• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Poza schematem Retrospekcje v
1 2 3 4 5 … 17 Dalej »
[08/1956] Some bridges are better left uncrossed | Aloysius, Prudence

[08/1956] Some bridges are better left uncrossed | Aloysius, Prudence
Local Dumbass
I’m gonna give you fair warning that I…
I’m not a saint, but I could be if I try
Lord knows I've got habits to break
wiek
33
sława
III
krew
zdrajca krwi
genetyka
—
zawód
klątwołamacz/najemnik/łowca
bardzo wysoki - 196 cm / potężnie zbudowany, szerokie barki, rozbudowany kark, ciężka masa mięśni bardziej przypominająca taran niż sylwetkę biegacza / ciemnobrązowe, półdługie włosy / brązowe oczy / cztery złote kolczyki (małe kółka) w lewym uchu / obrączka ślubna z grubego, topornie kutego złota na palcu / poparzenie na szyi od prawej strony i części prawego ucha / nadkruszona prawa trójka i pęknięty, częściowo brakujący fragment lewej jedynki / luźny, praktyczny styl ubioru / wytatuowany pod rękawami skórzanych albo materiałowych kurtek / sprężysty krok, jakby zawsze gdzieś się spieszył / "francuski" akcent - miękkie r, zmiękczone głoski, cichy głos

Benjy Fenwick
#3
2 godzin(y) temu ✶  
Zaciągnąłem się skrętem, zatrzymując na moment wzrok na jej profilu, po czym wypuściłem dym powoli przez usta, odchylając głowę nieco do tyłu i przez moment wpatrując się w zielone pagórki, które nas otaczały. Prue miała rację, spacerowanie mogło uchodzić za odpoczynek, szczególnie jeżeli ktoś miał w sobie tyle energii, że samo zbyt długie siedzenie na tyłku zaczynało go męczyć bardziej od najdłuższych wędrówek. Włóczenie się, nawet bez głębszego celu, było całkiem niezłym zajęciem, szczególnie kiedy nie trzeba było podążać krok w krok za przewodnikiem wycieczki, wysłuchiwać opowieści o następnych zabytkach i udawać, że kolejna śmiertelnie nudna historia o dworskim życiu w tym konkretnym zamku, jednym z setek, różniła się czymkolwiek od poprzedniej. Byłem w stanie zrozumieć, dlaczego Bletchley nie chciała dłużej siedzieć w miejscu, w którym rozbiliśmy nasze tymczasowe obozowisko, tak naprawdę ani trochę się jej nie dziwiłem, ale oczywiście, że była z tym jednocześnie dosyć nienormalna, bo większość znanych mi „normalnych” dziewcząt raczej nie wyjeżdżała pod namiot z bandą kolegów brata i nie snuła się dobrowolnie po zadupiach, aby oglądać jakieś kamienie. Znałem ją wystarczająco długo, żeby mieć na ten temat całkiem solidnie ugruntowaną opinię, poza tym nie widziałem żadnego powodu, dla którego miałbym ją teraz zmieniać, bo w istocie - to był komplement, może zawoalowany, zasnuty gęstym dymem, jaki mnie otaczał, ale nie planowałem tego cofać.
- Tak, Bletchley, zdecydowanie jesteś nienormalna. Tak, to komplement. - Przyznałem, gdy uniosła brwi, wypuszczając kolejną chmurę bokiem, po czym ruszyłem za nią, robiąc dwa długie kroki, żeby na nowo zrównać się z jej tempem, po czym prawie natychmiast przeniosłem wzrok na drogę przed nami, nie tyle próbując wyobrazić sobie, co właściwie takiego interesującego mogło kryć się w stercie głazów, która najwyraźniej zasłużyła na osobną pozycję w przewodniku turystycznym - choć to też mnie interesowało, rzecz jasna, inaczej bym nie poruszał tematu - co starając się nie nawiązać z nią zbyt długiego kontaktu wzrokowego, bo ostatnio skończyło się to zupełnie inaczej, niż chciałem. - Spróbuj czasem przyjąć coś miłego bez przeprowadzania dochodzenia w sprawie moich intencji. - Szturchnąłem ją lekko łokciem, dla rozluźnienia, uważając jednak, żeby nie wejść jej w drogę, zarówno faktycznie, jak i w pewnym sensie metaforycznie, bo nie uśmiechało mi się kontynuować marszu w gorszym nastroju, niż go zacząłem. Było nawet fajnie, nie widziałem powodu, by to zmieniać, przynajmniej dopóki sielanka trwała.
Spojrzałem przed siebie, próbując wypatrzyć most między drzewami, gdy zaczęła tłumaczyć mi, co takiego naprawdę było celem naszej wyprawy.
- A tak właściwie, dlaczego psy? - Zapytałem, strzepując popiół na pobocze, w przeciwnym kierunku do podmuchów wiatru, bo nie chciałem mieć jeszcze na sumieniu ciuchów Prue. Obróciłem skręta między palcami, po czym wyciągnąłem go w jej stronę, odruchowo, zupełnie bez głębszego zastanowienia, bo wątpiłem, żeby miała ochotę skorzystać. Zmarszczyłem przy tym brwi, mimowolnie zastanawiając się nad tym, co usłyszałem, Bletchley potrafiła zainteresować się rzeczami, które mi samemu nigdy nie przyszłyby do głowy, po czym opowiadała o nich z takim zaangażowaniem, że czasem mimowolnie zaczynałem słuchać i rzeczywiście się nad tym wszystkim zastanawiać, nie byłem przecież zupełnym ignorantem. - Trochę dziwne, że akurat one postanowiły urządzać sobie wycieczki w jedną stronę z mostu. Myślisz, że coś tam widzą? Coś, czego my nie widzimy? - Zerknąłem na nią kątem oka, zastanawiając się, czy rzeczywiście wiedziała coś więcej o tym miejscu, czy po prostu spodobała jej się nieco makabryczna historia, którą można było opowiadać przy kolacji, więc postanowiła to sprawdzić. Niezależnie od opcji, czułem się całkiem zaintrygowany.


[Obrazek: 4GadKlM.png]
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 2 gości

Podsumowanie aktywności: Przełącz sortowanie alfabetycznie/ilość słów Benjy Fenwick (1333), Prudence Fenwick (1161)




Wiadomości w tym wątku
[08/1956] Some bridges are better left uncrossed | Aloysius, Prudence - przez Benjy Fenwick - 3 godzin(y) temu
RE: [08/1956] Some bridges are better left uncrossed | Aloysius, Prudence - przez Prudence Fenwick - 2 godzin(y) temu
RE: [08/1956] Some bridges are better left uncrossed | Aloysius, Prudence - przez Benjy Fenwick - 2 godzin(y) temu
RE: [08/1956] Some bridges are better left uncrossed | Aloysius, Prudence - przez Prudence Fenwick - 1 godzinę temu

  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa