamiast sakwy często nosi pas na wzór dawnych châtelaine, do którego na skórzanych rzemykach przymocowane są drobne przedmioty: różdżka, futeralik z nożem, woreczek soli czy miniaturowe buteleczki eliksirów, w tym zawsze jedna z solami trzeźwiącymi. Helloise nie nosi klasycznej biżuterii. Posiada jedynie ozdoby z drewnianych koralików i elementów zwierzęcych.

Helloise Rowle

#10

08.06.2026, 11:14 ✶ (Ten post był ostatnio modyfikowany: 08.06.2026, 11:18 przez Helloise Rowle.)

24 października

Świece dla Atreusa

— Zamówienie. —

Rozdrażniona porażką porzuciła miejsce, gdzie przygotowywane były lampiony, pozostawiając tę kwestię Samuelowi. Być może jemu pójdzie lepiej.
Czarownica obmyła ręce lepkie od dyniowego miąższu i zajrzała do kociołków stojących nad ogniem, gdzie bulgotały eliksiry. Wystawiła na ogień nowy kocioł wypełniony bielutkim woskiem. Nie miała dla Atreusa aż tyle sentymentu, aby dla niego poświęcić się długiemu, żmudnemu procesowi tworzenia świec zanurzanych.
Gdy wosk roztopił się, zalała nim klasyczne formy.

// rzucam rzemiosło na świecę nr 1 dla Atreusa

Rzut Z 1d100 - 75
Sukces!

// rzucam rzemiosło na świecę nr 2 dla Atreusa

Rzut Z 1d100 - 82
Sukces!

Wyciągnęła świece z form i od razu widziała, że udały się wyśmienicie. Zapakowała je do małego pudełeczka, po czym odebrała od Samuela lampion, który — ach, udał się, to najważniejsze.

dotknij trawy