Eugenia Jenkins (Ministra Magii)

Eugenia Jenkins

Ministra Magii

Znana z bardzo ekscentrycznej osobowości i ciekawych strojów, zdecydowanie nie przypomina kogoś, kogo osoby z innych krajów wzięłyby za Ministrę Magii Wielkiej Brytanii. Trudno też ukryć to, że Eugenia nie do końca radzi sobie z objętą funkcją - od początku jej kadencji w Ministerstwie Magii nie dzieje się zbyt dobrze, a zwolennicy Czarnego Pana zaczęli budować w nim sieci wpływów i kontaktów. Nie ulega wątpliwości, że Lord Voldemort próbuje przejąć w ten sposób Ministerstwo.

autorstwo: postać kanoniczna

Eugenia Jenkins
Zapytany o publiczny komentarz dot. tego, dlaczego odebrano mu szansę zostania rektorem państwowego uniwersytetu, Dolohov odpowiedziałby zapewne, iż wizje jego i Eugenii rozminęły się za bardzo, a on potrzebował zachować kontrolę nad wszystkimi decydującymi aspektami powstania uczelni. W rzeczywistości… cóż, mentalnie zacisnąłby pięść, bo znałby prawdę – Eugenia Jenkins go zwyczajnie nie lubi. Przez wszystkie zabezpieczenia, jakimi Ministra się otacza, nie doszedł do ostatecznej odpowiedzi na pytanie za kogo właściwie go ma – za lalusia, którego nie nie sposób poderwać i omamić urokiem, czy zarozumialca z tak napompowanym ego, aby ledwo dźwigać własną głowę na przeróżne eventy. Ich relacja to sztuczne uśmiechy, za którymi tkwią hektolitry jadu – Jenkins zapewne wie, że przy kolejnych wyborach nie uzyska jego poparcia, a więc nie sili się na zbędne uprzejmości, dostrzegając w starych i nowych firmach i projektach Dolohova zagrożenie swojej pozycji.

Współpracownicy

Anthony Shafiq z racji swoich centrystycznych poglądów i wcześniejszych sojuszy zawartych w Ministerstwie Magii, był niejako naturalnym poplecznikiem Eugenii Jenkins. Wspierał jej drogę i kampanię prowadzącą do stołka Ministery Magii. Był uważany za człowieka "z jej świty", choć realnie bliżej było mu do kręgu Alexandra Bletchley'a i nie inwestował swojego czasu w pogłębienie prywatnych relacji z Ministrą bardziej niż wymagała tego dyplomatyczna etykieta, był również poza jej wewnętrznym kręgiem doradców.

Sytuacja uległa zmianie na przełomie lata i jesieni 1972. Dotąd oportunistyczna natura Anthony'ego została skutecznie nadkruszona informacją o zaangażowaniu jego przyjaciół w Zakon Feniksa. Nagle bezpieczne i zachowawcze ruchy Jenkins wobec rebelii Voldemorta zaczęły mu mocno doskwierać. Coraz częściej w kuluarach zaczął ją krytykować, choć nie robił tego na tyle głośno, by jego nieprzychylność przedostała się do szerszej opinii, zwłaszcza do uszu samej zainteresowanej. Z kolei Jenkins i bez tego powątpiewa w jego lojalność, widząc zagrożenie dla siebie w jego rosnącej popularności. Plan na pozbycie się Shafiq'a i osadzenie go z dala od Ministerstwa w tworzącym się Uniwersytecie Londyńskim spalił na panewce wraz z zawieszeniem projektu z powodu Spalonej Nocy. Afront wynikły z nagłej zmiany decyzji tym bardziej ochłodził ich stosunki.