• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Greater London Niemagiczny Londyn v
1 2 3 4 5 … 8 Dalej »
[30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue

[30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue
Local Dumbass
I’m gonna give you fair warning that I…
I’m not a saint, but I could be if I try
Lord knows I've got habits to break
wiek
33
sława
III
krew
zdrajca krwi
genetyka
—
zawód
klątwołamacz/najemnik/łowca
bardzo wysoki - 196 cm / potężnie zbudowany, szerokie barki, rozbudowany kark, ciężka masa mięśni bardziej przypominająca taran niż sylwetkę biegacza / ciemnobrązowe, półdługie włosy / brązowe oczy / cztery złote kolczyki (małe kółka) w lewym uchu / obrączka ślubna z grubego, topornie kutego złota na palcu / poparzenie na szyi od prawej strony i części prawego ucha / nadkruszona prawa trójka i pęknięty, częściowo brakujący fragment lewej jedynki / luźny, praktyczny styl ubioru / wytatuowany pod rękawami skórzanych albo materiałowych kurtek / sprężysty krok, jakby zawsze gdzieś się spieszył / "francuski" akcent - miękkie r, zmiękczone głoski, cichy głos

Benjy Fenwick
#6
29.09.2026, 19:01  ✶  
Wcale nie ukrywałem niczego przed Prudence, po prostu uznałem, że skoro i tak musiałem przygotować cały zestaw do rytuału, to mogłem przy okazji doprowadzić wszystko do błysku, zamiast później przeklinać własne lenistwo, kiedy okazałoby się, że zostawiłem na ostrzu ślady krwi lub wosku. No, może także potrzebowałem zrobić sobie przerwę od bycia perfekcyjną panią domu, ponieważ nikt nigdy nie uprzedził mnie, ile prozaicznych prac wykonywało się na posesji z okazji nadchodzącego sabatu. Nie przewidziałem tylko, że moja żona potraktuje moje zniknięcie na piętro jako początek śledztwa kryminalnego, a powinienem był - oj - powinienem, była w końcu antropologiem…
Przez chwilę patrzyłem na nią w zupełnej ciszy, mając przy tym bardzo nieprzyjemne wrażenie, że właśnie obserwowałem, jak w głowie Prudence odbywał się proces dochodzeniowy, którego wynik został już właściwie przesądzony, brakowało tylko znalezienia odpowiedniego paragrafu, pod który można było podciągnąć moje niewinne siedzenie na piętrze ze szmatką w ręku. Najgorsze było to, iż nie mogłem nawet powiedzieć, że sobie na tę podejrzliwość nie zasłużyłem, bo najwyraźniej moja próba zachowania się naturalnie polegała na tym, że stałem przy drzwiach z miną człowieka spod ciemnej gwiazdy, który właśnie został przyłapany na przemycaniu smoka przez granicę, chociaż w rzeczywistości od dobrych kilkudziesięciu minut zajmowałem się przedmiotem, który miał być użyty podczas sabatu i który, według mojej zawodowej oceny, zdecydowanie zasługiwał na to, żeby przed użyciem nie mieć na sobie połowy krwi, sadzy i Merlin wiedział, czego jeszcze. Problem polegał na tym, że Prudence najwyraźniej nie zamierzała przyjąć tej wersji wydarzeń bezsprzecznie, znałem ten wzrok wystarczająco dobrze, żeby wiedzieć, że każde kolejne słowo mogło tylko pogorszyć moją wątpliwą sytuację.
Spojrzałem przy tym przelotnie w stronę pomieszczenia, gdzie na stole leżał nieszczęsny przedmiot, błyszczący teraz tak, że przy odpowiednim kącie światła można było się w nim niemal dokładnie przejrzeć. Miałem przed sobą listę rzeczy, które trzeba było przygotować przed Samhain, część była już zrobiona, część czekała, ale z jej perspektywy zamiast rozsądnie przejść do kolejnego punktu siedziałem nad kawałkiem metalu i traktowałem go z takim zaangażowaniem, jakbym przygotowywał artefakt mający uratować pół Anglii przed nadchodzącą apokalipsą. W mojej obronie nie była to zwykła przesadna pedanteria, rytualne przedmioty miały swoje wymagania, powierzchnia ostrza potrafiła mieć znaczenie przy określonych zaklęciach, a pozostałości po wcześniejszych zastosowaniach nie zawsze były czymś, co chciało się przenosić do kolejnego obrzędu, tyle że tłumaczenie tego Prudence w tej chwili mogło zabrzmieć mniej więcej tak, jakbym właśnie próbował uzasadnić spędzenie godziny na pucowaniu widelca przed obiadem.
