Marcellus Slughorn (Przewodniczący Klucza Magicznej Maszynerii i Innych Wynalazków)

Marcellus Slughorn

Przewodniczący Klubu Magicznej Maszynerii i Innych Wynalazków

Nie wiadomo, czy to wczesne wdowieństwo, czy fakt, że jako dziecko zasnął w fabryce czekoladowych żab (pod żadnym pozorem nie należy zadawać mu pytań na temat tego incydentu!) wpłynęły na jego ekscentryczne zachowania; powszechnie znanym jednak faktem jest to, że Marcellus przekłada swe niecodzienne wynalazki ponad zdrowie i bezpieczeństwo nie tylko swoje, lecz także przypadkowych czarodziejów. Drobne pożary oraz wybuchy stanowią część jego codzienności. Poza działalnością wynalazczo-naukową nigdy nie podjął się żadnej pracy - zaraz po ukończeniu Hogwartu opracował i opatentował maszyny wykorzystywane do dziś w magicznych wytwórniach słodyczy i zabawek.
Ceni sobie przede wszystkim nieszablonowe rozwiązania.

autorstwo: Rowena Ravenclaw

Daleka Rodzina

Morpheus jest siostrzeńcem Marcellusa. Chorowity młody Longbottom, pod opieką matki, często spędzał czas w warsztacie Marcellusa. Połączyło ich uwielbienie do mechanicznych łamigłówek i zagadek, a Slughorn często pomagał młodemu Morpheusowi tworzyć niecne urządzenia do męczenia przyjaciół (czyli jak zrobić wyzwanie z otwierania prezentu urodzinowego). Ich znajomość rozluźniła się po śmierci matki Morpheusa, a Marcellus całkowicie obraził się na bratanka, gdy ten przeszedł do Departamentu Tajemnic i nie ostentacyjnie go ignoruje. W głębi duszy nadal ma ciepłe uczucia do najmądrzejszego z Longbottomów, po prostu martwi się, że ostatnia osoba o uśmiechu jego ukochanej siostry stanie się rośliną przez swoją pracę.

Relacja przyjęta 20.03.26 (Dearg Dur)

Daleka rodzina
Młodszy brat babki, małżonki Godryka Longbottoma. W czasach dzieciństwa Brenny, gdy babka jeszcze żyła, zdarzało się im razem bywać w muzeum Slughornów - choć babka bardzo pilnowała, by wnuczka nie została tam sama. Trudno powiedzieć, czy bardziej przejęta tym, że beztroska w zakresie bezpieczeństwa jej brata narazi dzieciaka na niebezpieczeństwo, czy dlatego, że wierzyła w niszczycielskie talenty swojej wnuczki. Ze względu na to, że babka nie żyje od lat, a pan Slughorn jest zajęty swoimi wynalazkami, utrzymują teraz sporadyczne kontakty, wysyłając sobie życzenia urodzinowe i świąteczne i spotykając się przy ważniejszych okazjach.

Relacja przyjęta 20.03.26 (Dearg Dur)

Mistrz i uczeń prowadzące do kontaktów biznesowych i przyjaznej znajomości
Znajomość z przedstawicielami rodu Slughorn sięgała jeszcze dziadka Ceolsige i jakichś starych interesów z jego młodości. Jak w wielu przypadkach, zgodnie z typowymi znajomościami rodów czystej krwi, udział Ceolsige w Kluczu był zainicjowany przez jej ojca. Wpisowym wynalazkiem do klubu był zamek, zmieniający kształt klucza po użyciu.
Sam wynalazek był kosztowny w wytworzeniu z racji użycia egzotycznych materiałów i ostatecznie mało praktyczny z powodów braku zapasowych kluczy oraz braku dodatkowych benefitów w starciu z wytrychami. Niemniej nieszablonowe połączenie magicznych surowców oraz wyraźna fascynacja zagadką w oderwaniu od praktycznych ograniczeń jaką okazywała Ceolsige, zapewniły jej początkową sympatię przewodniczącego Klucza. Sympatię, którą z łatwością ugruntowała stylem bycia, entuzjazmem oraz podobną przewodniczącemu zuchwałością w dążeniu do rozwiązania zagadek. Mimo, że jej specjalnością były zamki, pułapki i zabezpieczenia, to stosowane prawa magi-mechaniczne okazały się zaskakująco interdyscyplinarne.

Relacja zmieniała się w czasie. Ceolsige dołączyła jako utalentowana młodsza członkini i uczennica. Po latach znajomość wyrosła do stabilnych kontaktów biznesowych, podpartych wzajemną sympatią.

Relacja przyjęta 20.03.26 (Dearg Dur)