• Londyn
  • Świstoklik
    • Mapa Huncwotów
    • Spis lokacji
    • Kalendarium
  • Dołącz do gry
  • Zaloguj się
  • Postacie
  • Accio
  • Indeks
  • Gracze
  • Accio
Secrets of London Czarodzieje Sowia Poczta v
1 2 3 4 5 … 7 Dalej »
Pogrom - sowa Septimy

Pogrom - sowa Septimy
a guy who knows a guy
Ojciec Wirgiliusz uczył dzieci swoje,
a miał ich wszystkich sto dwadzieścia troje
wiek
51
sława
IV
krew
czysta
genetyka
—
zawód
przedsiębiorczy właściciel pubu "Rejwach"
Niemal zawsze towarzyszy mu nakrycie głowy: któryś z jego kapeluszy. Zmysł modowy ma raczej mierny i kiczowaty, ale lubi eksperymenty. Widać w jego kreacjach silną inspirację retro westernami, twoim starym na rybach ze szwagrem, ale też mugolską modą lat 70. Nie da się ukryć, że przekroczył pięćdziesiątkę, więc nie próbuje udawać, że tak nie jest. Ma charakterystyczną przerwę między jedynkami, niebieskie oczy, 186 centymetrów wzrostu i barczystą sylwetkę. Zarost na ogół maksymalnie kilkudniowy, choć zdarza się, że zapuści okresowo jasną brodę przetykaną siwymi włosami. Włosów na głowie od lat nie stwierdzono.

Woody Tarpaulin
#21
22.07.2026, 08:44  ✶  
7 września

Szanowna Panno Ollivander,
odpowiadam.

— Jakiej długości i ciężaru oczekiwałby Pan od takiego przedmiotu? Bardziej pałkarskiej czy bliższej klasycznej różdżce?
Pałkarskie wymiary, co by wyniosło około 18 cali. Mogę dostarczyć pałkę na wzór, jeśli pani pałą nie dysponuje. Ciężar większy niż mniejszy.

— Czy przedmiot miałby rzeczywiście służyć do uderzeń?
Tak, jak najbardziej. W pierwszej kolejności. Możliwość czarowania będzie dodatkiem do uderzania, nie w drugą stronę.

— Ma Pan preferencje co do drewna? (Twarde, sprężyste, cięższe, lżejsze?)
Drewno raczej z twardszej strony.

— I wreszcie: czy posiada Pan już własną różdżkę i chciałby ją zastąpić, czy mówimy o osobnym egzemplarzu do zastosowań… bardziej wyspecjalizowanych?
Posiadam wyśmienitą różdżkę zakupioną u Panienki ojca. Pałka jedynie uzupełni arsenał jako przedmiot do zastosowań wyspecjalizowanych.

— Ma Pan preferencje co do dodatkowych zdobień?
Wstępnie bez zdobień.

Serdecznie dziękuję za zainteresowanie projektem.

Woody Tarpaulin


piw0 to moje paliwo
Dzieło sztuki
które chcesz polizać
wiek
24
sława
V
krew
czysta
genetyka
—
zawód
kustoszka sztuki
Brunetka o jasnej cerze i zielonych oczach. Mierzy 166 cm wzrostu przy wadze 50 kg. Bardzo dba o swój wygląd. Poczucie estetyki rozwinięte na wysokim poziomie sprawia, że przywiązuje ogromną wagę do detali - od ubioru, przez makijaż, po dodatki. Ubraniami stara się przykryć swoją niedowagę. Jej arystokratyczna postawa, pełna powściągliwości i elegancji, dodaje jej szyku, co niektórzy odbierają jako dystans i wyniosłość.

Astoria Avery
#22
10.09.2026, 20:04  ✶  
26.10.1972

Kochana Septi,

ratuj mnie, błagam, zaklinam, przed tymi przebrzydłymi lampionami na Samhain! Już nie mam do nich siły, przysięgam, próbowałam być cierpliwa, ale moja duma nie znosi dobrze niepowodzeń.

Czy mogłabyś wykonać dla mnie taki lampion, proszę? Nie mam żadnych wymagań, cokolwiek uda Ci się zrobić, żebym miała, co postawić w nowym mieszkaniu. Nie musi być duży, chociaż chyba najwygodniej drążyć w dyniach, ale zdaję się całkowicie na Ciebie.

