Tezeus Lovegood (Ordynator Lecznicy Dusz)

Tezeus Lovegood

Ordynator Lecznicy Dusz

Tezeus uchodzi za osobę o niezwykle spokojnym usposobieniu, dostrzegającą w każdym chorym człowieka, a nie jedynie szaleńca. To zwolennik nowoczesnych terapii wspomaganych eliksirami, odrażają go praktyki stosujące elektrowstrząsy. Niektórzy mówią jednak, że sam nie jest do końca normalny i mają w tym sporo racji - Tezeus nie boi się bowiem eksperymentów na swoich pacjentach.

autorstwo: Eutierria

Bezpośredni przełożony Perseusa oraz jego nauczyciel z czasów, gdy robił specjalizację z magipsychiatrii. Po jej ukończeniu namawiał Blacka na zostanie w Lecznicy, lecz ten się uparł i wyjechał do Francji; Tezeus jednak zdania nie zmienił i po jego powrocie z Paryża, przyjął go z otwartymi ramionami.

Łączy ich nić porozumienia; obaj mają takie same poglądy na temat metod leczenia. Perseus liczy się ze zdaniem Tezeusa, zaś Tezeus ufa Perseusowi — w końcu pozwolił mu prowadzić przypadek Simone Malfoy, a po jej śmierci roztoczył nad nim ochronny parasol i nawet zaproponował mu urlop dla podreperowania swojego morale.

Lovegood pełni również swego rodzaju nadzór nad terapiami prowadzonymi przez Perseusa; nie tylko w Lecznicy, ale także (niektórych!) z tych prowadzonych w ramach jego prywatnej działalności. Zdarza się, że ich rozprawy na temat magipsychiatrii trwają godzinami.

Tezeus jest dla niego mistrzem, zakrawającym nieco o ojcowską figurę. On z kolei zdaje się być względem Perseusa niezwykle wyrozumiały, a jednocześnie wymaga od niego więcej niż od innych. 

Relacja przyjęta 20.03.26 (Dearg Dur)

Jeśli zwrot “być wrzodem na dupie” uznać za medyczną terminologię - Tezeus Lovegood niewątpliwie określałby tym mianem panią Mulciber. Prywatnie. Bo przecież publicznie to ich relacje są bardzo profesjonalne, zbudowane na trosce o konkretnego pacjenta Lecznicy Dusz.
Wszystko zaczęło się w momencie, gdy czarownica dowiedziała się o zamachu na życie Donalda Mulcibera. Pod koniec sierpnia wystarała się o zostanie osobą do pierwszego kontaktu w jego sprawie.
Szybko okazało się, że Lorien nie interesują notatki w stylu “brak poprawy/pogorszenia” przygotowane przez magipsychiatrów, a raczej długie i szczegółowe tłumaczenia i odpowiedzi na najbardziej absurdalne pytania, których oczekuje od samego ordynatora Lecznicy Dusz. Bywa szalenie upierdliwa, ale... daje spore datki na ośrodek, co by Donaldowi nigdy niczego nie brakowało (z mocną nadwyżką na badania Lovegooda). Ciężko odmówić takiej szczodrości, więc Tezeus zawsze znajduje dla niej chwilę, a przynajmniej stara się ją znaleźć w swoim napiętym grafiku.
Co jednak ważniejsze - oboje zgadzają się co do tego, że czasem tradycyjna magipsychiatria zawodzi i… należałoby sięgnąć po tą bardziej “eksperymentalną”, co by Mulcibera obudzić. Bez względu na ewentualne ryzyko.

Relacja przyjęta 20.03.26 (Dearg Dur)

Primrose nieszczególnie swojego szefa lubi, ale prawdę mówiąc bardziej niż jego personalnie, nie lubi swojej pracy. Ona i Tezeusz właściwie nie rozmawiają na tematy prywatne, ale nie da się nie zauważyć pewnego cienia szacunku, jaki ordynator posiada wobec niej: bo posadę załatwiła jej rodzina, ale Primrose zdążyła po Spalonej Nocy udowodnić, że potrafi zająć się pacjentami i pomóc im w kryzysowej sytuacji. Dobrze jest nie być w cudzych oczach przypadkiem beznadziejnym. Brak chłodu nie sprawił jednak, że szczególnie się do siebie zbliżyli.

Relacja przyjęta 22.04.26 (Dearg Dur)

Nieprzychylny

Matka Deirdre jest pracownicą administracyjną Lecznicy Dusz i bezpośrednią podwładną pana Lovegood. Szef nie zapałał przyjaźnią do dziwnej córki swojej podwładnej, gdy ta w wieku pięciu lat powiedziała mu, że brzydko pachnie. Przy innej okazji oznajmiła, że nie bierze słodyczy od obcych gdy zaproponował jej cukierki. Od tego czasu bardzo nie lubił dziewczęcia, uznawał ją za źle wychowaną i niekulturalną i żywił do niej urazę. Gdy dowiedział się o wyborze edukacji Deirdre w kierunku medycyny, robił jej pod górę pośród swoich znajomych wykładowców, tak aby na pewno nie wybierała kariery związanej z jego działalnością.

Nieprzychylni

Kilka lat temu dziwna dama zaczęła pojawiać się pod Lecznicą Dusz. Zagadywała i niepokoiła pacjentów, którzy wychodzili z sanitariuszami na spacery na świeże powietrze. Czasami Tezeus widział ją rozmawiającą z ludźmi dopiero co zwolnionymi z Lecznicy bądź do niej zmierzającymi. Podsycała urojenia schizofreników, innym pacjentom obiecywała wieczną eutierrię, jeśli zawrócą z lecznicowej drogi, złożą ofiary Pani Księżyca...
Później przestała pojawiać się przy Lecznicy, lecz na jednym z ostatnich sabatów Beltane Lovegood przyłapał Helloise na tym, że czarownica uporczywie wpatruje się w niego niepokojąco dziwnym spojrzeniem.

Tezeus nie uznał jej kategorycznie za kogoś potrzebującego leczenia — jakże nieprofesjonalnie byłoby bez zbadania pacjenta wypisać diagnozę. Helloise to dla niego ktoś, kto szkodzi ludziom chorym — czy to z lekkomyślnej głupoty, czy to ze złej woli.