[07.08.1972, Szkocja, wieczór] Bo kto mógłby pokochać bestię?

Miało być miło i beztrosko. Mieli się nie kłócić i nie szarpać za włosy, jak non stop im się to zdarzało od dłuższego czasu. Mieli sobie nie nagadywać za mocno, nie w ten pozbawiony całkowitego żartu sposób. Tutaj było już dość nerwowo. Nerwy wyciągały z ludzi bestie, zaczynała kierować ciałem w pokraczny sposób i prowadzić do podejmowania decyzji, których normalnie by się nie podjęło. Jeśli presja uderzała za mocno to w ogóle znikała kontrola. Okazywało się, że własne ciało przestaje ci być posłuszne. Jednak to napięcie nie przekładało się bezpośrednio na wkurwienie na siebie wzajem. Przynajmniej na razie. Musiał przyznać, że niekiedy zastanowienie się nad tym, co czuje druga strona ułatwiało komunikacje. Kiedy sobie przypominał, że jednak warto to brać pod uwagę to inaczej przechylała się kula ziemska, on zyskiwał nową perspektywę. Potrafił nawet wykazać się wyrozumiałością. Wszystkie te rzeczy, które kiedyś robił niemal nałogowo, a dzisiaj były tylko cieniem dawnego "ja".

Lepszego pomysłu nie było, więc było też przyzwolenie. Spróbujemy wszystkiego, a Victoria nadrabiała kreatywnością za ich dwójkę. Musiała. Sauriel czuł muzykę i miał do niej smykałkę, ale tam się zamykała jego zdolność kreacji. Ostatnio odnalazł się też w robieniu głupich zdjęć aparatem, ale tym daleko było do jakiejkolwiek finezji artyzmu. Nie miały być artystyczne, miały bawić. Zdjęcie Victorii wyszło dobrze z czystego przypadku z rąk tego młodocianego fotografa. Sauriel już nawet gotów był ściągnąć swoją koszulę z siebie, żeby ją okryć i żeby nie paradowała tutaj całkowicie nago, jeśli rzeczywiście będzie się rozbierać. Nic nie wymyślą, a z zasłon chyba na miejscu nie zrobią jej habitu. Na pewno ładnie by wyglądała w jakiejś kreacji na wzór starożytnego Egiptu, ale brakowało im tutaj przynajmniej jednej osoby mającej takie zdolności manualne, żeby wyglądało to właśnie tak - a nie jak ręcznik, który sobie owijasz wokół talii, żeby dotrzeć do sypialni. Ale widział, że dłonie Victorii przestały walczyć uparcie z materiałem. Trochę go to uspokoiło, bo w zasadzie to mogli to zrobić gdzieś tam na szarym końcu, jeśli już naprawdę nie będą mieli wyboru. Ograniczeniem tutaj był czas. Nie dla Victorii - dla niego. W końcu musiałby ją zostawić, albo zaszyć się w kącie zamku licząc na to, że jego właściciel nie postanowi sobie robić z nich jaja. Było to na tyle ryzykowne, że nawet nie chciał próbować. Nie chciał też jej zostawiać. Noc płynęła, a problem przez drobny moment utknął w miejscu.

- Właściciel miałby super frajdę widząc cię bez sukienki. - Jedna z wielu zabawnych myśli, która porwała go tego wieczoru. - To nie moje fantazje. - Uśmiechnął się z sarkazmem.

Zaiste - rozbawiło go to jeszcze bardziej i teraz dopiero był z siebie zadowolony.

Zadowolenie i żart skończyły się, kiedy to okazało się... nie być żartem. Coś tak absurdalnego, co się TAK PO PROSTU udało sprawiło, że Sauriel obrócił się bokiem do bramy, tak żeby i on i Victoria mogli ją widzieć. No byli za nią. Szok aż postawił trzy kropki nad jego głową, a te zaraz miały zacząć się kręcić w próbie ładowania bazy danych.

- Eee... ay? - Odpowiedział z powątpieniem, ale jej nie postawił. Obrócił się i w zasadzie biegiem ruszył wzdłuż tej alejki, bo nie chciał czekać, aż ten poltergeist, czarodziej, czy cokolwiek to było pojawił się z powrotem i zaraz zaczął ich gonić, łapać, czy... cokolwiek miałoby się tutaj dziać wolał być od tego z daleka. Z daleka od czegoś, czemu się nie robiło krzywdy magią. Może fizycznie się dało, ale do tego jeszcze trzeba by było się do takiego jegomościa zbliżyć. Samo to wydawało się stanowić problem. Postawił ją dopiero przy grządce tych kwiatów, które jej się podobały. - Bierz te swoje trąbki i spadamy.