[11.10.1972r.] Pierwsze obrady Komisji ds. Ochrony Zdrowia

11 października 1972r.
Biuro Zastępcy Szefa Departamentu Magicznych Wypadków i Katastrof

Na potrzeby obrad, obecnych i przyszłych, na polecenie Laurenca dokonano niewielkich zmian i przemeblowania w jego biurze. Odkąd przejął to pomieszczenie, nie zdarzyło się, aby potrzebował przeprowadzać obrady komisji. Teraz miało to się zmienić.

Mało użytkowana część pomieszczenia, została przerobiona pod konferencyjną. Postawiony został prostokątny długi stół, oraz liczba krzeseł pod minimalną liczbę członków. Na większe zebrania, mieli do dyspozycji inne pomieszczenie, typowo konferencyjne. Tutaj jednak Laurence ograniczył się do zaufanego grona osób, które zaprosił do wspólnego realizowania projektu.

Na samym stole znajdowały się dwa dzbanki z wodą i przy każdym siedzącym szklanka. Z pomocą magii, nie byłoby problemem wprowadzić dzbanek w ruch i napełnić naczynia. Do dyspozycji była także kawa bądź herbata, znajdująca się na stoliku w kącie pomieszczenia.

Na każdego członka komisji, czekała także teczka z rozpisanym celem, zadaniami i przebiegiem dzisiejszego spotkania. Asystent Laurenca zadbał o wszystko, co było zalecane i konieczne.

Dla Lestrange’a było to pierwsze tak poważne przedsięwzięcie. Szansa, aby móc się wykazać. Wyjść z biura do potrzebujących. Szansa na udowodnienie, że Lestrange potrafi także zarządzać polityką, nie tylko magimedycyną. Łączyć jedno z drugim. Zawał sobie sprawę z tego, że w tym projekcie, gdy ujrzy światło publiczne, jego nazwisko będzie bardziej rozpowszechnione. Nie będzie tylko zastępcą swojego szefa, pokazującym się na spotkaniach w zastępstwie. Będzie kimś, kto dodatkowo angażuje się w sprawy społeczne. Ktoś mógłby stwierdzić, że Śmierciożercy dali mu tę szansę, wprowadzając chaos w części kraju.

Każdy kto po kolei przychodził, był przez niego witany i zapraszany do stołu. Obserwował kątem oka każdego, badając reakcję na to, z kim przyjdzie im współpracować przy projekcie inicjatywy w komisji. Badał, czy tutejsze osoby, w jakimś stopniu się znają.

Kiedy wszyscy pojawili się, mogli obrady zacząć punktualnie o wyznaczonej godzinie, dwunastej w południe. Zajmując swoje szczytowe miejsce, Laurence zabrał głos.

