16.03.2024, 22:59 ✶
O tak, katastrof naturalnych było rzeczywiście sporo, niektóre raczej nie miały szans ich nawiedzić, inne tak naprawdę mogły w nich uderzyć bez ostrzeżenia. Nie to jednak było na świecie najstraszniejsze.
- A najgorsi są ludzie! - uniosła energicznie palec wskazujący do góry, który wraz z jej ręką jakimś dziwnym trafem nie potrafił się do końca utrzymać w pionie. - Nic ci tak nie zniszczy życia, jak drugi człowiek, choć niektórzy, jak ty, są mili i nie chcą we mnie rzucać klątwami. - Posmutniała na chwilę. Oj, było paru takich, niektórym się nawet udało, a to nie było za przyjemne. Choć może nie aż tak tak zdrada. Tak, zdrada zawsze bolała najbardziej.
- Najgorsze jest chyba to, że zawsze chcesz więcej. Nie ważne ile masz, coś ciągle ci mówi, że to za mało. Starasz się to zdobyć, czasem posuwając się do rzeczy, których nie myślałeś, że możesz. I może na początku masz szlachetne intencje, zawsze zaczyna się od tego, albo kwestii życia i śmierci. Ale potem, zatracasz się w tym, co było początkiem. Brniesz w to. To chyba też jakieś uzależnienie - stwierdziła, pochylając się nad wodą, zastanawiając się, czy jest zimna. Spróbował sięgnąć wody ręką, szybko jednak zrezygnowała, gdy niemal nie straciła równowagi. Resztka instynktu samozachowawczego.
Och, nie chciał być jak ona. Nie widziała w sobie zbyt wiele dobra do zaoferowania, wady zaś nie mieściły się na jednym arkuszu pergaminu. Zniszczyło ją tak wiele rzeczy, najbardziej zaś ona sama. Bała się, że nie ma już co ratować. A nawet jeśli, to powoli przestawała mieć pomysły - jak?
- Kolekcjonowałam biżuterię, znacznie bardziej wolałam widok rubinów i szmaragdów, niż puste oczodoły czaszek jeleni. Przynajmniej nikt nie stracił ży… - zastanowiła się chwilę nad tą kwestią, zaraz jednak machnęła ręką. - No, nie zamordowałam wielu niewinnych istnień, tak czy siak. Masz papierosy? - zapytała, nagle czując konieczną potrzebę zapalić. Ot, chyba by zająć czymś ręce, niż z głodu nikotyny. Nie była pewnie i w tej kwestii nałogowcem tylko dlatego, że szkoda jej było kasy na fajki i zawsze je od kogoś wyłudzała.
Nie zauważyła ewentualnych prób wyratowania jej, jej wzrok wbijał się tylko i wyłącznie w łódkę, oraz w rzekę, która jakoś kusiła ją, by po prostu popłynąć w dal i mieć wszystko gdzieś. Brzmiało to wręcz bajecznie.
- Nie będzie kradzież? A w sumie może i masz rację, tylko pożyczymy, dobrze mądrego posłuchać. - Pokiwała głową, z zupełnie niewzruszoną miną. Nie miała w tym momencie zbyt wielu skrupułów, chciała się przepłynąć i tylko ta jedna myśl krążyła pod jej czarną czupryną. Usiadła sobie wygodnie na jednym z siedzisk z tyłu, a raczej, rozłożyła się tam na wpół leżąco, po czym, zdjęła linę, za pomocą której łódka była przymocowana.
W momencie, w którym Neil zadał je pytanie o jej umiejętność kierowania tą jednostką pływającą, odepchnęła ich od kawałka betonu, wysyłając jakiś dobry metr od brzegu.
- W sumie to nie umiem. - Spojrzała na niego kompletnie niewinnie. - Myślisz, że może powinniśmy wziąć ten rower wodny? - zapytała, gdy łódka powoli zaczęła płynąć wraz z nurtem rzeki. Który płyną w odwrotnym kierunku, niż znajdował się dziób motorówki. - Tak ogólnie to nie umiem w ogóle pływać. - Dodała, przyglądając się ciemnej tafli wody rzeki, która, cóż, na pewno nie była płytka.
