[22.12.70] Annie i Richard | Pierwsze ataki śmierciożerców

Och, zdecydowanie niesamowite, Annaleigh również tak uważała, jednak nie w przypadku, gdy broń ta była skierowana w nią i jej sojuszników. Coś takiego w rękach wroga oznaczało zbyt dużo strat, dlatego przejęcie specyfiku było takie ważne.
A szło niezwykle nie po jej myśli.
Próbowała się zgrzebać spod ściany, czując, że cała akcja zdecydowanie nie była zbyt przyjazna dla jej słabego ciała, które powoli zaczynało protestować, przyprawiając ją o zdecydowanie cięższy oddech.
Łatwo ją było rozbroić. Różdżka odleciała od niej na jakieś trzy metry, sprawiając, że Annie miała ochotę warknąć z frustracji. Miała teraz jedynie tą fiolkę, którą łatwo można było wykorzystać przeciwko niej, jeśli tylko można byłoby ją zbić na odległość.
Na szczęście jej towarzysz śmierciożerca został uwolniony.
Zapanował chaos.
Oparła się o ścianę, przyzwyczajają się do bólu pleców i wyrównując trochę oddech, jednocześnie patrząc co się przed nią działo.
Szaleniec który rzucił w nich fiolką celował teraz z różdżki do ich trójki próbując zdecydować kogo zaatakować pierwszego, śmierciożerca oddalił się od Richarda, po czym rzucił zaklęcie w stronę eliksirowara-piromana, uznając go za bardziej nieobliczalnego i groźniejszego. Eliksirował odbił zaklęcie, na chwilę tracąc z oczu Mulcibera i Annie, która zamierzała odzyskać różdżkę i znów dotrzeć do eliksirów.
Chciała je jak najszybciej je stąd zabrać, uznając to za większy priorytet, niż walka, która mogłaby się skończyć różnie.
Szczególnie, jeśli któreś z zaklęć uszkodzi którąkolwiek z fiolek w skrzynce.
Liczyła na to, że uda jej się umknąć zanim wszystko trafi szlag już kompletnie.
- Wysadzę was wszystkich wy śmierciojebcy! - krzyczał eliksirowar, rzucając zaklęcie w stronę śmierciożercy.

Sytuacja nie wyglądała zbyt ciekawie. Nie dość, że z po obu stronach miał śmierciożerców, to jeszcze przed nimi pojawił się właściciel tego domu, traktujący ich wszystkich razem za jedną grupę. Powinien czuć się wyróżniony takim tytułem, którego niestety nie posiadał. Wyróżniał się, gdyż nie miał na sobie szaty i maski śmierciożercy. Wyglądał jak zwyczajny obywatel tego miasta. Dokładniej, z Londynu.

Zrobiło się bardziej niebezpiecznie w otoczeniu czegoś, co powodowało silne wybuchy. Kobieta postanowiła wykorzystać sytuację i uciec z produktami, po jakie najwyraźniej przyszli, a były to właśnie substancje w pojemnikach. Korzystając dodatkowo z okazji odzyskania swojej różdżki.
Na linii ognia Richard pozostawał z dwoma osobnikami, kompletnie mu nieznanymi. Musiał szybko podjąć decyzję, jak działać, po której stronie się opowiedzieć. Najlepiej byłoby po żadnej. Ale skoro wzięty został za śmierciożercę…
Jest funkcjonariuszem prawa i powinien reagować odpowiednio do swojego stanowiska. Nawet, jeżeli to nie ten kraj reprezentował, nie to Ministerstwo. Z drugiej strony, nie musiał zdradzać, kim jest i tego nawet nie robił.

"Szlag by to..." – przeklął w myślach, po czym teleportował się w pobliże obecności kobiety. Zostawił śmierciożercę z czarodziejem od eliksirów, kKtórzy skupieni byli na własnej wymianie zaklęć. Richard działał dość szybko i zdecydowanie. Odnalazł różdżkę kobiety i ją jej podał. W zamian, zabierając od niej jedną z butelek z substancją wybuchającą.
- Wiej.
Szepnął w jej kierunku, patrząc prosto w oczy. Być może ją zaskoczył. Nie dbał o to. Będzie miała u niego kiedyś dług wdzięczności, albo zabije przy następnej okazji.

Zakładając, że zgodziła się i wycofywała, Richard zamachnął się rzucając fiolkę pod nogi czarodzieja, który zagrażał ich trójce i prawdopodobnie był twórcą tych substancji. Piromana, który sam chciał ich wysadzić. [u]Mulciber wyczarował szybko tarczę ochronną dla siebie i śmierciożerczyni, co by uchronić ją podczas własnej ewakuacji.

