Pyskówka - Kruk Louvaina

Do pakunku nie załączono żadnej notatki, ale Louvain mógł odnaleźć to, o co prosił w swojej skrytce.

19.10.1972

Louvainie,
Niezmiernie ucieszyły mnie napisane przez ciebie słowa. Mam też nadzieję, że czujesz się nieco lepiej, a jeśli nie, cóż, może uda nam się znaleźć sposób na to co tobą targa. Z przyjemnością zjem w twoim towarzystwie śniadania. Czy odpowiada ci jutro?

Twoja,

Desideria

14.10.1972

Drogi Lou,

muszę przyznać, że od czasu naszej rozmowy, poświęciłam Twojej propozycji znacznie więcej myśli, niż początkowo planowałam.

Im dłużej jednak próbowałam dojść do jakichkolwiek wniosków, tym bardziej utwierdzałam się w przekonaniu, że wciąż mam za mało odpowiedzi. Nie brakuje mi opinii ani wątpliwości, ale mam zbyt wiele pytań, na które nie potrafię odpowiedzieć samodzielnie. A ponieważ nie mam w zwyczaju podejmować istotnych decyzji w oparciu o przypuszczenia, uznałam, że najrozsądniej będzie po prostu zadać je osobie, która może na nie odpowiedzieć.

Jeżeli nic się nie zmieniło od naszej ostatniej rozmowy, chciałabym porozmawiać z Tobą bardziej otwarcie i szczegółowo.

Czy mogłabym odwiedzić Cię jutro? Zakładam, że łatwiej będzie nam rozmawiać bez przeszkód i przypadkowych uszu. Sama  mieszkam jeszcze w rodzinnej posiadłości, dlatego wydaje mi się to rozwiązaniem wygodniejszym dla nas obojga. Oszczędzi nam przynajmniej kilku niezręcznych pytań i jeszcze bardziej niezręcznych odpowiedzi.

Astoria

odpowiedź na ten list przyszła po dwóch godzinach, przyniesiona przez jej kruka

16.10.1972

Wątpliwy dżentelmenie„

nie zdążyłam Ci wyjaśnić, że nie mam problemu ze szczerością, o ile nie wymagasz ode mnie wyjawiania cudzych sekretów, gdyż nie przywykłam do takiego traktowania i wciąż jestem urażona Twoim zachowaniem.

Nie zaspokoiłeś w pełni mojej ciekawości, ale wiem więcej niż wcześniej, co chyba mogę uznać za sukces. Na tyle duży, by przyjąć Twoje zamówienie. Daj mi kilka dni, a zgromadzę odpowiednią kolekcję.

PS. Skoro stajemy się wobec siebie tacy pamiętliwi, to ja zapamiętam sobie tę hipokrytkę.

Urażona

Astoria

w domu Louvaina pojawiły się przesyłki w postaci dwóch skrzyń, opisanych jako "duma" oraz "dyskomfort"; każda zawierała po 5 obrazów, a ich suma (10) tworzyła kolekcję przyciągającą spojrzenie. Do skrzyni przytwierdzony był list oraz wytyczne, w jaki sposób najlepiej rozstawić wystawę, by była jak najbardziej efektowna (i efektywna).

21.10.1972

Louvainie,

zgodnie z obietnicą, w skrzyniach znajdziesz obrazy spełniające Twoje kryteria z listu. Mam nadzieję, że ich kompozycja przypadnie Ci do gustu. Starałam się w tak krótkim czasie osiągnąć możliwie najlepszy efekt, dlatego nad każdym z nich spędziłam wystarczająco dużo czasu, by nie pozostawić miejsca na przypadkowość.

Pamiętaj, że wyjątkowo oporne jednostki pozostają niewrażliwe na sztukę, a co za tym idzie, mogą nie odczuwać emocji, które w nich zawarłam. Jeśli tak się stanie, uczciwie uprzedzam - nie będzie to moją winą. Jeśli mimo wszystko będziesz miał jakiekolwiek zastrzeżenia, mogę dokonać poprawek lub wymienić którykolwiek obraz z kolekcji, choć w mojej ocenie tworzą spójną całość. Powinieneś skorzystać z załączonej rozpiski, dotyczącej ich rozmieszczenia. Taki układ wzmocni efekt, skoro zależy Ci na wywołaniu u odbiorców konkretnych reakcji. Szkoda byłoby zmarnować całą moją pracę przez niewłaściwie ustawioną wystawę.

W razie problemów z jej aranżacją pozostaję do dyspozycji. Ostatecznie mam większe doświadczenie, a także lepszy gust, więc możesz uznać moją pomoc za wyjątkowo rozsądny pomysł.

Liczę, że udało mi się zaskoczyć Cię pozytywnie, choć zapewniam, że nie jest to moją życiową misją.

W oczekiwaniu na Twą opinię,

Astoria

25.10.1972

Szanowny Panie Lestrange,

Do listu załączam szatę stagnacji, którą zamówił pan ostatnio.

Z poważaniem,

Larisa Gregorovitch