15.10.2023, 21:13 ✶
Upisk! Wielkie brązowe oczy namierzyły swoją przyszłą ofiarę i jakoś tak nie mogły skupić się już na niczym innym, tylko na śledzeniu jej niewinnych, niepozornych kroków, nieświadomych, że ktoś taki jak ja obserwował ją z zaciszonego miejsca, bardzo przypadkowego, a może nie, może bardziej szalonego, ale dogodnego dla kogoś takiego jak ja, choć musiałem przyznać, że kiedy nie byłem w kociej postaci, to szybciej mnie jajka bolały od takich niewygodnych pozycji, raz mi nawet zdrętwiały, i teraz, tak, o!, tyłek mi po prostu zmarzł od muru.
Oddychaj, Leo, bo jak tak dalej będziesz myślał jednym ciągiem, na jednym wdechu, na bezdechu nawet, to się źle dla ciebie skończy i zmarznięty tyłek nie będzie twoim problemem, tylko obita morda.
Tak, miewałem już obitą mordę i nie było to przyjemne, poza tym powodowało liczne pytania, a ja nie chciałem się wszystkim tłumaczyć, że spadłem z wysokości na twarz, bo obserwowałem taką jedną dziewczynę... Dziewczynkę? Może bardziej dziewczynkę, bo niska była, ale śliczna, choć te Azjatki to one zawsze wyglądały na młodsze niż były. Tak zauważyłem, mimo że żadnej o wiek nie pytałem, bo nie byłem z tych, co by o wiek pytali kobiety takie dziewczyny ładne. A może jednak? Może jednak zamiast rzucać się na nią, to powinienem zapytać... Jak się masz? Kochanie, jak się masz? Powiedz mi, kiedy znowu Cię zobaczę...? Albo jakoś tak. Nie, o wiek zapytam i ile ma centymetrów.
Zeskoczyłem niemalże bezgłośnie z murku, po czym udałem, że zawiązuję buta, gdyby jednak się odwróciła albo co. Nie chciałem jej przestraszyć, a przecież trochę zazgrzytały kamyki pod moim butem, co było niesamowicie irytujące, bo jako kot mógłbym to zrobić perfekcyjnie bezgłośnie i to było piękne.
Zagwizdałem sobie pod nosem Jak się masz, kochanie, a właściwie kilka pierwszych nut jakiegoś randomowego utworu, bo to też pomagało innym się oswoić z moim gwałtownym, niespodziewanym pojawieniem się. Był ciepły wieczór, więc biegałem sobie po ulicy ubrany w czarną koszulkę, ciemne spodnie i czarne buty, bardzo ciemne włosy też miałem... Musiałem wyglądać przerażająco, bo tylko twarz miałem jasną, bladą trochę, ale przyjazną, więc krzyknie czy nie krzyknie, czy będę mógł swobodnie powiedzieć?
- Cześć. Bardzo mnie zastanawia coś i nie czuj się urażona ani nic z tych rzeczy, ale ogólnie jestem bardzo ciekawskim typem, czasami za bardzo, więc... Jeśli nie w porządku, to nie mów, ale tak patrzę na ciebie i się zastanawiam, ile masz lat i jakiego jesteś wzrostu...? - zapytałem, uśmiechając się promiennie. Psychol? Mów mi psychol, ale byłem ciekawy. Pewnie zaraz się rozpłacze? A może da mi kosę w kichy, bo bywały też takie dzieciaki, ale to bardziej na Nokturnie, a my byliśmy na Alei Horyzontalnej, więc...
- I chyba nie jesteś żadnym oprychem? - zapytałem od razu. Jednak o to zapytałem. Czemu o to zapytałem.
Wypuściłem powietrze ze świstem i uśmiechnąłem się jeszcze szerzej jak aniołek z białą mąką pod nosem.
Oddychaj, Leo, bo jak tak dalej będziesz myślał jednym ciągiem, na jednym wdechu, na bezdechu nawet, to się źle dla ciebie skończy i zmarznięty tyłek nie będzie twoim problemem, tylko obita morda.
Tak, miewałem już obitą mordę i nie było to przyjemne, poza tym powodowało liczne pytania, a ja nie chciałem się wszystkim tłumaczyć, że spadłem z wysokości na twarz, bo obserwowałem taką jedną dziewczynę... Dziewczynkę? Może bardziej dziewczynkę, bo niska była, ale śliczna, choć te Azjatki to one zawsze wyglądały na młodsze niż były. Tak zauważyłem, mimo że żadnej o wiek nie pytałem, bo nie byłem z tych, co by o wiek pytali kobiety takie dziewczyny ładne. A może jednak? Może jednak zamiast rzucać się na nią, to powinienem zapytać... Jak się masz? Kochanie, jak się masz? Powiedz mi, kiedy znowu Cię zobaczę...? Albo jakoś tak. Nie, o wiek zapytam i ile ma centymetrów.
Zeskoczyłem niemalże bezgłośnie z murku, po czym udałem, że zawiązuję buta, gdyby jednak się odwróciła albo co. Nie chciałem jej przestraszyć, a przecież trochę zazgrzytały kamyki pod moim butem, co było niesamowicie irytujące, bo jako kot mógłbym to zrobić perfekcyjnie bezgłośnie i to było piękne.
Zagwizdałem sobie pod nosem Jak się masz, kochanie, a właściwie kilka pierwszych nut jakiegoś randomowego utworu, bo to też pomagało innym się oswoić z moim gwałtownym, niespodziewanym pojawieniem się. Był ciepły wieczór, więc biegałem sobie po ulicy ubrany w czarną koszulkę, ciemne spodnie i czarne buty, bardzo ciemne włosy też miałem... Musiałem wyglądać przerażająco, bo tylko twarz miałem jasną, bladą trochę, ale przyjazną, więc krzyknie czy nie krzyknie, czy będę mógł swobodnie powiedzieć?
- Cześć. Bardzo mnie zastanawia coś i nie czuj się urażona ani nic z tych rzeczy, ale ogólnie jestem bardzo ciekawskim typem, czasami za bardzo, więc... Jeśli nie w porządku, to nie mów, ale tak patrzę na ciebie i się zastanawiam, ile masz lat i jakiego jesteś wzrostu...? - zapytałem, uśmiechając się promiennie. Psychol? Mów mi psychol, ale byłem ciekawy. Pewnie zaraz się rozpłacze? A może da mi kosę w kichy, bo bywały też takie dzieciaki, ale to bardziej na Nokturnie, a my byliśmy na Alei Horyzontalnej, więc...
- I chyba nie jesteś żadnym oprychem? - zapytałem od razu. Jednak o to zapytałem. Czemu o to zapytałem.
Wypuściłem powietrze ze świstem i uśmiechnąłem się jeszcze szerzej jak aniołek z białą mąką pod nosem.