- Bardzo się cieszę, że zgodziliście się Państwo dołączyć do zorganizowanej przeze mnie Inicjatywy Ministerialnej. Zatem witam was wszystkich ponownie, oficjalnie otwierając pierwsze obrady Komisji do spraw Ochrony Zdrowia.
Zwrócił się ogólnie, wzrokiem spoglądając na każdego ogólnie. Jego asystent, siedział z boku, notując przebieg zebrania. Spoglądał na swoje notatki, mając przed sobą otwartą teczkę, z rozpisanym planem etapu prowadzenia spotkania.
- W skład naszej komisji wchodzą. Pan Anthony Shafiq, Szef Organu Międzynarodowych Standardów Handlu Magicznego, który we współpracy będzie odpowiadać i pomagać dostarczyć drogą handlową składniki i produkty, potrzebne do badań nad eliksirem leczniczym. Aurorka i twórczyni eliksirów Pani Victoria Lestrange, a także pozostali twórcy eliksirów i uzdrowiciele: Pan Basilius Prewett, Pani Amanda Lupin, Pan Timothy Crouch, Pani Isabel Bones, Pani Ophelia Burke. Te osoby będą tworzyć zespół badaczy, których zadaniem będzie prowadzenie badań nad stworzeniem nowego eliksiru leczniczego, mającego pomóc uzdrowić chorych z nietypowego rodzaju kaszlu, jaki został zdiagnozowany po wydarzeniach Spalonej Nocy, 8 i 9 września 1972 roku. Zespołem badaczy, pod moją nieobecność, kierować będzie Pan Basilius Prewett. W celu prowadzenia badań, udostępnione zostanie pomieszczenie laboratoryjne, mieszczące się w Klinice Magicznych Chorób i Urazów Szpitala Świętego Munga.
Odczytawszy ten fragment, spojrzał po zebranych.
- Pragnę tutaj poinformować, że Klinika wyraziła pełne poparcie dla Inicjatywy i chęć współpracy, udostępniając nam miejsce do badań. W tym celu wyznaczyła swoich uzdrowicieli, którzy odbyli ze mną wstępne rozmowy.
Jeżeli nie było uwag czy pytań w tym kierunku, wrócił do kontynuowania, spojrzawszy na zapis w piśmie.
- Kontynuując. W Komisji również będzie z nami Pan Edmund Slughorn, specjalista do spraw Magimedycznej Branży Publicznych Funduszy oraz innych przedsięwzięć. Wyznaczony przez Kanclerza Skarbu, Elliota Malfoya. Pan Slughorn będzie naszym wsparciem finansowym, zabezpieczającym budżet przeznaczony na badania nad lekiem.
W momencie wspominania Edmunda, Laurence spojrzał na młodego specjalistę, który był blisko 30stki. Z tego co przedstawił mu Elliot, dla młodego urzędnika, byłą to także szansa wykazania się zawodowo i jeżeli nie zawali sprawy, ma szansę na awans. Elliot byle komu by takiej odpowiedzialności nie powierzył. A młody mężczyzna widocznie był jednym z zaufanych pracowników Malfoya.
Podobnie zespół uzdrowicieli, był dobrany w mieszanym wieku. Młodsi i starsi. Różny poziom wiedzy i doświadczenia. Jedni mogą uczyć się od drugich. Nie robił wyjątku.
- Zarządzającym Komisją, jej przewodniczącym jest moja osoba. Laurence Lestrange. Będę do Państwa dyspozycji w każdym temacie i pomagał jako twórca eliksiru przy badaniach, a później również jako uzdrowiciel.
Tym zakończył temat przedstawiania członków komisji. Aby każdy wiedział, kto w niej zasiada i będzie pracować. Jakie ma przydzielone zadania i czas możliwy na przeanalizowanie, oraz rozważenie, czy potrzebuje jakiejś zmiany.

Przeszedł do następnego punktu, przekładając kartki, przy okazji upijając łyk wody, którą wcześniej przygotował sobie w szklance. Gdy się dużo mówi, zasycha potem w gardle.

- Zadaniem Komisji jest stworzenie eliksiru na trudny do wyleczenia kaszel, z pomocą pozyskanych składników potrzebnych do badań. Zadaniem uzdrowicieli będzie podawanie przygotowanego eliksiru pacjentom i obserwacja zachowania organizmu, aby móc zainterweniować w przypadku niepowodzenia.
Laurence nie chciał wykorzystywać swoich członków komisji jako "eksperyment" przyjmowania leków. To znaczyło, że będą potrzebowali także pacjentów chętnych do testów.
- Chciałbym prosić Pana Shafiqa o przedstawienie sytuacji dostaw składników i kiedy zespół badawczy mógłby zacząć swoją pracę.
Zwrócił się do Anthony’ego i niestety przy tak politycznych sprawach, zwracał się do wszystkich oficjalnie, pomimo znajomości bliższej, rodzinnej i koleżeńskiej. Głównie wszedł w ten etap też dlatego, że te obrady muszą zostać udokumentowane przez jego asystenta. Nie robił też posiedzenia otwartego, ale zamknięte. Dopiero po nich, przedstawi publicznie dla prasy wynik wstępnie podjętych działań.


Przewaga: Dowodzenie II
Chęć uzyskania do rozliczenia: Występowanie I

Odkryj wiadomość pozafabularną

Każda tura, zaczyna się od posta Laurenca. Kolejność odpisywania jest dowolna. Czas na odpisy jest do 10.11. Gdyby ktoś potrzebował więcej czasu na odpis, dajcie znać. Jeżeli w czasie trwania tej sesji ruszy wydarzenie Samhain, możemy zrobić przerwę.