Mam nadzieję, że znajdziesz czas. Wybacz, że tak na ostatnią chwilę, wiesz, że niechętnie przyznaję się do porażek.

Liczę na Ciebie,
Tori


learn the rules
then
break some
dragonborn
Ruthlessness
is mercy upon ourselves.
wiek
28
sława
IV
krew
czysta
genetyka
—
zawód
właściciel rezerwatu, smokolog, magizoolog
Mający 187cm, o atletycznej budowie ciała i ciemnych włosach. Porusza się ze specyficzną dla niego manierą, która zdaje się przypominać gady; zastygnięty w bezruchu, jakby wyczekiwał potknięcia, obserwując z uwagą otoczenie, tylko po to by nagle zareagować i wprawić ciało w ruch. Posiada parę blizn na ciele, pozostawionych przez spotkania ze zwierzętami. Plecy, lewą stronę obojczyka i ramię pokrywa drobna, szarawa łuska, a jego oczy posiadają pionowe źrenice i trzecią powiekę. Zawsze towarzyszy mu któryś z jego smoczogników.

Leviathan Rowle
#23
20.09.2026, 18:13  ✶  
27.10.1972

Septi,

Czytasz mi w myślach? Bo tak, planuję się pojawić w Little Hangleton. Ciebie też tam spotkam?

Levi


We said we're going to conquer new frontiers
Go on, stick your bloody head in the jaws of the beast
Technically Alive
Pod dłutem nie umiera,
tylko zmienia imię.
wiek
20
sława
IV
krew
czysta
genetyka
ghoul
zawód
rzemieślnik
Wygląda jak ktoś, kto zapomniał, że kiedyś żył. Jego skóra ma barwę chłodnego popiołu, a rude włosy, splątane i matowe, płoną w świetle świec jak zgaszona miedź. Twarz szczupła, o ostrych rysach, przypomina bardziej wyrzeźbione drewno niż ludzką tkankę, a duży, wyrazisty nos nadaje jej uporu i charakteru. Oczy ma jasne, blade jak poranny dym, patrzą uważnie, lecz jakby z innego miejsca niż reszta jego ciała. Ruchy są ostrożne, ciche, niemal bezgłośne, jakby bał się, że każdy dźwięk mógłby coś obudzić. Dłonie ma chude, z drobnymi nacięciami, zawsze pachną drewnem, woskiem i kurzem. Ubrany skromnie, w ciemne tkaniny przesiąknięte zapachem warsztatu, wygląda jak cień rzemieślnika, który nigdy nie odszedł z miejsca pracy. W jego postawie jest pokora, ale i ciężar. Nawet w bezruchu widać w nim napięcie, które nie zna ukojenia. Kiedy zaś podnosi wzrok, ma się wrażenie, że widzi więcej, niż ktokolwiek chciałby, by zobaczył.

Savaš Gregorovitch
#24
20.09.2026, 18:56  ✶  
List nadleciał w środku nocy, a sowa która go przyniosła bardzo natarczywie stukała w szybę okna pokoju Septimy.



Septimo,

przepraszam, że piszę o tak późnej porze. Mam nadzieję, że Cię nie obudzę i że ten list dotrze do Ciebie dopiero wtedy, kiedy będzie już odpowiednia pora, żeby go przeczytać.
Nie jestem pewien, czy powinienem do Ciebie pisać. Właściwie od dłuższego czasu próbuję przekonać samego siebie, że nie powinienem. Rodziców nie ma, w domu jest bardzo cicho, a ja… chyba nie radzę sobie z tą ciszą tak dobrze, jak chciałbym przyznać. Właściwie nie radze sobie w ogóle. Jeżeli nie masz żadnych powodów, żeby tutaj przychodzić, proszę, nie czuj się zobowiązana, naprawdę. Wiem, że to bardzo późno i że proszę Cię o coś bardzo głupiego. Nie chciałbym stawiać Cię w niezręcznej sytuacji. Ale gdybyś mogła… czy zechciałabyś przyjść do mnie?

Nie musiałabyś nic robić. Możemy nawet nie rozmawiać. Możesz usiąść przy kominku, poczytać albo po prostu być. Chyba właśnie tego najbardziej teraz potrzebuję' żeby ktoś był. Wybacz mi tę prośbę. Pewnie jutro uznam, że niepotrzebnie Cię niepokoiłem. Teraz jednak noc wydaje się znacznie ciemniejsza niż zwykle, a dom jest w niej trochę zbyt pusty.

