[Wiosna 1972] Wianki, ogniska i słupy majowe - SABAT BELTANE

Przyjmował komplementy z łatwością i bez trudności je rozdawał, jeżeli miał ku temu okazję. Mimo swojej filuternej natury, ostatnie wydarzenia zmieniły go dość mocno. Wciąż posiadał fasadę flirtu i pewności siebie, ale tym razem była właśnie tym - jedynie fasadą. W szkolnych latach czy nawet jeszcze niedawno rozdawał uprzejmości i chęć popchnięcia ich w bardziej zmysłową stronę, bo miał ich na pęczki. Teraz, natomiast, komplement przyjaciółki sprawił, że oblał się lekkim rumieńcem. Poczuł się z tym dziwnie, bo przecież powiedziała jedynie pare słów o jego włosach... Liczył się kontekst. Znał Sarę nie od dziś i była mu droga, sprawiała, że dnie wypełnione były promieniami letniego słońca, muskającymi policzki komfortem i znajomym ciepłem. Mógł być przy niej sobą, nie myśląc o konsekwencjach, co ostatnio było jego zmorą.
Być może to atmosfera Beltane wprowadziła go w taki nastrój, a być może sama obecność Sary - nie było to istotne. Co się liczyło to zakładany na jego głowę wianek i łyk z butelki wina.
Uniósł spojrzenie na głowę i poprawił kosmyk włosów w odrobinę zawadiackim geście.
- Niezapominajki i stokrotki? - zapytał z uśmiechem - Miejmy nadzieję, że moje ramiona będą równie silne co twoje uczucia - mrugnął do niej i zaśmiał się krótko.
- Huh? - spojrzał w tę samą stronę, co przyjaciółka i skrzywił się odrobinę, gdy zauważył jak Cameron zsuwa się z pala. Przełknął ślinę.
- Trzeba będzie go pocałować w te dłonie później i mieć nadzieję, że do wesela się zagoi - stwierdził ostatecznie - I ma, ale znasz Camerona, najpierw robi, potem myśli. Nie żebym był lepszy, właśnie dlatego tak dobrze się z nim dogaduję - był bardzo dumny ze swojej uwagi. Zaraz też wyszukał w tłumie znajomą rudowłosą czuprynę Heather, odnotował sobie aby później do niej podejść.
- Życz mi szczęścia! - wykrzyknał entuzjastycznie i zanim poszedł w stronę pala to cmoknął dziewczynę w policzek.

!wspinamsieN