[Jesień 72 13.10, Lamezia Terme | wyjazd Cutty Sark] Dom PoStrachów

Ileż rzeczy mogło pójść nie po myśli, gdy się człowiek zagłębi w nieznane — szczególnie gdy to nieznane było dawno zapomnianymi ruinami w podziemiu. Jakże nieufnie Peregrinus Trelawney spoglądał na owo wejście, które rozstąpiło się przed nimi. Widział oczyma czarnowidza setki scenariuszy, w których to zwiedzanie kończy się źle. Był to wzrok nieufny, a jednak dominowała w nim fascynacja.
Decyzja nie mogła być inna — zamierzał podążyć za grupą, lecz wpierw zadbał o zabezpieczenie, choćby miało ono okazać się jedynie próżną ułudą polisy.
Wyjął zatem ze swojej torby notes oraz pióro, aby nabazgrać naprędce wiadomość:

13.10.1972 — pod ziemię schodzą: Peregrinus Trelawney, Ceolsige Burke, Hestia Bletchley, Hannibal Selwyn. Otwarcie przejścia nastąpiło po wyczarowaniu na tym obszarze magicznej ciszy.

Sporządziwszy tę notatkę, Peregrinus wyrwał ją z dziennika i wcisnął w naprędce odnalezioną w strukturze ruin szczelinę — w miejsce, gdzie nie mógł skraść jej wiatr, a jednocześnie stosownie rzucała się w oczy.
Wówczas dopiero wróż ruchem różdżki pokierował oba swoje lewitujące lampiony w głąb ziemi i sam także podążył schodami za towarzystwem.
— Naturalnie. Mieliśmy już tu do czynienia z duchem — odpowiedział na uwagę Ceolsige, gdy czarodzieje wyrwali się spod wpływu strefy ciszy.