Drugie urodziny SoLa: Zimowy Bal

Cóż, było ciężko, ale jakoś dotrwaliśmy do drugich urodzin. Jeśli dobrze pamiętam (XD) to za jakiś miesiąc stuknie rok odkąd zostałem oficjalnie wcielony do moderacji SoLa, toteż w tym miejscu chciałbym serdecznie pozdrowić całą ekipę za to, że potrafi znosić moje wtrącenia do absolutnie każdej kwestii jaka się napatoczy na discordzie. Dodatkowe pozdrowienia dla Bezy i Viki za to, że jeszcze mnie nie wywaliły, kiedy po raz kolejny proszę o komentarz do jakiegoś tekstu work-in-progress, a także wielkie podziękowania dla Atreusa za to, że przez ostatnie miesiące bardzo mocno mnie odciążała moderacyjnie przy sprawdzaniu różnych rzeczy Jestem z was dumny.

Podobnie dumny też jestem z tego, jak SoL rozwinął się przez miniony rok. Zmieniło się wiele, mamy sporo nowych twarzy, ale w tym czasie również parę zniknęło, a inne zniknęły tylko po to, aby powrócić w świetle chwały Cieszy mnie bardzo to, że forum to stało się miejscem do którego można wrócić nawet na trochę i dobrze się bawić w doborowym gronie. A to wszystko byłoby niemożliwe, gdyby wszyscy userzy, którzy dzielnie dzielą się nowymi wątkami, spędzają godziny na dopieszczeniu swoich postów, profili itd. oraz dzielą się swoimi spostrzeżeniami na discordzie. Do usłyszenia na plebiscycie z okazji III urodzin 

Patrzę

Na to, jak twój blask odbija się w śniegu: Brenna Longbottom.
Chyba nikt nie jest zaskoczony XD Brenna to kobieta orkeistra i wnosi bardzo, ale to bardzo dużo we wszelkiego rodzaju aktywności fabularne począwszy od pomocy w rozwijaniu prywatnych wątków, idąc przez mniejsze grupówki dla postaci innych postaci, a kończąc na większych eventach pokroju potańcówki czy zadań Zakonu Feniksa. Nie wyobrażam sobie, aby miało być inaczej, więc pozostaje mi tylko pogratulować weny i cierpliwości

Na to, jak rozświetlasz noc: Samuel McGonagall.
Cóż, to była bardzo trudna kategoria, bo znaczna część moich postaci obraca się wśród osób mniej lub bardziej pozytywnych, więc konkurencja była duża XD Koniec końców zdecydowałem się na nominację Sama w dużej mierze ze względu na kreację postaci i to jak wiele wnosi swoim istnieniem do fabuły innych graczy ze swojego kręgu bliskich. Może Sammy sam w sobie nie zawsze jest najjaśniejszym promyczkiem słońca, ale zdecydowanie zyskuje niesamowitych kolorów, kiedy zderza się z życiem poza Knieją. Zwłaszcza teraz, kiedy będzie próbował się odnaleźć w roli ojca i może zagrzeje miejsce w magicznym Londynie.

Na to, jak zamrażasz serca: Rodolphus Lestrange.
Pomimo tego, że nie udało nam się za bardzo pograć, kiedy mój Rabarbar był jeszcze postacią aktywną, to nie znaczy, że nie interesowałem się tym, co się dzieje u Rodolphusa :v Skomplikowane relacje z Mulciberami, mroczne eksperymenty na mózgach, a pośród tego wszystkiego ładnie ogrywana postać spod ciemnej gwiazdy, która sama w sobie jest świadoma tego, że jest odrobinę skrzywiona i poniekąd balansuje na niebezpiecznej granicy, igrając z różnymi niebezpieczeństwami - zarówno natury prywatnej, jak i tej związanej z organizacjami. Czekam, co będzie dalej!

Na to, jak przełamujesz lód: Mabel Figg.
Chociaż SoL świętował już swoje drugie urodziny, tak przez forko przewinęło nam się stosunkowo mało postaci dziecięcych. Mogę się tylko domyślać, że jest to niemałe wyzwanie pisarskie, jednak Mabel wyszła wyjątkowo uroczo i zdecydowanie wyróżnia się na tle innych postaci (mimo wszystko dorosłych), którzy w dużej mierze poświęcają się swoim prywatnym sprawom lub panującemu konfliktowi, a młoda Figg w tym czasie ujeżdża sobie niedźwiedzia w Warowni czy dowiaduje się, że ojciec jednak wrócił z mlekiem :v

Na to, jak całujecie się pod jemiołą: Nora Figg & Samuel McGonagall.
Miałem przyjemność obserwować rozwój tej relacji od praktycznie samego jej na początku (na aktualnej fabule), jak i znaleźć się w samym środku związanych z nią dramami, ale nawet na moment mnie nie znudziliście! Szalenie mi się podoba to, że z tej dwójki to Nora jest postacią bardziej ''obytą'', a która przez rozkwitający biznes i sporą siatkę znajomości ma już ugruntowaną pozycję, podczas gdy jej książę z bajki dosłownie wyrwał się z lasu, aby do niej wrócić. Relacje skomplikowana przez to przez ile czasu pozostawali bez kontaktu, ale przy tym pełna nadziei na to, że pomimo przeciwności losu uda im się dojść do porozumienia i dotrwać do swojego szczęśliwego zakończenia. Crème de la crème.

