Ceolsige Burke - Firefly, płomykówka

Różowy ptaszek przyniósł list 23 października 1972 r.

Szanowna Pani Burke,
Dowiedziałam się, że trudni się Pani wykonywaniem pojemników przeznaczonych do przechowywania rytualnego popiołu. Jeśli jest to prawda, byłabym niezmiernie wdzięczna, gdyby zechciała Pani podjąć się wykonania jednego również dla mnie.

Pokryję wszelkie koszty materiałów oraz pracy. Jeżeli potrzebuje Pani ode mnie jakichkolwiek informacji bądź życzy sobie omówić szczegóły wykonania, pozostaję do dyspozycji.

Niech Matka prowadzi Pani dłonie i błogosławi każdemu dziełu, które spod nich wychodzi.

Z wyrazami szacunku,
Lydia Black

list przyniesiony w godzinach porannych przez kruka Astorii

24.10.1972

Droga Ceolsige,

mam nadzieję, że ten list zastaje Cię w dobrym zdrowiu. Pozwalam sobie zwrócić się do Ciebie z prośbą o kolejne zlecenie, ponieważ wielokrotnie przekonałam się o Twoim profesjonalizmie, rzetelności i wyjątkowym wyczuciu rzemiosła.

Chciałabym zamówić niewielki pojemnik przeznaczony do przechowywania prochu z rytualnego ogniska. Zależy mi, by był odpowiednio szczelny i trwały, a zarazem estetyczny.

Mam nadzieję, że znajdziesz czas, by podjąć się tego zlecenia. Życzę Ci spokojnych przygotowań do nadchodzącego święta, pomyślności oraz tego, by Samhain przyniósł Ci tyle samo refleksji, co powodów do satysfakcji.

Z pozdrowieniami,

Astoria Avery

—14/10/72—

Londyn, 14.10.72

Szanowna panno Ceolsige,

w poszumie myśli i informacji wszelakich, nigdy nie wiadomo, kiedy drobnostka okazuje się motylimi skrzydłami wywołującymi huragan na drugiej stronie globu. Jestem zaintrygowany, choć rzeczywiście czas i okoliczności nie sprzyjają osobistemu spotkaniu. Niemniej mogę szczerze polecić do rozmowy Guineverę McGonagall, lekarkę oraz historyczkę magii, która przebywa obecnie w Anglii i zdaje się odpowiednio wykwalifikowana, aby w miarę możliwości zweryfikować istotność zagadki.

Byłbym szczerze zobowiązany, za informację o efektach Waszego spotkania, jeśli dojdzie do jego skutku.

Z uniżonymi ukłonami,

Anthony J. Shafiq

22.09

Wyliniała pożyczona sowa przyniosła ze sobą zwinięty rulol z grubego papieru, na którym pysznił się namalowany akwarelą koń. Obraz był chaotyczny, pełno na nim było zachlapań, które zdawały się być mimo wszystko celowe. Na drugiej stronie malunku, znajdowała się niewielka nabazgrana dedykacja:

wal  się

M

15.10.1972

Szanowna Pani Burke,

nie mam być może doświadczenia z zakresu łamania klątw, ale z chęcią posłucham o zagadce, na którą pani natrafiła. Starożytność, transmutacja i – tutaj nie jestem pewna, czy dobrze rozumiem – dziedzictwo mojej rodziny? To raczej rzadko spotykana kombinacja.

Jeśli ma Pani czas, to zapraszam 16 października w godzinach wieczornych do Ostoi dla zwierząt w Pangbourne.

PS. Zdaje mi się, że nie tylko Anthony Shafiq jest naszym wspólnym mianownikiem.

Pozdrawiam,

Guinevere Nefret Akhenaten McGonagall

24.10

Kruk który dostarczał ten list był wygłodniały oczu. Przyjmował też daninę w kruczych chrupkach.

