[22.10.1972] Papierkowa robota nigdy się nie kończy

Robert nie wiedział, ile kawy zdążył już wypić. Na pewno jedną rano zrobiła mu skrzatka rodziców. Potem w pracy kolejna. I kolejna. Była to kawa czarna, ale obficie słodzona. Stanowiła zastrzyk energii tak mocny, że Crouch czuł, że dłonie delikatnie mu drżały, jednak nie na tyle, by było to szczególnie zauważalne. Słabo dziś spał. Ostatnio w ogóle dużo się stresował i sypiał raczej kiepsko. Był przepracowany, myślał tylko o sprawach służbowych. Zmagał się ostatnimi czasy również z dotkliwą migreną, którą uciszały tylko duże dawki kofeiny i eliksiru na ból głowy. Całe szczęście współpraca z Atreusem Bulstrode'em układała się niezwykle gładko. Auror nie dopytywał o nic nieznaczące pierdoły, jak to zwykli robić niektórzy, którzy udawali, że się naprawdę interesują zagadnieniami prawniczymi albo gorzej – chcieli się wykazać swą wybrakowaną, bardzo podstawową wiedzą. Jednocześnie Bulstrode nie był też ignorantem i ze swoich zadań wywiązywał się bardzo dobrze.

Samonotujące pióro skrobało zamaszyście, przepisując kolejne to dokumenty. Dla każdej z kandydatek trzeba było sporządzić odpowiedni formularz. Poza tym, trzeba było sporządzić wszystkie te poświadczenia, że owszem, podało się prawdziwe dane i jest się gotowym ponieść karę za podanie fałszywych. Pojawiły się również rozszerzenia praw do przeszukań, aresztowań przy podejrzeniu powiązań ze Śmierciożercami. Coś na zasadzie przyznania grupie specjalnych uprawnień, jednak z zastrzeżeniem, że przy ich nadużyciu wyciągnięte mogą zostać poważne konsekwencje. Robert miał jednak nadzieję, że Atreus i zaangażowane w projekt kobiety, nie będą stosować policyjnej przemocy tak o, dla zabawy. Oczywiście to nie były wszystkie dokumenty. Do przeprowadzenia takiej akcji potrzeba było góry papieru. Obrońcy praw drzew z Kniei Godryka by się popłakali na ten widok.

Niedługo miał odbyć się wyjazd do Lozanny, więc sprawę dokumentacji należało załatwić sprawnie. Robert uznał, że dobrze będzie po prostu jednego dnia spiąć się i załatwić wszystko za jednym zamachem. Nawet jeśli o wiele bardziej miałby ochotę na długi spacer z psem lub po prostu relaks z książką w ręku. Po powrocie z Lozanny zamierzał iść na mecz Quidditcha. Harpie z Hollyhead miały grać przeciwko Goblinom z Grodziska. Dwie naprawdę dobre drużyny. Robert nie chciał tego przegapić.

Przekazał Atreusowi plik papierów.

– Wpisz tu proszę swoje dane. Adres, data urodzenia, numer ewidencyjny, te sprawy. Ale tylko na pierwszej stronie. Na ostatniej daj podpis tam, gdzie zaznaczyłem. Zorientujesz się. A na każdej pozostałej stronie proszę o parafkę – wyjaśnił. – To samo będą musiały zrobić członkinie twojego zespołu. Wolisz, żebym wysłał im te dokumenty, czy sam im je przekażesz?