Alexander z dworca ZOO

31.08.1972 r.

dzięki :D

Cofam to o akordeonie,

Mewcia

28.08.1972.

Alexandrze,
swe pytania skierowałabym do Lorien, jako uważam ją za dalece kompetentniejszą w onej materii niźli Ciebie. Dobry obyczaj nakazuje jednakże ważyć na jej wdowieństwo i nie mącić spokoju żałobnicy. Szanuję to.
Skądinąd fakt śmierci Roberta stał mi się znanym za pośrednictwem anonsu w Proroku. Z uprzejmości pominę milczeniem absurd tej sytuacji.
Robert odszedł, pozostało po nim potomstwo. Co jest Ci wiadomo o sierocie? Czy dziewczę przejawia wartościowe talenta?
W obliczu niedyspozycji Donalda — na naiwność zakrawa dalsze pokładanie nadziei w poprawie jego kondycji — ród potrzebuje zbudować nową siłę. Twoje pokolenie nie obfitowało w przymioty; jego największa nadzieja tragicznie zgasła. Sposobów na zabezpieczenie przyszłości rodu należy szukać wśród najmłodszych z nas. Młody duch jest plastyczny; niewykluczone, że możliwym jest wciąż właściwie ukształtować wnuki z krwi Francisa. Ważąc na ostatnie skandale, śmiem podejrzewać, że i Richard Mulciber poniósł porażkę wychowawczą, co nie napawa optymistyczną myślą. Jest wiele do zrobienia.

Racz ponadto udzielić mi informacji o tym, w jakich stosunkach pozostajesz z Albertem Rookwoodem. Czy jest to człowiek godzien Twojego zaufania?

Poślę Lorien kondolencje.
Pamiętaj dziś, że jesteś jej przyjacielem.

Philomena Mulciber

Londyn, 13.08.1972 r.

Alexandrze,

dobrze się czujesz? Jeżeli potrzebujesz pomocy to niech sowa mrugnie dwa razy.

RL

Londyn, 14.08.1972 r.

Jakim cudem do cholery Co tam pisałeś o tej powodzi i różach? Znasz się może na tym? Zalało nam roślinę, Vika mnie zabije. Chcesz pomóc? Mnie, nie jej.

RL

Londyn, 14.08.1972 r.

Znajomy zabił jedyną żywą rzecz w moim mieszkaniu. Jeżeli się nie pospieszysz, to ja będę następny i Eden je zgarnie i opchnie komuś po zawyżonej cenie, a tego byśmy nie chcieli, prawda?

PS Kojarzysz Victorię, prawda? Podobna do mnie, tylko ładniejsza. Jak się dowie, że utłukliśmy prezent od niej, to mam nadzieję że zadbacie o mój ładny nagrobek.

RL

Londyn, 15.08.1972r.

Alexander,

śniło mi się, że mnie obgadujesz. Przestań.

Zajmij się sobą,

Eden

Londyn, 15.08.1972 r.

Tak. Jesteś demonem, którego widzę na krześle w rogu pokoju podczas paraliżu sennego. W tle słyszę nieznośne dźwięki rozstrojonego akordeonu.

Nie podniecaj się,

Eden

Londyn, 15.08.1972 r.

Wróć do mojego pierwszego listu i przeczytaj zdanie nad moim podpisem. Potem przejdź do drugiego i zrób to samo.

Wielokrotnie, jeśli trzeba.

Eden

Londyn, 15.08.1972 r.

Alex,

nie zejdę z ciebie, bo na tobie NIE SIEDZĘ, choć ewidentnie chciałbyś, żeby tak było, sądząc po treści twoich listów,

Obrzydliwy jesteś.

Nie pisz już do mnie więcej, bo postrzelę twoją sowę,

Eden

Londyn, 16.08.1972 r.

Niech ci służy.

E.

Do listu dołączony był mały pakunek, w środku znajdowała się z pozorów zwyczajna talia kart tarota. Po przejrzeniu każdej po kolei, Alexander mógł spostrzec, że karta Głupca prezentuje jego wizerunek.