Na to, jak iskrzycie: Geraldine Yaxley & Ambroise Greengrass.
Nie musiałem nawet przebijać się przez te miliony wątków, aby zorientować się, że między tymi postaciami ewidentnie iskrzy. Widać to w ilości postów, tempie odpisów, ale też przy tym, jak przepotężne to są wątki. Prawdopodobnie nigdy nie przebije się przez tę waszą epopeję, ale serduszko samo mi się raduje widząc, gdy odczuwacie z tych fabuł taką radość, co przekłada się również na rozwój obydwu postaci ^^

Na to, jak topniejecie: Morpheus Longbottom & Neil Enfer.
Krótka (?) acz intensywna relacja, która oboje czegoś nauczyła i popchnęła w różnych kierunkach. Czy przez różnice w charakterach i sposobach życia ich drogi musiały się rozminąć? A może po prostu nie było im to pisane? Na pewno ciekawie się na to patrzyło z boku, obserwując, jak obie strony wyciągają ze wspólnie spędzonego czasu różne lekcje i wnioski.

Honorary mention: Ród Mulciberów, który pod koniec lata musiał przetrwać istną burzę w związku m.in z wydarzeniami na festynie z okazji Lammas. Ciekawi mnie jak to się wszystko wewnętrznie potoczy i czy rodzinie uda się wyjść koniec końców na plus.

Na to, jak lepisz ze śniegu: Eden Lestrange.
Prostota i styl, nie potrafię nic innego dodać, czy też odjąć. Może nie ma tutaj jakichś wielkich wodotrysków, ale bardzo przyjemnie się na to patrzy, zwłaszcza na to, jak gif jest zgodny z kolorystką reszty profilów, jak i całego forum

Czuję

Oczarowanie: Brenna Longbottom.
Gdyby nie Bren, Erik zapewne spędziłby jeszcze większą ilość sesji, popijając sobie herbatkę na tarasie lub dyskutując zawzięcie o wszelkiego rodzaju plotkach. To siostra wyciąga go cały czas na coraz to nowe misje i zlecenia, czy to te związane z Zakonem, czy Brygadą Uderzeniową i zawsze jestem za to bardzo wdzięczny. Erik nie mógłby mieć lepszej siostry, a nawet jeśli fabularnie zdarzają się im zgrzyty, to tylko ubogaca to ich relację

Rozbawienie: Heather Wood.
Chociaż oryginalnie mieliśmy nieco inny plan na te postacie, tak wydaje mi się, że koniec końców wyszło nam to wszystko bardzo pozytywnie i daliśmy się ponieść fabule i temu, na co skazał nas los i kostki. Cameron nie mógłby mieć lepszej narzeczonej i mam nadzieję, że w najbliższych kwartałach stężenie komedii tylko wzrośnie, gdy w końcu zamieszkamy razem i nie będziemy musieli patrzeć na rodziców :v

Smutek: Laurence Selwyn - dowód 1 + dowód 2 + dowód 3 + dowód 4
Relacja, która przez nasze długofalowe tempo gry cały czas jest w toku XD Chociaż nie udało nam się ugrać za wiele, tak ze swojej perspektywy uważam, że samo istnienie Laurence'a w przeszłości Erika bardzo mocno na niego wpłynęło i trzyma się go nawet na aktualnej fabule, nawet jeśli nie mieliśmy tej relki od początku forum. Pozostaje mi tylko mieć nadzieję, że kiedy czas i wena pozwolą, to uda nam się coś z tego ugrać na jakimś wątku!

Siłę: Anthony Shafiq.
Miałem zupełnie inny koncept na letni arc fabularny Erika i skończyło się tak, jak się skończyło XDD Rozegraliśmy naprawdę ładne (i długie) sesje, a relacja pozostaje tak samo ciekawa, toteż wydaje mi się, że czeka nas jeszcze wiele przygód i dyskusji na temat tego, jak to wszystko popchnąć sensownie dalej!
Honorary mentions: Florence Bulstrode, bo bez niej Cameron po prostu nie byłby tą samą osobą, co jest, a jego kariera w Szpitalu św. Munga przebiegałaby zupełnie inaczej (na pewno byłoby bardziej nudno) i Nora Figg, bo Erik stałby się strasznie biedną postacią bez swojej psiapsi, której może powiedzieć o każdym problemie.

Nadzieję: Patrick Steward.
Szczerze mówiąc, nie spodziewałem się aż tak intensywnego rozwoju znajomości Sebastiana z Patrickiem, ale uważam, że jest to coś pięknego i popchnęło Sebastiana w zupełnie nowym i niepewnym dla niego kierunku, gdzie postanowił wziąć sprawy we własne ręce tylko po to, aby pomóc Stewardowi z problemami targającymi Zimnych. Mam nadzieję, że w kwartale jesiennym uda nam się popchnąć nieco tą fabułę do przodu, bo tak wiele przecież przed nami jeszcze jest w tej kwestii!
Honorary mentions: Sauriel, bo jakoś cię zrekrutuję do tego Klubu Pojedynków i to będzie twój pierwszy krok ku temu, aby znaleźć się po jasnej stronie mocy :v

adnotacja moderatora

Wpisane!