Sowa Guinevere McGonagall

Sówka podobna do poprzedniej. Zmachana i czujnie się rozglądająca. Przyniosła w łapkach butelkowo zieloną kopertę z purpurowym, okrągłym lakiem. Nie ruszyła od razu w drogę powrotną a jedynie odleciała pod najbliższe schronienie by tam zatrzymać się na dłuższą chwilę.

Londyn, 15.10.1972

Szanowna Pani McGonagall,

Dziękuję za wyrażenie zainteresowania i zaproszenie. Z przyjemnością skorzystam i przybędę drogą powietrzną o uzgodnionej porze.

Rzeczywiście i mnie Pani personalia wydają się przyzywać wspomnienia sprzed kilku laty. Nie spodziewałam się, że opuści Pani urokliwe i tajemnicze okolice domeny słońca i kotów na rzecz słoty i fauny naszych wysp. Ciekawa jestem jakie archeologiczne tropy przywiodły Panią do nas.

Z tym większym zainteresowaniem oczekuję naszego rychłego spotkania.

Pozdrawiam,

Ceolsige Burke