[xx.08.1972] Czerwonka, dur brzuszny, cholera czy gruźlica? - Perciu i Isaac

Odkryj wiadomość pozafabularną

Sesja z okazji miesiąca równości. Realizuję to zadanie.

Peregrinus nie lubił śnić. Marzył co dzień o śnie, ale tym ciemnym, nieprzytomnym, o quasi-śmierci wyrywającej go na kilka godzin z życia. Rzadko doświadczały go bowiem dobre sny, jeszcze rzadziej sny prorocze. Czasami miewał problemy z odróżnieniem jednych od drugich, przenikały się nawzajem, pozostawiając go rano z zagadką, plątaniną symboli do rozszyfrowania. Ten sen jednak niewątpliwie nie nosił oznak ingerencji proroczej.
Bzyczenie, cicha, niska wibracja, która dotarła do jego świadomości jako pierwsza. Zdawała się dochodzić zewsząd, nie mieć swojego źródła. Dopiero po czasie zorientował się, że to on jest wibracją, od niego samego ona pochodzi. Przestrzeń zakrzywiła się wokół czarodzieja niczym ścianki olbrzymiego pudła. To, co powinno być postrzegane jako płaskie, mieniło się wklęsłościami i wypukłościami, obraz zza mozaiki tysięcy receptorów wzroku był niewyraźny.
Umysł wyciął mu tej nocy figla: przemienił w muchę.
Jak każda mucha, również Trelawney był irytujący. Na inny jednak sposób niż Isaac. Był tą nieustępliwą muchą, która siada na tobie i ani myśli się ruszać. Odganiasz ją, wraca w to samo miejsce. Z uporem maniaka i niezłomną zawziętością dręczy swoją ofiarę. Siedzi i patrzy, wiedząc, że wkurwia. Nie ma nic lepszego do roboty.
Był jednocześnie siedliskiem wszystkich chorób, roznosił syf miliona barw, ale klejnotem koronnym tej kolekcji była jedna, szczególna:
— Gruźlica.
Umrzeć jako suchotnik — romantyczne marzenie. Choroba geniuszy ukryta w małej muszce. Skrzydlatym siewcy śmierci, potężnym niszczycielu światów. A zgładzić go może mocniejsze trzepnięcie gazetą.
Pac.
Wydanie Proroka Codziennego śmignęło w stronę punktu na ścianie, który przed chwilą jeszcze zajmował Peregrinus.
Zgładzenie tradycyjnej muchy jest ciężkie. Zgładzenie muchy-jasnowidza?
Cóż, gdy twarz Eugenii Jenkins z pierwszej strony spotkała się ze ścianą, Trelawney już dawno był na suficie.
— Bądź uważny, Isaacu. — Choć Bagshot chaotyczny wolny elektron nie potrzebował raczej tej przestrogi.