4. Pracownicy lokali w Londynie

Wendy Wilson

Ekspedientka

Wendy Wilson jest ekspedientką w Norze Nory - nowej klubokawiarni przy ulicy Pokątnej, której właścicielką jest Nora Figg. Wendy pracuje tam praktycznie od samego początku (czyli marca 1972). Dziewczyna ma dwadzieścia dwa lata, jest bardzo gadatliwa, chętnie plotkuje z klientami, a często też flirtuje. Podczas pracy nigdzie się nie spieszy, widać często po niej, że jest zmęczona, prowadzi bowiem bardzo rozrywkowy tryb życia. Jest bardzo bezpośrednia, chętnie wdaje się z klientami w różne dyskusje, może wydawać się arogancka. Z pochodzenia mugolaczka, wie o magii tyle, co nauczyła się w Hogwarcie, gdzie należała do Hufflepuffa, ciągle się uczy, jednak chętnie opowie o mugolskim świecie tym, którzy są tego ciekawi. 

autorstwo: Nora Figg

Agatha Thompson

Kelnerka i pomoc barmańska w Dziurawym Kotle

Niewysoka kobieta, na oko dwudziestoparoletnia. W rzeczywistości ma niespełna 24 lata, chociaż ludzie dają jej więcej. Niezbyt utalentowana czarownica, która cudem zdała wszystkie egzaminy w Hogwarcie. Nigdy nie wykazywała się pasją do nauki skomplikowanych zaklęć, przedkładając nade wszystko magię użytkową oraz zielarstwo i eliksiry. Można jednak śmiało powiedzieć, że w tych dwóch ostatnich umiejętnościach jest ledwo przeciętna. Agatha ma długie, czarne włosy i przenikliwe spojrzenie. Usposobienie ma iście diabelskie: jest niezwykle pretensjonalna i zachowuje się, jakby w Kotle pracowała za karę, co jest poniekąd prawdą. Ze względu na to, że w niczym się nie wyróżniała, rodzice uznali że powinna znaleźć jakąkolwiek pracę i tak właśnie wylądowała w pubie. Jest tam kelnerką i mimo swojego nieprzyjemnego usposobienia dobrze wykonuje swoją robotę. Jest złośliwa dla wszystkich mężczyzn, którzy noszą garnitury, co jest wynikiem jej nieudanych związków: pała za to ogromną sympatią do kobiet i tyle wobec nich jest przyjazna.

Potrafi robić dobre drinki i umie sprzątać, na dodatek ma dryg do liczenia, dlatego też jeszcze nie straciła pracy. Mimo złośliwości i patrzenia na niektórych z góry Agatha nigdy nie jest wulgarna czy bezpośrednio chamska. Nie rozmawia specjalnie z klientami, skupiając się na wydawaniu im zamówień. Jest ładna i ubiera się skromnie, lecz wydaje się być całkowicie niewrażliwą na jakikolwiek podryw ze strony mężczyzn. Mieszka nad Dziurawym Kotłem, a punktualność jest jej mocną stroną. Z reguły to ona zamyka Kocioł w nocy.

autorstwo: Mirabella Plunkett

Jonathan Waugh

Barman w „The Loft”

Trzydziestoletni mugol pracujący jako barman w „The Loft”. Jest świadomy istnienia świata magicznego, a fakt ten jest znany Ministerstwu Magii, ponieważ w 1965 roku ożenił się z Corinne z domu Whitsby, czarownicą półkrwi pracującą na stałe jako uzdrowicielka w szpitalu św. Munga. Posiadają trójkę dzieci i wynajmują wspólnie mieszkanie mieszczące się w dzielnicy Islington. Poza żoną nie posiada żadnej rodziny poza babcią posiadającą małe domki wypoczynkowe nad jeziorem nieopodal Londynu. Waughy jest człowiekiem wiecznie uśmiechniętym, dowcipnym i otwartym na innych ludzi. Sprawia słuszne wrażenie oczytanego. Osoby znające go powierzchownie określiłyby go mianem kogoś spokojnego i ułożonego. Przy bliższym spotkaniu okazuje się o wiele bardziej wulgarny i roztrzepany, niż można się tego po nim spodziewać. Pasjonuje się muzyką, preferuje cięższe brzmienia, ale nie ogranicza się do jednego gatunku – jedynym, co twardo go określa jest preferencja do twórców alternatywnych i awangardowych nurtów. Można określić go mianem aktywisty, nie należy jednak do żadnej partii politycznej. To socjalista. Nie kryje się też szczególnie z byciem osobą biseksualną. Był zaangażowany w realizację pierwszej parady równości, która przeszła ulicami Londynu w lato 1972 roku.

