Tak długo jak nie było to niezbędne dla wykonania zadania, Lou nie widział palącej potrzeby ryzykowania wolnością, zarówno swoją, lub swoich towarzyszy. Czarny Pan domagał się doprowadzenia wiarołamczyni przed własne oblicze sprawiedliwości(chociaż w kwestii życia, lub śmierci Alanny pozostawił im wolny wybór), ale te kilka ziarenek własnego osądu, które pozostawało w rozsądku Lestranga mimo wszystko podpowiadało, że nie warto ryzykować wyroku dla szczura, który jako pierwszy uciekł z pokładu statku. A statek ten wcale nie zamierzał zatonąć, przeciwnie, on dopiero nabierał wiatru w żagle. W ostateczności, w najgorszym scenariuszu weźmie odpowiedzialność za niepowodzenie zadania na własne plecy. Bo Louvainowi sodówka jeszcze nie odbiła do głowy, pomimo nowej rangi, nie uważał się za lepszego, ani swoim towarzyszy za gorszych od siebie. W taki sposób nie zjedna sobie ludzi, nawet jeśli głównym narzędziem do utrzymania dyscypliny w organizacji był strach.
- Wyśmienicie. - spuentował, kiedy Nicholas wrócił do nich z rozeznania. W normalnych okolicznościach spalone mieszkania nie dostają całodobowej, osobistej ochrony, jednak to nie były normalne okoliczności. Alanna to już była mroczna sługa, która posiadała sporo niewygodnej dla organizacji wiedzy, dlatego musieli zakładać z góry wszelkie niedogodności i dochować niezbędnych środków bezpieczeństwa. - W takim wypadku wejdziesz z nami, ale weź ze sobą chociaż maskę. - po krótkiej chwili namysłu, zwrócił się do kuzyna w pierwszej kolejności. - I nie rezygnujemy z kamuflażu, wciąż mogą trafić się postronni świadkowie. Drobna korekta planu, przynajmniej zyskali dodatkową parę oczu i właściwie kończyn też. Szkoda, że Vipera nie mógł zastosować swoich zdolności również na sobie, ale każda umiejętność miała jakieś swojego ograniczenia. Gdyby poszło coś nie tak, przynajmniej maska ochroni jego facjatę przed trafieniem na afisze z rysopisem poszukiwanego.
A kiedy przygotowania można było uznać za gotowe, odezwał się do towarzyszy, już w swoim nowym fizys. - Zabiorę nas pod adres, chwyćcie mnie za ramię. I kiedy tak zrobili, Louvain skupił się na teleportacji wspólnej, by zabrać ich prosto przed drzwi mieszkania oklejonego taśmą.