Podobało mu się to, w jaki sposób Wilhelm podszedł do zadanego pytania. Z pewną dozą skromności, pokory, bez nadmiernej pychy. Nie było tutaj w dodatku zbędnego pośpiechu. Od wypowiedzi biła ostrożność, ale też - nie była to ostrożność przesadzona. Raczej taka, którą Mulciber powiązałby z posiadaniem zdrowego rozsądku.
- Rozumiem. - ograniczył się tylko do tego jednego. Na ten moment nie zamierzał drążyć, zakładając że z biegiem czasu pewne karty zostaną odkryte. Z reguły tak to właśnie bywa. Wystarczy tylko przebywać w pobliżu osób, o których chce się uzyskać dodatkowe informacje.
Z przebywaniem w pobliżu Wilhelma nie powinno być problemu. Zwłaszcza, że to właśnie on wykonał pierwszy krok, zbliżając się do Roberta.
Wysłuchał na spokojnie tego, co jeszcze chłopak miał do powiedzenia na temat wszystkiego czym się zajmował. Miało to dla niego znaczenie. Nie zamierzał już zaraz, za chwilę, wyrzucać tych informacji z wnętrza własnej głowy. Mogły się przydać. W bliższej lub dalszej przyszłości. Teraz jednak pozwolił sobie na tym zakończyć ten konkretny temat. Dokładnie tak jak zdecydował ledwie chwilę wcześniej.
Na ich dwójkę czekały wszak ważniejsze kwestie.
I kiedy wreszcie zajęli się tymi kwestiami, dało się zauważyć pewną zmianę, jeśli mowa o postawie Roberta. Ciało było nieco sztywniejsze, sam Mulciber bardziej odległy niż jeszcze chwilę wcześniej. Tak jakby doszło do pewnych zmian, nastąpiło przełączenie pomiędzy trybami, w których mężczyzna działał.
Być może to właśnie z tego względu nie dało się zaobserwować w nim żadnej większej zmiany, kiedy w trakcie rozmowy padło imię Czarnego Pana. A także idąca w ślad za nim deklaracja o chęci dołączenia do grona popierających go osób.
- Jonathan nigdy nie był specjalistą od tego rodzaju zaklęć. - przyznał chłopakowi racje odnośnie tego, że tego rodzaju czary z reguły nie do końca wychodziły jego ojcu. Robert, który był w tym aspekcie zdecydowanie bardziej biegły, nie raz i nie dwa miał okazję zaobserwować pewne niedociągnięcia. Wolał jednak zachować to dla samego siebie. Nie ujawniać się z tą wiedzą. Dobrze jest znać słabe strony innych. Wiadomo wtedy, gdzie powinien zostać wymierzony ewentualny cios. - Ale mniejsza o to. Ponoć nie powinno się mówić źle o zmarłych. - pozwolił sobie ponownie sięgnąć po szklankę z alkoholem. Uniósł, przyłożył do ust, pochylił. Upił łyk i następny. Nie śpieszył się z tym ani trochę. - Dlaczego uważasz, że przyjście w tym przypadku do mnie, to dobry pomysł? Nie obawiałeś się wykonać tego kroku? - zainteresował się. Nawet szczerze. Dzieciak nie wyglądał jak inni, którzy zdecydowali się wkroczyć na ścieżkę wyznaczoną przez Czarnego Pana. Zaangażowanie go w działania, wiązało się z pewnymi wątpliwościami. Jednocześnie nie sposób było zaprzeczyć, że posiadał umiejętności całkiem przydatne. Głowę też miał na karku. Zdawało się nie brakować mu inteligencji.
Co powinien zrobić z tym fantem? Nie był do końca pewien.