autorstwo: The Edge

Hem Patel

Pracownik Zaklętej Łyżeczki

Hem ma trzydzieści dziewięć lat i nie urodził się na terenie Wielkiej Brytanii – na świat przywitał go Bangladesz. Tam uczył się panowania nad magią i tam spędził dwadzieścia lat swojego życia, zanim zdecydował się opuścić rodzimy kraj i zacząć podróżować po świecie. Od dziewięciu lat stacjonuje na Wyspach Brytyjskich i do tej pory zajmował się przede wszystkim szeroko pojętym handlem.
Na początku roku poznał Bertiego Botta i dwóch panów dość szybko znalazło nić porozumienia, zaczynając współpracę. Hem został zatrudniony jako logistyk – na jego barkach spoczywało zaplecze przedsięwzięć, których podejmował się Bott. Na tym etapie, można spokojnie nazwać go prawą ręką, tego znanego kucharza.

autorstwo: Baba Jaga

Marianne Penrose

Kelnerka w Zaklętej Łyżeczce

Marianne urodziła się w marcu 1951 roku, a kiedy poszła do szkoły, uczęszczała do Hufflepuffu. Tam złapała zamiłowanie do latania na miotle, dzięki któremu przywdziała drużynowe barwy swego domu na pozycji ścigającej. Pasja została z nią i po zakończeniu edukacji; nawet jeśli porzuciła sportową karierę, wciąż można spotkać ją z miotłą w ręce.
Dorosłe życie sprawiło, że w poszukiwaniu pracy trafiła do kulinarnego świata – kelnerowała już w paru restauracjach, ale aktualnie swoje miejsce znalazła w Zaklętej Łyżeczce, nowo otwartego lokalu Bertiego Botta. Bardzo swoją pracę lubi i do każdego stara się podchodzić z jak największą dozą profesjonalizmu.
Marianne to ogólnie dziewczyna bardzo miła, wychowana i posiadająca duże pokłady cierpliwości. Jest dużą fanką Quidditcha, o czym zdarza się jej wspominać podczas rozmów nawet z nieznajomymi i w każdym sezonie stara się obejrzeć jak największą ilość meczy. Jej fascynacja sportem i doświadczenie w nim sprawiają, że jest niezwykle zręczną atletką. Lata spełnione w restauratorstwie natomiast, czynią z niej całkiem charyzmatyczną osobę, która potrafi poradzić sobie z krnąbrnymi klientami.

autorstwo: Baba Jaga

Agatha Thompson

To eks dziewczyna Rodolphusa. Spotykali się pewnego lata, gdy Lestrange był jeszcze w szkole. I pomimo tego, że ten związek trwał naprawdę bardzo krótko (a on sam nie nazwałby tego związkiem), to Agatha pokładała w tej relacji ogromne nadzieje. Gdy Rodolphus zaręczył się z Bellatrix i porzucił Agathę, ta wpadła w szał. Przez wiele lat pielęgnowała w sobie tę nienawiść do tego stopnia, że do dzisiaj potrafi wysyłać mu anonimowe listy z pogróżkami. To przez Rodolphusa nienawidzi mężczyzn w garniturach, nienawidzi także ludzi którzy są do niego podobni z wyglądu. Zdarza jej się rozpowiadać plotki o młodym Lestrange'u w pracy - i chociaż Rodolphus nie reagował do tej pory na te pomówienia, to tylko kwestia czasu, gdy kobieta przegnie i będzie trzeba podjąć stosowne kroki. Do tej pory oprócz liścików wysyłanych na przestrzeni lat (a także martwych myszy i szczurów) doszło do kilku nieprzyjemnych spotkań, które kończyły się publiczną awanturą. Rodolphus unika Dziurawego Kotła, lecz nie jest w stanie unikać Agathy chociażby na Pokątnej.

adnotacja moderatora

Relacja zaakceptowana (Morrigan).

Agatha Thompson - negatyw

Choć trudniej znaleźć większą girl’s girl w Londynie nad Agathę Thompson, to relacja między nią, a Lorien jest wyjątkowo napięta. Wszystko zaczęło się pewnego letniego wieczora, gdy Mulciber rzuciła komentarzem na temat “zmarnowanego potencjału u młodych kobiet” i “społecznej selekcji naturalnej” patrząc wprost na obsługującą ją kelnerkę. Może gdyby przy tym nie zaproponowała poczerwieniałej ze złości Agathcie, że przedstawi jej swojego dalekiego, gotowego do ożenku kuzyna (co prawda starego i z nawracającą groszopryszczki, ale “przecież niektórzy nie powinni wybrzydzać!”) ich relację dałoby się jakoś jeszcze odratować. Ale tamtego dnia na białej sukience Lorien wylądował kieliszek czerwonego wina (oczywiście “wylany całkiem przypadkiem"), a kobiety znalazły się w stanie zimnej wojny.
Są sobie wyjątkowo nieprzychylne. Mulciber nie przepuści żadnej okazji do złożenia skargi na młodą barmankę, podejrzewając (pewnie całkiem słusznie), że ta pluje jej do wina i zamyka wieczorami przejście na Pokątną tuż przed nosem.