Stara winter is coming czy coś, ostatni sabat przed nami i ogarnęłam właśnie, że aby wspierać moje zajebiste umiejętności dywinacyjne i przepowiadać Ci równie zajebiste ruchanka w najbliższym czasie potrzebuje dobrego pudła na prochy z ogniska czy coś. Kopsnęłabyś mi takie pudełko, wiem, że jesteś dobra w te hehe klocki. Jako samozwańcza rzeźbiarka mogę zaproponować Ci lampion, choć powiem Ci że nie przełknę dyni przez najbliższe pizdyliard lat całe ręce mi się lepią od tego gówna (w sensie dynich flaków). Daj znać czy jesteś zainteresowana, czy mam szukać dalej.

Twoja ulubiona Moody

Do listu załączono pakunki z dwoma szatami.

25.10.1972

Szanowna Pani Burke,

dziękuję za zaufanie. W załączeniu przesyłam zamówione szaty.

Z poważaniem,

Electra Prewett

Odpowiedź na ten list sowa dostarczyła w południe. Poza tym listem, był także mały pakunek z rachunkiem do opłacenia.

Londyn 26 października 1972r.

Szanowna Pani Burke,

Bardzo dziękuję za list i troskę o zdrowie, a także miłe słowa docenienia mojej pracy. W obliczu nadchodzącego wydarzenia sabatu Samhain, staram się nie przepracowywać, aby móc zadowolić swoich klientów, wyrobami stworzonymi przeze mnie. Niestety nie zawsze wszystko się udaje.

W Pani ręce oddaję opakowanie żelaznych gwoździ, o które Pani prosiła dla swojego znajomego, Lazarusa Lovegood.
Jeżeli produkt jest zadowalający, bardzo chętnie podjąłbym się dalszej współpracy.

Pozdrawiam,

Tristan Ward

@Ceolsige Burke

Londyn, 27.10.1972

Droga Ceolsige,

Dziękuję za rekomendację pracowni krawieckiej i za gwoździe. W istocie, słyszałem pogłoski na temat potencjalnej użyteczności tych gwoździ do rozpraszania klątw pozostałych w mieszkaniach po Spalonej Nocy. Ciekawi mnie mechanizm ich działania - podejrzewam, że stosunkowa bliskość granicy z Limbo podczas obchodów Samhain zwiększa siłę kondensacyjną, ale to tylko spekulacja na szybko. Zamierzam przeprowadzić obserwacje - u siebie, i, jeżeli to nie problem, może także i u Ciebie? Najwyższy czas, abyśmy pozbyli się tych zacieków.

Zastanawiam się nad sensownością pozostałych artefaktów, zwłaszcza lampionu, który rzekomo ma rozwiązywać raportowany przez niektórych czarodziejów problem obecności w lokalach "nawiedzonego krzesła", a także pojemników na proch, jeżeli ktoś nie zajmuje się wróżbiarstwem. Jak rozumiem, niemożliwe jest przekazanie raz zadedykowanemu komuś przedmiotu innej osobie. Ciekaw jestem Twojej opinii, jako fachowca zajmującego się zawodowo artefaktami.

Z wyrazami sympatii,

Lazarus Lovegood

Do listu była dołączona kwota odpowiadająca cenie gwoździ.

26.10 rano

Moody tepnęła się osobiście do kantorka i pozostawiła dynię na ladzie, krzycząc tylko w stronę zaplecza, że: Serio Ceo, NIE CHCESZ, żebym Ci cokolwiek gotowała. Wesołego Samhain no hard filings z powodu pudełka, poucze się na Tobie wchodzić w sny tsya!

i już jej nie było…

Na ladzie leżał potężny cukierek uformowany z szarego papieru pakowego i jutowego sznurka. W środku znajdował się elegancki, w pełni profesjonalny i bardzo ładny lampion który po odpaleniu poza zwyczajową symboliką prezentował na ścianie widoczne pod odpowiednim kątem dorodne cycki. W środku pakunku była również karka:

Cukierek NIE psikus. Słyszałam, że gwoździe też działają. Mam nadzieję, że następnym razem, będzie można u Ciebie zaciągać się pierdami jednorożców. Bądź bezpieczna, słyszałam, że w Dolinie mają być dymy. Jak Cię podkusi, to objucz się amuletami plz. Wisisz mi skrzynkę na przyszły rok.