Mundur był nieodzowną częścią ich pracy z wielu powodów, Atreus mógł go nie lubić, ale wybrawszy taką karierę, brał ją z całym swoim bagażem, a oni nie byli żadną tajemniczą jednostką, tylko funkcjonariuszami, a cywile musieli ich łatwo identyfikować. Poza tym zapewniało to pewną jednolitość pomiędzy innymi, być może mniej zamożnymi aurorami, nie mówiąc już o pewnych innych prawnych stronach. To nie tak, że Victoria zgadzała się że wszystkimi wymysłami Ministerstwa, zwłaszcza nie rozumiała dlaczego odbiera im się jedyną pewną możliwość ochrony przed czarnoksiężnikami, jakimi są patronusy, których nauczanie było również zakazane, ale rozumiała że pewna dyscyplina jest konieczna. I że mundur również jest konieczny.
– Teraz mamy zimę – zmrużyła oczy, przyglądając się Atreusowi, bo być może jeszcze wcale nie wytrzeźwiał, skoro mu ten fakt umknął. A potem uniosła jedną brew. – Nie wiem, nie gram w karty – bo miała tego rozsądku aż nadto, wszystko się więc zgadzało. – Sądziłam, że to nieszczęśliwi nie liczą kieliszków – stwierdziła lekko złośliwie, a potem bezczelnie usiadła obok Atreusa, zakładając nogę na nogę. – Na oko to zależy ile pamiętasz – stwierdziła, zerkając na blondyna.