Wendy Wilson to osoba, którą poznał jako The Edge - bo odkąd zaprzyjaźnił się z Norą, stał się stałym bywalcem jej cukierni. Dziewczyna zna go jako cyrkowca i często zagaduje, on nigdy nie zdradził swojej przeszłości jako bardzo negatywna persona ze Ścieżek. Gadają więc o pierdołach, a ich ulubiony wspólny temat to mugolskie Igrzyska Olimpijskie.

Wendy Wilson — baristka i klient

Niezmiennie od otwarcia lokalu zamówienie Zenka brzmiało tak samo. Biała czekolada na wynos. Wendy pamiętała, by zawsze dosypywać mu wiórki czekolady. Któregoś razu zapytała jednak, czemu Zenek nie chce zostać. Może róż mu nie pasuje? Zenek na to: że nie, lokal jest bardzo ładny. Od słowa do słowa Wendy dokopała się do prawdy. Chodziło o to, że Zenek skądś dowiedział się o gadających kotach rodziny Figg. No i bał się, że w Norze Nory też takiego spotka. Wendy nie drążyła tematu, ale wciąż miała nadzieję, że kiedyś zmieni zdanie. Zresztą Zenek też ją kiedyś próbował zaprosić do Rejwachu na koncert, a Wendy pokręciła nosem. Zenek dowiedział się wtedy, że piękne dziewczyny nie mają w zwyczaju odwiedzać spelun.

Wendy Wilson - koleżanka
Electra uwielbia odwiedzać Norę Nory nie tylko dla pysznych łakoci, ale również dla towarzystwa Wendy. Mimo, iż dzieli je parę lat różnicy, dziewczyny dobrze dogadywały się jeszcze w Hogwarcie. Teraz chętnie plotkują podczas zmian Wendy. Prewettównie nie przeszkadza to, że koleżanka jest mugolaczką; wręcz przeciwnie, uwielbia słuchać jej opowieści o świecie mugoli.

Wendy Wilson

Samuel przez kilka tygodni zapadł w pamięci Wendy, gdy od połowy sierpnia pojawiał się regularnie w klubokawiarni wieczorami, bez słowa sprzeciwu przyjmując na siebie wszelkie roboty porządkowe, a potem rano opuszczał to miejsce z zaczerwienionymi oczyma, jakby w ogóle nie zmrużył oka. Wielokrotnie próbowała do niego zagadać, ale widocznie jej prezencja wyjątkowo go peszyła bo zawsze odpowiadał monosylabami unikając jej spojrzenia. Otwierał się dopiero w towarzystwie Nory lub Mabel, ale nim cokolwiek zdążyło się okazać na 100%, mężczyzna zniknął z klubu równie nagle jak się pojawił. Dla Sama Wendy jest jedną z wielu, wielu londyńskich twarzy. Pozna ją na ulicy i skinie głową jeśli się do niego uśmiechnie, ale tak jak wtedy tak i teraz nie wiedziałby za bardzo co mógłby więcej powiedzieć.

Jonathan Waugh – Najlepszy przyjaciel i gołąb pocztowy

To on jest tym legendarnym barmanem z „The Loft”, dzięki któremu można przekazać pocztę komuś, do kogo nie docierają sowy i inne sposoby komunikacji. Na przestrzeni ponad dekady znajomości zdarzało im się nawet ze sobą pomieszkiwać, ale Cora niezbyt go toleruje, bo przecież tam gdzie pojawia się Crow, za moment pojawią się również narkotyki i kłopoty. Z tego powodu Crow próbuje nie zwalać na ich dwójkę swoich problemów i przydawać się w innych sprawach niż kupowanie im rzeczy na czarnym rynku. Nie zliczy ile panienek obrócił w domku nad jeziorem babci Waughy'ego.

Jonathan Waugh — przyjaciele

Przed 1968 rokiem Johnny przewodził paczce z Zenkiem, Lewisem i Crowem. Miał mieszkanie. Trójkę dzieci, po jednym na każdego kolegę. Własne opinie na tematy muzyczne, co więcej niż przeciętny obywatel. No i mieszkanie.

Johnny to jest piękny elf z kozią bródką. Nie może zrobić nic złego ani w tym życiu, ani w następnym. Nie zasługuje na niego Zenek, nie zasługuje na niego Lewis, a już na pewno nie zasługuje na niego Crow. Zbrodnie popełniane przeciwko rodzinie Johna karane są zgodnie z postanowieniami Konwencji Genewskiej.