Widząc ruch Richarda, drugi śmierciożerca postanowił również stworzyć dla siebie tarczę ochronną. Dzięki temu odbił zaklęcie od czarodzieja zwanego przez nich "piromanem", które było wymierzone w jego kierunku. Niestety, nie był na tyle szybki, aby uniknąć wybuchu pod nim.

Trigger Warning: Krew (Odkryj)

Fiolka z substancją zucona pod nogi czarodzieja, nie tylko się rozlała, ale doprowadziła do wybuchu, rozrywając nogi czarodzieja i odrzucając jego ciało na ścianę. Krew lała się z rozszarpanych kończyn.

Richard i drugi śmierciożerca, mimo utworzenia tarcz ochronnych, zostali odrzuceni z powodu silnego podmuchu eksplozji. Obaj uderzyli o pobliskie meble, zbierając się po chwili z podłogi. Śmierciożerczyni, udało się uciec.

Muciber wstał cały w kurzu, trzymając się za ramię. W drugiej dłoni, wciąż ściskając różdżkę. Będzie miał siniaka. Przynajmniej nie krwawił i Robert mu nie przyłoży za to. Obejrzał się za ofiarą, którą prawdopodobnie zabił. Zbliżył się do dławiącego się krwią czarodzieja, próbującego po omacku szukać swojej różdżki na podłodze. Żył. Jeżeli nie otrzyma nagle pomocy, umrze.

Również Śmierciożerca się zbliżył, trzymając różdżkę przed sobą, celując pierw w zamachowca, a zaraz w stronę Richarda.
- Odpuść. Zaraz zjawią się aurorzy.
Polecił zamaskowanemu. Ale ten nie wyglądał na przekonanego.

Richard spojrzał na niego poważnie, ale nie z zamiarem pozbawienia go wolności. Miał go przed sobą, mógł zatrzymać i wydać Brytyjskim Aurorom. Mieszkańcy okoliczni, na pewno wezwali odpowiednie służby.

Różdżka wycelowana w Mulcibera nie drgnęła. Nie została także opuszczona. Richard westchnął. Jeżeli to będzie się przeciągać, to śmierciożerca sam się da złapać. Z jednym aurorem by sobie poradził w pojedynkę, ale czy z grupą również?
W tym czasie dławiący się czarodziej, leżący na ziemi wyciągnął w ich kierunku zakrwawioną dłoń z różdżką.

- Gincie….slepcoze…
Próbował ich nastraszyć. Najpewniej chcąc rzucić zaklęcie. Richard zadziałał od razu, odnajdując na podłodze rozbite szkło. Może z okna, może w jakiejś gabloty. Machnął różdżką w ich kierunku używając zaklęcia lewitacyjnego, nakierował je na gardło i twarz ofiary, pozbawiając ją całkowicie życia. Zapewne zaskoczył śmierciożercę, czego przez maskę nie można było zobaczyć.
- I tak by umarł.
Stwierdził Mulciber, oceniając po obrażeniach jakie mężczyzna doznał od wcześniejszego wybuchu fiolki. Śmierciożerca jednak nie odpuszczał, ale cofnął się o krok. Richard różdżkę wycelował w niego, ale niżej. Tak, jakby nie planował go atakować. Dając mu prawo wyboru, co zrobi. Gotów będąc na to, aby bronić siebie.
"- Zabezpieczyć teren!"
Usłyszeli oboje.
- Mówiłem.
Szepnął Richard. Śmierciożerca wtedy bez dalszego zastanawiania się, teleportował, opuszczając to miejsce, zostawiając Mulcibera samego. Może będzie mu wdzięczny i kiedyś ten dług spłaci. Może po prostu będzie pamiętać, albo zapomni. Może znów się kiedyś spotkają i wyrównają rachunki. Nikt nie wie, co przyszłość przyniesie.

Richard pozostał z trupem. Gdy zjawili się brytyjscy Aurorzy, wylegitymował się im swoją norweską odznaką Aurora. Złożył raport ze zdarzenia, wspominając o ataku śmierciożerców i zamordowaniu przez nich czarodzieja, którego resztki można było zbierać w pomieszczeniu. Wyjaśniono mu pokrótce, co się w Anglii ostatnio dzieje i jedynie poproszono kontaktowanie się, na wypadek podobnych zdarzeń.
Cała akcja trwała noc. Do kamienicy wrócił prawie nad ranem. Zdążył się ogarnąć na tyle, aby na porannym śniadaniu wyglądać porządnie.

______________
Przewagi: Kłamstwo, Odwaga

Koniec sesji