14.10.2023, 11:26 ✶
Pojedynek miał zweryfikować wyższość oraz która to czyja racja jest bliższa prawdzie, a nie kto jest bardziej podstępny i nikczemny. Do tego Louvain był wieloletnim członkiem klubu pojedynków, co zobowiązywało go do przestrzegania honorowego kodeksu, zarówno na czas pojedynków w ogóle i poza areną. Srebrne różdżki miały bardzo konkretne wymagania co do swoich klubowiczów, a rzekomy występek, czyli posiłkowanie się dopingiem całkowicie wykraczało poza przyjęte normy i przepisy. Nie zamierzał tracić tego statusu na rzecz chwilowej satysfakcji z dominacji nad pogardzanej przez niego oraz Lorettę osoby. Nawet jeśli Nott potrafił być momentami drzazgą w ich oczętach to nie był wart poświęcania tylu zasobów.
- Ekscytacja nadchodzącym pojedynkiem czasami nie pozwala mi zasnąć, ale oprócz tego, u mnie po staremu. - krzyżując dłonie za plecami uśmiechnął się kącikiem ust. - A u Ciebie jak? Louis bardzo dokazuje? - dorzucił kurtuazyjnie dopytując o swojego bratanka. Zakamarki Nokturnu wydawały się niezbyt odpowiednie na rodzinne spotkania, jednak zapraszać brata do swojego domu nie mógł. Cały czas domostwo w Little Hangleton było przystosowane pod jego własne potrzeby. Wewnątrz panowała temperatura sięgająca maksymalnie kilkunastu stopni, ponieważ w obecnym stanie w takiej czuł się najbardziej komfortowo. Był zimny niczym trup, a duże różnice temperatur na dłuższą metę sprawiały mu niemały dyskomfort. Dlatego pogawędka z bratem w klimacie niczym z prosektorium wzbudzałaby podejrzenia i niepotrzebne pytania. No bo kto normalny ma ochotę przebywać w takim ziąbie? Musiał ukrywać fakt bycia Zimnym, jeśli nie chciał trafić do Azkabanu i to najbliższym transportem. Tożsamość i personalia pozostałych Zimnych była znana opinii publicznej, jedynie ten który stał u boku Czarnego Pana był szerzej nikomu nie znany.
- Uprzedzając Twoje pytanie, to nie. Nie zamierzam oszukiwać podczas pojedynku, zemsta jeszcze nie splamiła mojego zdrowego rozsądku. - z lekko zadziornym uśmiechem przeszedł w końcu do sedna. - Po prostu nie chcę dać się któregoś dnia zaskoczyć, tak jak pozwoliłem na to podczas Baltane. Nie bardzo się tym chwaliłem, ale podczas wydarzeń na polanie zostałem zaatakowany i skończyłem z urazem, na szczęście nic mi już nie dolega.- wyjaśnił delikatnie zmieszany tym, że przyznał się do porażki. Instynktownie pogładził się po ramieniu, które doznało wtedy kontuzji, a wzrokiem uciekł gdzieś w bok. - Zresztą znasz mnie, jeśli nie wpakuję się w kłopoty to one i tak mnie znajdą same. - patrząc na brata spod byka uśmiechnął się zadziornie jak na łobuza przystało. W przeciwieństwie do poukładanego Laurenca, Lou uwielbiał pakować się w tarapaty i ściągać na siebie uwagę, niekoniecznie tą wypełnioną pochlebstwami i aprobatą.
- Ekscytacja nadchodzącym pojedynkiem czasami nie pozwala mi zasnąć, ale oprócz tego, u mnie po staremu. - krzyżując dłonie za plecami uśmiechnął się kącikiem ust. - A u Ciebie jak? Louis bardzo dokazuje? - dorzucił kurtuazyjnie dopytując o swojego bratanka. Zakamarki Nokturnu wydawały się niezbyt odpowiednie na rodzinne spotkania, jednak zapraszać brata do swojego domu nie mógł. Cały czas domostwo w Little Hangleton było przystosowane pod jego własne potrzeby. Wewnątrz panowała temperatura sięgająca maksymalnie kilkunastu stopni, ponieważ w obecnym stanie w takiej czuł się najbardziej komfortowo. Był zimny niczym trup, a duże różnice temperatur na dłuższą metę sprawiały mu niemały dyskomfort. Dlatego pogawędka z bratem w klimacie niczym z prosektorium wzbudzałaby podejrzenia i niepotrzebne pytania. No bo kto normalny ma ochotę przebywać w takim ziąbie? Musiał ukrywać fakt bycia Zimnym, jeśli nie chciał trafić do Azkabanu i to najbliższym transportem. Tożsamość i personalia pozostałych Zimnych była znana opinii publicznej, jedynie ten który stał u boku Czarnego Pana był szerzej nikomu nie znany.
- Uprzedzając Twoje pytanie, to nie. Nie zamierzam oszukiwać podczas pojedynku, zemsta jeszcze nie splamiła mojego zdrowego rozsądku. - z lekko zadziornym uśmiechem przeszedł w końcu do sedna. - Po prostu nie chcę dać się któregoś dnia zaskoczyć, tak jak pozwoliłem na to podczas Baltane. Nie bardzo się tym chwaliłem, ale podczas wydarzeń na polanie zostałem zaatakowany i skończyłem z urazem, na szczęście nic mi już nie dolega.- wyjaśnił delikatnie zmieszany tym, że przyznał się do porażki. Instynktownie pogładził się po ramieniu, które doznało wtedy kontuzji, a wzrokiem uciekł gdzieś w bok. - Zresztą znasz mnie, jeśli nie wpakuję się w kłopoty to one i tak mnie znajdą same. - patrząc na brata spod byka uśmiechnął się zadziornie jak na łobuza przystało. W przeciwieństwie do poukładanego Laurenca, Lou uwielbiał pakować się w tarapaty i ściągać na siebie uwagę, niekoniecznie tą wypełnioną pochlebstwami i aprobatą.