Miała całkiem dużo pracy, od wydarzeń Spalonej Nocy minął bowiem dopiero miesiąc, ale udało jej się wygospodarować trochę czasu, by w ciągu dnia wpaść na spotkanie do biura Laurence’a. Miała przy tym nadzieję, że to szaleństwo nadgodzinowe wkrótce się skończy i przestanie pracować w tak dziwacznym wymiarze godzin, jak to miało ostatnio miejsce.

Przyszła na obrady komisji w przepisowym autorskim mundurze, chwilę przed czasem, nie znosiła się spóźniać. Przywitała się z kuzynem i z Anthonym, obdrzając ich ciepłym uśmiechem, Basiliusa, z którym miała okazję porozmawiać pierwszy raz miesiąc temu podczas pogrzebu, nieco bardziej zachowawczym, a całą resztę, której nie znała – witajc skinieniem głowy. Nie podawała ręki, jeśli nie było to absolutnie konieczne, bo nie miała ochoty oglądać skrzywionych min przypominających jej o tym, jak bardzo jej lodowata obecność i dotyk są nieprzyjemne dla większości ludzi. Usiadła na miejscu i szybko zajrzała do teczki, przebiegając wzrokiem po agendzie dzisiejszego spotkania.

Jeśli ktokolwiek zastanawiał się, co takiego auror robi na spotkaniu, szybko stało się to jasne, gdy Laurence zaczął przedstawiać osoby obecne przy stole i kim kto jest – i bardzo dobrze, bo rzeczywiście nie znała tutaj wszystkich, a choć sama była całkiem dobrze znana po nieszczęsnym Beltane (i to nie ze względu na własne zasługi, a pewnego rodzaju pecha – lub szczęście, zależy jak spojrzeć), to pewnie nie każdy wiedział, że prócz pracy dla Ministerstwa, całkowicie prywatnie parała się wytwórstwem eliksirów i maści. Była też jedną z osób poszkodowanych podczas Spalonej Nocy, spędziła na zewnątrz tyle czasu, że nie było możliwości, by wyszła z tego bez szwanku, a kaszel męczył i ją…

Wysłuchała w ciszy przemowy Laurence’a i później tego, co miał do powiedzenia Anthony, a choć miała pierwsze pytania natury raczej organizacyjnej, to nie przerywała im, czekając na odpowiedni moment na ewentualne pytania.

– Czy skoro będziemy mieć dostęp do laboratorium w Klinice, będzie ono czynne dla nas w jakichś określonych godzinach? – pytała z tego powodu, że sama miała pracę w… dość różnych godzinach. A to, co zamierzali tutaj robić, było dla niej raczej zajęciem poza godzinami pracy zawodowej. – Czy będziemy prowadzili jakieś dzienniki badań, żebyśmy nie powielali swojej pracy? – zakładała, że wstępnie powinni zrobić jakąś burzę mózgów i wytyczyć kierunek badań, ale ze swoich doświadczeń z eksperymentowaniem z recepturami i opracowywaniem specyfików, które nie były dotąd w powszechnym obiegu, wiedziała, że to nigdy nie było takie proste, by wszystko się udało za pierwszym razem. Znalezienie właściwego kierunku zwykle trwało.

Anthony pojawił się na zebraniu komisji z precyzją starego politycznego wyjadacza. Pięć minut przed planowanym spotkaniem wkroczył do pomieszczenia - wystarczająco by rozeznać się w sytuacji, uprzejmie przywitać, zająć miejsce, ocenić rozmieszczenie pionków i figur na planszy. Wystarczająco mało, aby nie strzępić języka, czy dawać rozmowie ujście w kierunkach, które nie były zgodne z tematem. Osobiście, kierując się doświadczeniem - był pełni świadom, że polityki nie uprawiało się na zebraniach komisji, a w kuluarach, w znajomościach, sympatiach i antypatiach wszystkich zebranych, ich rodzin, ich poglądów i działalności, które z nich wynikały. Unikał jeszcze przed Spaloną zebrań czegokolwiek jak tylko się dało. Teraz jednak musiał trzymać rękę na pulsie, zwłaszcza, gdy chodziło o opracowanie leku tak wysokiej wagi.