- A najgorsi są ludzie! - uniosła energicznie palec wskazujący do góry, który wraz z jej ręką jakimś dziwnym trafem nie potrafił się do końca utrzymać w pionie. - Nic ci tak nie zniszczy życia, jak drugi człowiek, choć niektórzy, jak ty, są mili i nie chcą we mnie rzucać klątwami. - Posmutniała na chwilę. Oj, było paru takich, niektórym się nawet udało, a to nie było za przyjemne. Choć może nie aż tak tak zdrada. Tak, zdrada zawsze bolała najbardziej.
- Najgorsze jest chyba to, że zawsze chcesz więcej. Nie ważne ile masz, coś ciągle ci mówi, że to za mało. Starasz się to zdobyć, czasem posuwając się do rzeczy, których nie myślałeś, że możesz. I może na początku masz szlachetne intencje, zawsze zaczyna się od tego, albo kwestii życia i śmierci. Ale potem, zatracasz się w tym, co było początkiem. Brniesz w to. To chyba też jakieś uzależnienie - stwierdziła, pochylając się nad wodą, zastanawiając się, czy jest zimna. Spróbował sięgnąć wody ręką, szybko jednak zrezygnowała, gdy niemal nie straciła równowagi. Resztka instynktu samozachowawczego.
Och, nie chciał być jak ona. Nie widziała w sobie zbyt wiele dobra do zaoferowania, wady zaś nie mieściły się na jednym arkuszu pergaminu. Zniszczyło ją tak wiele rzeczy, najbardziej zaś ona sama. Bała się, że nie ma już co ratować. A nawet jeśli, to powoli przestawała mieć pomysły - jak?
- Kolekcjonowałam biżuterię, znacznie bardziej wolałam widok rubinów i szmaragdów, niż puste oczodoły czaszek jeleni. Przynajmniej nikt nie stracił ży… - zastanowiła się chwilę nad tą kwestią, zaraz jednak machnęła ręką. - No, nie zamordowałam wielu niewinnych istnień, tak czy siak. Masz papierosy? - zapytała, nagle czując konieczną potrzebę zapalić. Ot, chyba by zająć czymś ręce, niż z głodu nikotyny. Nie była pewnie i w tej kwestii nałogowcem tylko dlatego, że szkoda jej było kasy na fajki i zawsze je od kogoś wyłudzała.
Nie zauważyła ewentualnych prób wyratowania jej, jej wzrok wbijał się tylko i wyłącznie w łódkę, oraz w rzekę, która jakoś kusiła ją, by po prostu popłynąć w dal i mieć wszystko gdzieś. Brzmiało to wręcz bajecznie.
- Nie będzie kradzież? A w sumie może i masz rację, tylko pożyczymy, dobrze mądrego posłuchać. - Pokiwała głową, z zupełnie niewzruszoną miną. Nie miała w tym momencie zbyt wielu skrupułów, chciała się przepłynąć i tylko ta jedna myśl krążyła pod jej czarną czupryną. Usiadła sobie wygodnie na jednym z siedzisk z tyłu, a raczej, rozłożyła się tam na wpół leżąco, po czym, zdjęła linę, za pomocą której łódka była przymocowana.
W momencie, w którym Neil zadał je pytanie o jej umiejętność kierowania tą jednostką pływającą, odepchnęła ich od kawałka betonu, wysyłając jakiś dobry metr od brzegu.
- W sumie to nie umiem. - Spojrzała na niego kompletnie niewinnie. - Myślisz, że może powinniśmy wziąć ten rower wodny? - zapytała, gdy łódka powoli zaczęła płynąć wraz z nurtem rzeki. Który płyną w odwrotnym kierunku, niż znajdował się dziób motorówki. - Tak ogólnie to nie umiem w ogóle pływać. - Dodała, przyglądając się ciemnej tafli wody rzeki, która, cóż, na pewno nie była płytka.