[Wiosna 1972] Wianki, ogniska i słupy majowe - SABAT BELTANE

Uniósł jedną brew, wyceniając stan nagłego przyrostu adrenalinki, w jaki wpadła Victoria, która zobrazowała to podskokiem. Biorąc pod uwagę ilość ludzi oraz hałas to nawet go nie dziwiło to, że go nie przyuważyła, a tym bardziej usłyszała. Paradoks człowieka kryjącego się pod czarnym kapturem - niby powinien się wyróżniać, ale tylko wtedy, kiedy naprawdę wypatrywałeś.

- Hej. - Nie dało się nie wyczuć, albo nie zauważyć, że wielkiej uwagi czarnowłosy jednak towarzyszce Victorii nie poświęcił. - Dla mnie też nie zapleciesz? - Zapytał z lekką kpiną, ale nie to, że kpił sobie z niej, tylko żartował na ten swój sposób. Sposób pod tytułem "nie mam nastroju". Uśmiechnął się pod nosem, spoglądając na kogoś, kto właśnie odebrał wianek i poleciał wspinać na słup.