Skłamałby, gdyby powiedział, że obecność Victorii była spodziewana. Zmiął w gardle zapytanie czy będą potrzebować ochrony, albo czy konwoje z azjatyckimi zamiennikami nagle miałyby być celem ataku śmierciożerców lub czarnoksiężników. Taki pomysł byłby zdecydowanie nie po jego myśli, nawet jeśli uważał pannę Lestrange za swoją sojuszniczkę. Mimo wszystko poczuł delikatne rozluźnienie w barkach, gdy nacisk podczas prezentacji padł na twórczynię eliksirów. Czyżby jednak zamierzała zdecydować się na drogę odkrywcy i wytwórcy? Wspomnienia ich jakże prywatnych konwersacji nie odnajdywały jeszcze w pełni drogi, z powodu osoby kierującej badaniami. Prewett był koniem, na którego postawił już dawno temu. Czyżby teraz miało mu się to opłacić potrójnie? Wbrew jednak osobistemu entuzjazmowi na zastany stan rzeczy, zachował perfekcyjną, wystudiowaną do bólu twarz obojętnego profesjonalisty. Oczywiście czystokrwiści znali się, trudno nie było się znać trudno nie było nie zauważać przeważającej reprezentacji czystokrwistych magów w tym pokoju. Shafiq nie urodził się wczoraj, w tym nie było dla niego niespodzianki. Tym bardziej cieszył się z kilku mocnych figur w tej rozgrywce. Stawką było zdrowie obywateli, ale też poparcie społeczne, ocieplenie nastrojów przed być możę najtrudniejszą magiczną zimą, z jaką przyjdzie im się mierzyć.

– Szanowni Państwo, to dla mnie prawdziwy zaszczyt, być tu razem z Państwem, wśród specjalistów i badaczy najwyższej próby. Stoi przed nami zadanie kluczowe dla nadchodzących miesięcy i wierzę, że w takiej grupie sukces jest tylko kwestią czasu – rozpoczął od uprzejmości wygładzając i tak perfekcyjnie gładką szatę urzędnika ministerialnego średniego szczebla, wystarczająco jednak wysokiego, by być istotnym trybem w całym przedsięwzięciu. Wstał ze swojego miejsca i wprawiając w ruch lewitujący dysk zawierający jardowy stos dokumentacji utrzymującej pion tylko magią wtłoczoną przez usłużnych statystów układających to na poczet spotkania. Teczek przygotował dziesięć, bardzo licząc na ograniczone koszty i mnogość zadań Departamentu, które nie pozwoliłyby na zbytnie rozbuchanie komisji. Wewnątrz znajdowały się tabele, rzędy nazw i cyfr oraz wyniki badań eksperckiego zespołu powołanego latem, do określenia zakresu działania kambodżańskich półproduktów. Ponadto wewnątrz był obszerny raport z ubiegłych lat dotyczący importowanych ingrediencji. Teczki polewitowały do zebranych w gabinecie osób, jedna z nich wylądowała przed szefem biura. Choć nie przygotowywał ich sam, zdążył się z nimi zapoznać na tyle, aby przedstawić w kolejności poszczególne akta.
– Na ten moment musimy mierzyć się z kryzysem zaopatrzenia, który jednak w produkcji detalicznej nie jest tak dotkliwy. Jeżeli będziemy chcieli myśleć o krajowym zaopatrzeniu cierpiących oraz lepiej przygotować się na ataki tego typu, niezbędne będzie precyzyjne określenie składników. Wiążącymi umowami międzynarodowymi, moje biuro może proporcjonalnie do potrzeb zwiększyć zamówienia w porozumieniu oczywiście z biurem Kanclerza. Obecnie do badań dysponować będą państwo tak rodzimymi składnikami, jak i kambodżańskimi substytutami, które zostały dość dokładnie opisane przez eksportów alchemików i lingwistów. Szczerze zachęcałbym do skorzystania z azjatyckich surowców. W wyniku Spalonej Nocy straciliśmy połowę magazynów z częścią dostaw przewidzianych na zaopatrzenie nas na zimę, gdy zioła i półprodukty kambodżańskie z początkiem listopada powinny zasilić angielskie szpitale i apteki. W załączniku 13b mają państwo szczegółowy wykaz ilościowy poczynionego zamówienia. Umowa nie może być w najbliższym czasie zmieniona, ale można zmienić destynację produktów z mniej naglących specyfików magicznych, do naszego wspólnego przedsięwzięcia. Próbki w ilości, wydaje mi się zadowalającej, znajdują się wciąż w posiadaniu Kliniki Munga, ale informacje, które z nich chcieliby państwo w cetnarach, potrzebowałbym możliwie szybko, również po to, by ustalić kolejną dostawę w pierwszej połowie 73, ewentualnie aneksować umowy z innymi państwami członkowskimi MUMa.