Jeżeli jednak zdecydujesz się przyjść, będę na Ciebie czekał.


wybacz mi moje niepoprawne niuanse,
Savaš
dragonborn
Ruthlessness
is mercy upon ourselves.
wiek
28
sława
IV
krew
czysta
genetyka
—
zawód
właściciel rezerwatu, smokolog, magizoolog
Mający 187cm, o atletycznej budowie ciała i ciemnych włosach. Porusza się ze specyficzną dla niego manierą, która zdaje się przypominać gady; zastygnięty w bezruchu, jakby wyczekiwał potknięcia, obserwując z uwagą otoczenie, tylko po to by nagle zareagować i wprawić ciało w ruch. Posiada parę blizn na ciele, pozostawionych przez spotkania ze zwierzętami. Plecy, lewą stronę obojczyka i ramię pokrywa drobna, szarawa łuska, a jego oczy posiadają pionowe źrenice i trzecią powiekę. Zawsze towarzyszy mu któryś z jego smoczogników.

Leviathan Rowle
#25
28.09.2026, 21:04  ✶  
27.10.1972

Septi,

No proszę, słyszałem coś wcześniej o instytucie organizowanym przez Dolohova – będziesz tam pełnić jakąś ważną rolę? Mam nadzieję, bo wychodzi na to, że od powrotu z wojaży jesteś bardzo zapracowana. Skoro cię tam znajdę, to postaram się zawitać i z chęcią posłucham twoich opowieści.

Levi


We said we're going to conquer new frontiers
Go on, stick your bloody head in the jaws of the beast
Our Lady of Sorrows
and you don't seem the lying kind
a shame that I can read your mind
and all the things that I read there
candlelit smile that we both share
wiek
25
sława
IV
krew
czysta
genetyka
wila
zawód
Infobrokerka, właścicielka zakładu pogrzebowego
Spowita nimbem wyższości i aureolą sięgających niemal do ziemi srebrzystoblond włosów, Lorraine wygląda dokładnie tak, jak powinien wyglądać Malfoy z krwi i kości. A jednak... Coś hipnotyzującego jest w jej czystym, wysokim głosie, w sposobie, w jaki intonuje słowa. Coś w pełnych gracji ruchach, w przenikliwym spojrzeniu jasnoniebieskich oczu, skrytych pod ciężkimi od niewyspania powiekami. Przedziwny czar półwili, który wyróżnia Lorraine z tłumu mimo raczej przeciętnej postury (1,67 m), długo nie pozwalając ludziom zapomnieć o jej uśmiechu. Wygląda na istotę słabą, wątłego zdrowia. W przeszłości, Lorraine zmagała się z zaburzeniami odżywania, przez co teraz cechuje ją nienaturalna wręcz kruchość. Chorobliwie chuda, kości zdają się niemal przebijać delikatną, bladą skórę. Uwagę zwracają zwłaszcza wydelikacone dłonie o długich, smukłych palcach, w których często obraca w zamyśleniu srebrny pierścionek z emblematem rodu Malfoy. Obyta towarzysko, zawsze wie, co powiedzieć, i jak się zachować. Bez względu na okoliczności dba o zachowanie nienagannej postawy. Ubiera się w otrzymane w spadku po bogatszych kuzynkach, klasyczne, mocno zabudowane suknie, na których wprawne oko dostrzeże ślady poprawek krawieckich. W naturze półwili leży przyciągać cudze spojrzenia, może dlatego Lorraine nosi się bardzo konserwatywnie, nigdy niemal nie odsłaniając ciała. Najczęściej spowita jest od stóp do głów w biel, choć chętnie stroi się również w odcienie zieleni i błękitu. Zawsze otula ją mgiełka ciężkich perfum, których nieznośnie wręcz słodki zapach służy tuszowaniu klejącej się do Lorraine mdłej woni śmierci.

Lorraine Malfoy
#26
03.11.2026, 20:31  ✶ (Ten post był ostatnio modyfikowany: 03.11.2026, 20:35 przez Lorraine Malfoy.)  

