[marzec 1972] Castiel & Heather

Wiele jego relacji obejmowało kwestie czysto służbowe. To był błąd ale też i rzeczywistość. Mimo wszystko radził sobie znacznie lepiej w rozmowie niż jego młodszy brat. Potrafił mówić do kobiety i się nie jąkać, choć ta przypadłość dopadała go kiedy był wyjątkowo skrępowany. Potrzebował czasu aby poczuć się pewniej przy drugiej osobie. Przy Brennie potrafił się śmiać do łez wszak ta dziewczyna wybuchała szczęściem co dosłownie kilka chwil.
Zatkało go wobec jej propozycji. To łamało wszelkie konwenanse, tak nie mogło być! Mimo wszystko w pewien sposób mu się to spodobało, aby jednak spróbować relację służbową wyciągnąć za uszy w relację choćby koleżeńską. Na jego twarzy pojawił się zakłopotany uśmiech. Rozmasował swój kark, trochę nerwowo i stali tak we dwoje, nie patrząc sobie w oczy.
- Jakkolwiek to zabrzmi to... chętnie spotkałbym się z tobą w innych okolicznościach... - o Merlinie, przeszło mu to przez gardło, sukces!! - ... nie tylko dla znajomości. Uch, nie wiem jak to ująć w słowa bo jakkolwiek to powiem, zabrzmi kiepsko. - dlaczego rozmawianie bywało trudne? Nie umiał mówić tak, aby nikogo nie urazić. Ubieranie odczuć w słowa powinno być oddzielną dyscypliną sportową.
- Mam na myśli, że w imię tej klątwy chciałbym zobaczyć jej wybuch co nie znaczy, że chcę cię denerwować i doprowadzać do furii. Wiesz o co mi chodzi? - oczywiście zasłonił się pracą, nauką, jakżeby inaczej. Powinien popracować nad wyrażaniem swoich myśli. Zaczerpnął trochę powietrza jednak mieszkanie wydawało się już zbyt ciasne na ich rozmowę.
- Niestety, ale żeby to osiągnąć musiałoby to wymagać częstszych spotkań bądź... sam nie wiem. Zapomnij, to głupie z mojej strony. - nie, tak nie można. Chciałby wiedzieć o tej klątwie jeszcze więcej, zaobserwować ją a nie tylko słuchać opinii, dowiadywać się od świadków i jej rodziców. Nie miałby też serca jej denerwować, ale gdyby zaaranżować spotkanie z Cynthią... ta dziewczyna potrafi słowami doprowadzić do szału nawet jego skromną i spokojną osobę. Nie, nie może tego proponować Heather. To nieludzkie.
- Jeśli boisz się konsekwencji prawnych to wystarczy, że wystąpisz do Banku Gringrotta o specjalne zaświadczenie, coś na kształt immunitetu jeśli chodzi o działanie klątwy. Osłoni cię przed odpowiedzialnością karną, choć nie finansową. - akurat o mugolach nie pomyślał. Nigdy nie myślał o niemagicznym świecie. Po co?

Heather raczej nie miewała problemów z bezpośredniością. Trochę jej ujmowało jedynie to, że tym razem to ona się kimś zainteresowała. Raczej była przyzwyczajona do tego, że to inni zabiegali o jej towarzystwo. Może właśnie to było w tym wszystkim najlepsze? Flint nie miał pojęcia o tym kim jest. Nie znał jej z pierwszych stron gazet, spojrzał na nią jak na zwyczajną dziewczynę, która była dotknięta klątwą. Bardzo rzadko miała możliwość nawiązania relacji w ten sposób, raczej wszyscy chcieli się z nią zadawać ze względu na jej sławę.

Uniosła głowę do góry, gdy usłyszała jego odpowiedź. Oczy jej się zaświeciły. Chciałby się ze mną spotkać. Dalsza część jego wypowiedzi i to zaplątanie nieco ją jednak rozczarowały. Nie tego się spodziewała, starała się przyjąć dobrą minę do złej gry. Oczywiście chodziło o pracę. Westchnęła ciężko.

- Tak, rozumiem, chciałbyś mnie poznać po to, żeby zobaczyć jak działa moja klątwa.- Zrozumiała o co mu chodzi, przynajmniej tak się jej wydawało. Zrozumiałe, że wtedy mógłby zobaczyć, jak zachowuje się w zależności od sytuacji i kiedy klątwa oddziałuje na nią najsilniej. Jej jednak nie chodziło o to, ale to było teraz mało istotne. Może podczas tych spotkań na stopie koleżeńskiej, będzie miała możliwość pokazać mu, o czym to ona myślała, kiedy zaproponowała mu nawiązanie trochę bliższej relacji. Heather nie zamierzała się poddawać, to było pewne.

- Wtedy mógłbyś zobaczyć, w których momentach przekraczam granice, może w jakiś sposób mnie uspokoić.- Było to jakieś rozwiązanie. Gdyby miała przy sobie osobę, która reagowałaby w momencie w którym zaczynają ją ponosić emocje, może nauczyłaby się wyczuwać granice.

- Nie mam nic przeciwko częstszym spotkaniom.- Rzekła jeszcze do niego. Liczyła, że może dzięki temu zobaczy w niej coś więcej niż klątwę. - Powinnam się chyba zainteresować tym tematem, inaczej pieniądze moich rodziców zostaną roztrwonione na pokrycie kosztów spowodowanych moją klątwą.- Oczywiście powinna w tym jeszcze ująć spotkania towarzyskie i alkohol, który jej fundowali, wolała jednak nie mówić tego na głos.

Najwyraźniej udało im się ustalić pewne kwestie, nie było powodu, aby Castiel nadal jej dzisiaj towarzyszył. - Jeśli będziesz się chciał spotkać, wyślij mi list, na pewno jesteś bardziej zapracowanym człowiekiem, ja się dostosuje.- Powiedziała jeszcze nim zamknęła za nim drzwi.

Koniec sesji