Występowanie, kłamanie - nie widać żebym kogokolwiek faworyzował

W gruncie rzeczy dzisiejsza komisja nie prezentowała się wcale aż tak strasznie, jak można by było się spodziewać. Wystarczyło tylko okryć się szatą profesjonalizmu, myśleć i mieć nadzieję, że wkrótce będą mogli skupić się na samej produkcji leku, a nie polityczno-formalnych ustaleniach.
Nie że miał też coś szczególnie przeciwko tego rodzaju ustaleniom. Nawet jeśli spowalniały pracę to no cóż… Wolał określić wszelkie prawne sprawy już teraz,  niż by rzucały one im kłody pod nogi później.
Oczywiście na samym posiedzeniu komisji pojawił się na kilka minut przed czasem, ubrany w czarną, elegancką szatę witając się uprzejmie z każdym nie ważne czy miał jakieś prywatne przemyślenia na temat niektórych ze zgromadzonych tu osób, czy też nie.
Gdy wreszcie wszystko się rozpoczęło, Prewett początkowo po prostu w milczeniu przysłuchiwał się wszystkim wypowiedzią, notując w głowie ważne sprawy i czasem zerkając na swój własny notatnik z przygotowabymi zawczasu punktami, które potencjalnie chciał poruszyć.
Zerknął na Victorię i w pierwszej chwilu chciał poczekać, aż ktoś inny jej odpowie na zadanie pytanie, aż wreszcie… Dotarło do niego, że przecież przynajmniej na jedno z nich może sam bez  problemu udzielić jej odpowiedzi.
– Dzienniki badań, jak i cała dokumentacja są koniecznością i będą dokładnie prowadzone – zapewnił czarownicę, nawet nie chcąc myśleć o tym chaosie spowodowanym brakiem podstawowej organizacji. – A jeśli już jesteśmy przy pracach uzdrowicieli. Czy mamy już jakieś porozumienie ze Szpitalem Świętego Munga wobec oddelegowania nas do prac nad eliksirem, które z pewnością przynajmniej częściowego pokrywałyby się z naszych codziennymi obowiązkami w klinice?
Nie oczekiwał, że każda osoba pracująca nad eliksirem będzie dostępna przez cały czas, ale jednak jeśli im więcej czasu poświęcą tylko na badaniach, tym szybciej opracują coś sensownego. Domyślał się jednak, że skoro Mung wyraził swoje poparcie to nie będzie z tym zbyt wielkiego problemu.
Oczywiście od razu przyjrzał się wręczonym przez Shafiqa dokumentom i… No cóż. Tak jak miał rezerwacje wobec jego osoby, tak musiał przyznać, że trafił mu się bardzo rzetelny dodatkowy pracodawca. Na chwilę zapatrzył się na szereg kolumn po czym ponownie zabrał głos.
– Myślę, że w takim razie warto byłoby skontaktować się z uzdrowicielami, którzy zasiadali w komisji eksperckiej do spraw zamienników. Ich ekspertyza byłabt tutaj nieoceniona, a nam zaoszczedziła sporo czasu.