—27/10/1972—


Odpowiedź na ten list Septimy, zabezpieczona standardowym zaklęciem ochronnym. Do listu dołączony był krokus z górskiej łąki — podarek od bogini Dziewicy, jaki Lorraine otrzymała w trakcie obchodów Lithy. Przedziwny był to kwiat. Chociaż w końcu rozpłynął się w powietrzu, jeżeli Septima obróciła go w dłoni, mogła poczuć  nagły przypływ pewności siebie i śmiałości w działaniu.


Londyn, 27 X 1972 r.

Najdroższa Septimo,

Jakże mogłabyś kraść coś, do czego jesteś uprawniona jako moja przyjaciółka? To ja raczej powinnam prosić Cię o wybaczenie, że nie poświęciłam Ci wystarczająco uwagi w ostatnich tygodniach — że nie znalazłam czssu na spotkanie, tak długo przecież odwlekane — że pozwoliłam, ażebyś poczuła się tak, jak gdybyś sięgała po coś, co nie jest Twoje. Otóż cała jestem Twoja, wyłączając jedynie zbliżający się wieczór świąteczny.  Obiecałam już, że po porannych obchodach Samhain w Little Hangleton wrócę prosto do domu. Choć nie zmienił się mój sposób przeżywania sabatu, obawiam się o bezpieczeństwo tych, którzy wybierają się świętować w Dolinie Godryka. Pomiędzy słowami, jakie skreśliła Twoja śliczna ręka, ręka, w którą Bogini tchnęła tak wiele talentu, wyczuwam podobną obawę. Proszę, zamknij w tej ręce kwiat, który włożyłam między kartki tego listu. Powiedź opuszkami palców po delikatnych płatkach, pozwól, aby jego słodki zapach przypomniał o beztrosce wiosennych dni, które zdają się nie mieć końca, zwłaszcza teraz, gdy postępuje jesień, spowita w ciemność nocy. Oto jest mój mały kawałek wieczności, choć krótki jest czas, jakim mogę podzielić się nim z innymi: w końcu zawsze wraca do mnie, bo taka jest natura zaklęcia, jaki go spowija. Taka jest, być może, natura Bogini, która zostawiła po sobie ten oto krokus, jak gdyby wiedziała, że po Lithcie potrzebuję dowodu jej obecności. Nieważne, że odrzucasz jej łaskę, że odsuwasz się od łona przepełnionego miłością. Niektórych podarunków nie da się odrzucić, Septimo — wciąż wracają. Chociaż wątpliwości również mają tendencję, żeby wracać, liczę, że wspomnienie płatków pachnących nadzieją osłodzi Ci czas oczekiwania na nasze spotkanie. Niechby i mnie woń krokusów zakręciła w głowie, bo Bogini wie, jak bardzo potrzebuję rozmowy z Tobą! Nie chciałam powierzać swych myśli kartkom papieru, a choć wysłałam zawoalowane listy do części moich przyjaciółek, liczyłam, że zdążymy się spotkać przed sabatem, aby pomówić na osobności. Jeżeli o miejsce chodzi, zawsze jesteś mile widziana w Necronomiconie, gdzie niedawno osiedliłam się na stałe: na Nokturnie zawsze możemy liczyć na prywatność. Bo z Tobą, Septimo, muszę mówić na osobności, bo muszę mówić szczerze. Bo nie dość, że łączą nas więzi przyjaźni, nie dość, że sama Bogini Matka objawiła się Twoim oczom, jesteś przecież z krwi kapłańskiej, a więc winnaś wiedzieć: między kowenem i ludźmi, którzy kowen tworzą, od zawsze istniał rozdźwięk, nigdy jednak nie wybrzmiewał tak dysonansowo, jak na przestrzeni ostatniego tygodnia. Ja chcę pozostać lojalną naukom Bogini. Lojalność obowiązuje mnie również wobec osób, na których mi zależy, bacz więc: nie udawaj się na obchody Samhain organizowane w Dolinie Godryka, ani nie pozwól na to swym najbliższym. Tyle tylko mogę powiedzieć na łamach mojego listu, choć wiem, że wystawiam na próbę Twoją więdnącą cierpliwość.

Wyczekuję Cię,
Lorraine


Yes, I am a master
Little love caster
« Starszy wątek | Nowszy wątek »

Użytkownicy przeglądający ten wątek: 2 gości



Strony (3): « Wstecz 1 2 3


  • Pokaż wersję do druku
  • Subskrybuj ten wątek

Spis Treści
Zakładki
Tryb normalny
Tryb drzewa