Sowa Guinevere McGonagall

13.08.1972

Ginny,

Ostatnio dużo się działo, niekoniecznie dobrych rzeczy, to prawda.

Myślę, że w przeciągu kilku najbliższych dni tam ruszymy. Wstępnie chyba osiemnastego sierpnia, czy taka data by Ci pasowała? Mam nadzieję, że tak, bo też się stęskniłem i nie mogę doczekać się spotkania.

Ściskam,

Thomas

Drodzy Przyjaciele, którzy pomogliście nam w trudnej chwili, oto list skierowany do każdego z Was. Istnieje w tych czasach wiele spraw, nad jakimi pochylać się trzeba i nasze serca ze wdzięczności się topią, żeście się postanowili pochylić akurat nad naszą w tej niełatwej dla nas chwili. Nasi koci towarzysze są już bezpieczni, a to wszystko dzięki Wam i waszym sercom ciepłym. Czyż nie jest tak, że w czynieniu dobra tkwi jakaś niezwykła magia, która rozjaśnia dni nawet w najciemniejszych porach?

Chcielibyśmy Wam za to podziękować, drodzy Przyjaciele, o ile tylko na to pozwolicie. Jeśli znajdziecie w dniach najbliższych dzień na spotkanie się z nami w Dolinie, chcielibyśmy zorganizować drobne przyjęcie. Zrozumiemy jeżeli spotkanie w licznym gronie nie należy do czegoś, co mieści się w Waszej strefie komfortu - prosimy wtedy o informację o odmowie, żebyśmy mogły wysłać wam listownie drobne upominki.

Dolina wam tego nie zapomni.

Z wdzięcznością,
Mieszkańcy ulicy Wiśniowej

@Guinevere McGonagall

Wysłane trzeciego września.

Ciociu Ginny,

błagam, nie mów tego nikomu ale odkąd wróciłem do Hogwartu nie mogę przestań myśleć o pewnej dziewczyniei i ona chyba o mnie też. Wiem że wciąż wróżysz z kart więc o ile w twoim sercu jest trochę przestrzeni dla młodzieńczego zauroczenia zajrzyj w karty i powiedz mi co nas czeka. Próbuje ogarnąć randewu. Nie wiem ile sowa leci tak daleko, więc będę myślał o Lily tej dziewczynie intensywnie przez dwa następne dni i bardzo sie zawiode jeżeli po drodze zeżre ją w sensie sowę mantykora.

James

Wysłane dziewiątego września.

Ciociu,

dotarły do nas wiadomości z Londynu , jeszcze nie ma gazet, mamy tylko lusterka i kominki. Wszyscy jesteśmy z wami, ale jesteśmy tacy bezradni. I jesteśmy wściekli. Proszę daj znać mi i wszystkim czy nic ci się nie stało.

James

28.08

Kartka papieru z jednej strony zapisana była różnymi wyliczeniami i pospiesznymi, nieco rozmazanymi szkicami różdżki. Z drugiej strony już legitnym atramentem wyskrobana została wiadomość. Nie uchodziło uwadze kilka kleksów, czasami rozmazany tusz utrudniał doczytanie i tak koślawych liter.

Kuzynko!

rozmawiałem z Brenną i będę składał więcej papierów żeby wiadomo było, że też umiem być ptakiem myślałem dużo o tym jak daleko byłem od rodziny ale nie chcę już być i wiedz proszę że jestem z tego bardzo dumny że umiemy być bliżej z naturą niż ktokolwiek inny

bardzo żałuję bo moja córka chyba nie odziedziczyła po mnie krwi właśnie musisz koniecznie poznać Mabel! Mam córkę! czy dasz znać innym aby zapisali ją w drzewie? dziecko Figgów więc będzie pachnieć Ci miło kotami może razem spędzimy trochę czasu we troje? Kiedy będziesz w Londynie? Pokochasz ją

niedługo kończę warsztat w dolinie a moje studia nad różdżkarstwem nabierają rozpędu miałem nawet pierwszego klienta różdżki to nie meble ale dają dużo dużo dużo dużo więcej satysfakcji i radości gdy już jakaś wyjdzie a materiał w rękach nie trzaśnie

tęsknie

15.09.1972

15.09.1972

Guinevere,

Jeszcze raz chciałbym Ci serdecznie podziękować za pomoc, jakiej mi udzieliłaś w Spaloną Noc. Prawdopodobnie uratowałaś mi życie. Przyjmij ten skromny podarunek jako wyraz mojej wdzięczności.

Hannibal Selwyn

Wiadomość była dołączona do kosza kwiatów. W kopercie oprócz listu znajdował się voucher dla dwóch osób na dowolny spektakl w The Globe.

22.09.72

Spokojnego Mabon.

Do krótkiej wiadomości dołączono jesienną różę z ogródka Isabelli Gaunt.

Kopertę dostarczył spory kruk, który wydawał się bardzo zadowolony z siebie, a zobaczywszy Ginny oznajmił ochryple “J’arrive!”. Jeżeli w zasięgu dzioba znajdowało się coś nadającego się do zjedzenia, spróbował to ukraść.
Do listu w kopercie z logo The Globe była dołączona ulotka z repertuarem na jesień.

Londyn, 18.09.72

Ginny,

Być w The Globe i nie zobaczyć Hannibala Selwyna na scenie, to jak zobaczyć Neapol i nie umrzeć! 30 września ruszamy z “Ekstazą Merlina” i gramy ją cały październik - występuję w piątki, soboty i niedziele.
Po naszym rozstaniu miałem jeszcze kilka przygód, ale nic, z czym bym sobie nie poradził. Czy udało się uratować rannych z piekarni? Czy nikt nie próbował Cię atakować?
Oparzenia zagoiły się bez śladu. Jeszcze raz dziękuję za pomoc i maści.
Mam nadzieję, że Twój dom i bliscy są cali.

Pozdrawiam,

Hannibal

10.09.1972

Ginny,
Tak, na szczęście nie doznał żadnych poważniejszych strat i nadal jak z nim wszystko w porządku, nie potrzebujemy na szczęście ekipa budowlanej do pomocy.
Szczerze Ci powiem, że nie wiem, czy ją przyprowadził, nie widziałem za wiele pod koniec tej nocy. Na szczęście już wszystko widzę (dzięki pomocy Basiliusa, wiesz lokalny uzdrowiciel). Ale mogę się wywiedzieć, co z nią się stało.
Tak samo na szczęście Koci Azyl ma się dobrze, nie będzie trzeba go na gwałt odbudowywać przed zimą.

Ale dość o mnie, jak Ty przetrwałaś te noc? Żadnych obrażeń? Wszyscy cali?

Thomas

7.09.72

Oby to było bardziej solidne.

Liścik dołączono do dwóch nowych, porządnych krzeseł, które podstawiono pod twój namiot.