Sowa Christophera

Jeśli nie jesteś bogaty/nie znasz go osobiście, wiadomość odbierze asystentka.

Londyn, kiedyś-tam

Mój drogi Christopherze,

coś mi się obiło o uszy. To bardzo miło z Twojej strony, że o mnie pomyślałeś. Dawno nie mieliśmy okazji porozmawiać.

Nie mówię nie, ale jesteś pewien, że to dobry pomysł? Nie mam obycia w pokazach, a mój zawód łączy się z nieplanowanymi kontuzjami… I zdaje mi się, że ostatnio trochę schudłam. Ale z ciekawości – jaki to projekt?

Victoria

Mój drogi Christopherze,

Dobrze, muszę to przyznać – masz moją ciekawość. Odważna zagrywka – zatrudnić w roli modelek kobiety, które być może niewiele mają wspólnego z taką pracą. Mam nadzieję jednak, że moje słowa Cię nie zniechęcają, ja naprawdę uważam to za bardzo śmiałe (w tym pozytywnym znaczeniu) posunięcie.

Ty tu jesteś ekspertem, nie będę się z tym spierać. Ale być może rzeczywiście najlepiej byłoby się spotkać i porozmawiać, jak wiemy – papier jest w stanie przyjąć wszystko i jest to marna namiastka spotkania twarzą w twarz. Kiedy masz czas? Spróbuję jakoś dopasować mój grafik.

Victoria

Londyn, 05.07.1972

Więcej informacji o wydarzeniu wkrótce 

@Christopher Rosier

10.09.1972, Londyn

Christopherze,

wiele razy tamtej nocy przebiegałam po Pokątnej i wydaje mi się, że Wasza rodzinna pracownia ocalała, ale jak Ty się czujesz? Czy wszystko jest w porządku? A jeśli nie – to czy potrzebujesz, albo potrzebujecie jakiejś pomocy?

Słyszałam też plotki po weselu u Blacków, że podobno się zaręczyłeś… To prawda? Czy to kolejne dziwne wnioski spragnionych ploteczek ciotuniek? Nie wiem czy gratulować, czy wręcz przeciwnie.

Tak czy siak, gdybyś tylko czegoś potrzebował, to jestem.

Buziaki,

Victoria

13.09.1972, Londyn

Mój drogi Christopherze,

najważniejsze jest, że żyjesz i że nic Ci nie jest. Sama nie mam teraz za dużo czasu, prawdę mówiąc to jeśli nie jestem w pracy, to idę spać i tak w kółko. Nawet dla własnej rodziny nie mam go teraz zbyt wiele…

Gdybyś potrzebował uzdrowiciela, to jestem w stanie poruszyć sznurki. Jak pewnie wiesz, połowa mojej rodziny to magimedycy, a tuż przed tamtą straszną nocą z Francji przyjechała moja siostra, która też jest uzdrowicielką.

Czy chcesz żebym obejrzała Twoje mieszkanie i oszacowała stopień zagrożenia? Potrzebujesz pomocy klątwołamacza?

Co do sukienki – fakt… najbliższą okazja będzie chyba na początku października. O ile moja rodzina nie zrezygnuje z balu… ale pewnie nie.

Przy okazji, czy bierzesz zamówienia na sukienki? Mam taką bardzo delikatną sprawę. Wiem, że nie szyjesz dla każdego, ale czy byłbyś w stanie w ramach wyjątku uszyć kilka sukienek dla moich sióstr? Nic ekstrawaganckiego, po prostu… to bardzo niezręczna sprawa, ale prawda jest taka, że mój rodzinny dom spłonął doszczętnie. Ja przeprowadziłam się w lipcu i swoje rzeczy mam, ale moje siostry nie mają w tym momencie absolutnie nic i pożyczyłam im moje sukienki… ale wiem, że poczułby się lepiej, gdyby miały swoje własne. Cena nie gra roli.

PS. Jeśli odmówisz, to zrozumiem. Nie czuj się zobowiązany.

Buziaki,

Victoria

Odpowiedź na list

Sowa z listem wysłana została jeszcze rankiem

14.09.1972, Londyn

Mój drogi Christopherze,

nie znam się na klątwach jako takich, chociaż w tajemnicy przyznam Ci się, że już od jakiegoś czasu zastanawiam się czy nie zapisać się na jakiś kurs lub nie poszukać nauczyciela w tym aspekcie. Na czym się natomiast znam, to na skutkach czarnej magii, jakby nie było, żyję z polowania na czarnoksiężników. Znam się również na odczynianiu magii. A jeśli sadza nadal się przemieszcza, to z pewnością ciągle ma w sobie magię. Dobrze, że się stamtąd wyniosłeś. Jak dużo jest szkód? A co do ciotki i jej dzieci… Polecam zaklęcia wyciszające. Działają cuda.

Wiem, jak ich nie cierpisz, dlatego nie czuj się zobowiązany! To po prostu… Jest to niezwykle niezręczne dla każdej z nas i jest to też z pewnością pewien dyshonor dla Twoich dzieł, bo w czymś muszą chodzić, nie zostawiłabym ich z niczym… Ale takie rozwiązanie też jest w porządku. Spiszę Ci wymiary Primrose i Daphne. Bardzo Ci dziękuję, będę zobowiązana. Prim niewiele się zmieniła od czasu szkoły, jest równie ładna co zawsze, a jeśli Daphne nie pamiętasz to i tak nic nie szkodzi, na pewno ucieszy się z czegoś z projektów Twojej ciotki.

Buziaki,

Victoria

Na osobnej karteczce spisano potrzebne wymiary sióstr Victorii

Odpowiedź na list

5.10.1972, Londyn

Chris,

oszalałeś? JEST PIĘKNA! Bardzo Ci dziękuję! Oczywiście, że założę ją na ten bal, mam już na to wizję.

Buziaki,

Victoria

08.10.1972, Londyn

Czy to księżniczka w ogrodzie czarnoksiężnika? Ta chyba wie ile warte są róże.

Przepiękny wzór…

V.

15.10.1972, Grasmere

Mój drogi Christopherze,

chciałam Ci podziękować za przemiły wieczór i udane zaskoczenie. Wenecja okazała się być przepięknym miejscem, a ja bawiłam się naprawdę dobrze i zostanie mi z tego spotkania kilka miłych wspomnień. Mam nadzieję, że moje towarzystwo Cię nie rozczarowało.

Buziaki,

Victoria