- Nie? Tak? Byś mosze? - Odparłem, wybiórczo ignorując zasłyszane zwątpienie w „szlifowanie”, nawet jeśli sam usłyszałem, jak mało przekonująco to zabrzmiało, więc westchnąłem i oparłem dłoń o framugę. Miałem wrażenie, że właśnie tym jednym zdaniem dostarczyłem jej kolejnego dowodu przeciwko sobie, chociaż tak naprawdę wkopałem się już na samym początku, bo normalny człowiek nie zaczynał przecież rozmowy od zapewnienia, że czegoś nie zrobił, zanim ktokolwiek zdążył go o to oskarżyć. Widocznie jednak mój mózg uznał, że najlepszą metodą wyjścia z sytuacji będzie dobrowolne ujawnienie wszystkiego, czego moja żona jeszcze nie zdążyła zauważyć. Była to strategia niezwykle głupia, ale konsekwentnie stosowana przeze mnie przez lata, kiedy byliśmy jeszcze przyjaciółmi, więc przynajmniej nie można było powiedzieć, że nie trzymałem się własnych tradycji.
Problem polegał na tym, że dla mnie przygotowanie narzędzia nigdy nie kończyło się na sprawdzeniu, czy coś było ostre i czyste, bo przekonałem się zbyt wiele razy, że magia potrafiła wykorzystać najmniejszą niedoróbkę dokładnie wtedy, kiedy jej użytkownikowi wydawało się, że wszystko zrobił należycie - przy rytuałach było to szczególnie irytujące, ponieważ przedmioty miały znaczenie nie tylko praktyczne, ale również symboliczne, i jeśli chciało się przeprowadzić coś porządnie, należało zadbać o oba aspekty, nie zamierzałem więc używać podczas Samhain sztyletu, który wyglądał, jakby ostatnie pół wieku spędził pod podłogą jakiejś zapomnianej przez Merlina krypty, nawet jeśli przeciętny obserwator prawdopodobnie uznałby, że właśnie taki wygląd „dodawał mu charakteru”. Charakter był dobry w opowieściach dla uczniów Hogwartu, przy narzędziach wolałem sprawność.
- No… Mosze nie tyle „polelowałem”, co splawdzałem. Polelowanie było pszy okazji. Ostsze miało nalot pszy nasadzie, a lękojeść była lepka od czegoś, czego wolałem nie pszenieść dalej, musiałem to najpielw zidentyfikowaś, więc sklobałem ją, dopóki nie miałem pewności, sze nie jest to pozostałość po jakiejś stalej mieszance lytualnej… Poza tym chciałem splawdziś, czy nie ma miklopęknięć. Jeśli mamy nim placowaś pszy szeszach, pszy któlych ostsze mosze mieś kontakt s klwią, popiołem albo substancjami leaktywnymi, wolałem wiedzieś wcześniej, czy nie lospadnie mi się w lęce dokładnie wtedy, kiedy będzie najmniej odpowiedni moment na lospadanie się czegokolwiek… - Spojrzałem na nią spod brwi, choć zaraz sam poczułem, że to wyjaśnienie również zabrzmiało wyjątkowo niefortunnie, szczególnie w świetle faktu, że rzeczywiście przez ostatnie kilkadziesiąt minut siedziałem na piętrze, za zamkniętymi drzwiami, zamiast kręcić się po domu i odhaczać kolejne punkty z listy, i polerowałem kawałek metalu, aby świecił się jak psu jajca…


[Obrazek: 4GadKlM.png]
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (5786), Prudence Fenwick (3437)




Wiadomości w tym wątku
[30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Prudence Fenwick - 27.09.2026, 22:27
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Benjy Fenwick - 27.09.2026, 23:00
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Prudence Fenwick - 28.09.2026, 19:39
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Benjy Fenwick - 28.09.2026, 22:05
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Prudence Fenwick - 29.09.2026, 18:34
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Benjy Fenwick - 29.09.2026, 19:01
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Prudence Fenwick - 29.09.2026, 19:30
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Benjy Fenwick - 29.09.2026, 22:16
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Prudence Fenwick - 30.09.2026, 10:20
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Benjy Fenwick - 30.09.2026, 16:00
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Prudence Fenwick - 30.09.2026, 20:10
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Benjy Fenwick - 01.10.2026, 15:08
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Prudence Fenwick - 01.10.2026, 20:03
RE: [30.10.1972 rano] Benjy, przyszykuj kadzidło| Benjy & Prue - przez Benjy Fenwick - 02.10.2026, 00:00

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa