Rozliczenia osi czasu

Często zadawane pytania

Napisałem już kilka postów i jestem blisko spełnienia tych warunków, zostało mi tylko trochę

W takim razie: pisz. Masz czas do końca listopada.

Nie napisałem żadnego posta w podanym okresie, co teraz?

Nie możesz rozliczyć kwartału, a tym samym nie robisz żadnych zakupów, zmian w postaci, ani nie dostajesz punktów za kwartał. Twoja postać zostanie więc wyszarzona: zostanie usunięta ze spisu czarodziejów, a wizerunek postaci się zwolni. Taką postać w późniejszym czasie można przywrócić wedle zasad w tym temacie.

Nie dam rady się rozliczyć, ale gram i nie chcę być wyszarzony. Jest taka opcja?

Jest, o ile w ciągu ostatniego miesiąca napisałeś przynajmniej jedną pełną sesję. Zgłoś to tutaj w temacie rozliczeń. Jest to opcja jednorazowa, następnym razem już ci tego nie zaliczymy.

Dopiero przyjęliście mi postać do gry, nie mam jak się rozliczyć, pomocy

Karty postaci przyjęte do miesiąca wstecz od ogłoszenia rozliczeń kwartalnych nie będą brały udziału w fali dezaktywacji. Oczywiście te postaci można spróbować rozliczyć (warunkiem jest spełnienie warunków rozliczenia), ale jeśli nie dasz rady - to nie musisz. Zgłoś się tutaj i napisz wyraźnie, że niedawno przyjęliśmy ci postać. (Tyczy się to postaci: @Calanthe Malfoy @Calas Flitwick @Marlene Chang @Moira Chang )

Czy mogę rozliczyć postać i jednocześnie ją dezaktywować?

Tak. Ale zaznacz to wyraźnie w zgłoszeniu.

Co mam zrobić z postacią drugoplanową?

Jeżeli rozliczysz jakąś postać, nie wrzucimy twoich postaci drugoplanowych do nieaktywnych (ale możesz o to poprosić na dole rozliczenia), najlepiej wypisz nam przy rozliczeniu swoje postaci drugoplanowe, żebyśmy przypadkiem czegoś nie pominęli. Jeżeli posiadasz tylko postacie drugoplanowe, zamelduj się w tym temacie linkując swoje rozgrywki.

Czy mogę kończyć rzeczy z kwartału letniego, chociaż zaczyna się jesień?

Tak. To przejście jest płynne. Nie mamy na SoLu jakiegoś magicznego momentu, który zakazuje ci tworzenia teraz nowych sesji pod koniec fabularnego sierpnia albo kończenia sesji z czerwca, które zacząłeś pisać w styczniu. Możesz podpiąć w osi nieskończone sesje i pisać je swobodnie dalej.

Gdzie zgłosić to, że potrzebuję więcej czasu?

Napisz w tym temacie, że potrzebujesz więcej czasu. Na podstawie postów w temacie nieobecności, o ile nie będziesz mieć aktywności fabularnej, przyznamy ci dodatkowe 2 tygodnie na rozliczenie - jednorazowo. Pamiętaj, że rozliczenie należy zrobić jak najszybciej. Jeśli będziesz przedkładać posty fabularne nad rozliczenie, a potem nagle nie będzie na to czasu - nie przyjmiemy tego.

Co jeżeli w moim rozliczeniu znajdują się błędy? Ile mam czasu na poprawę?

W takim razie popraw posta z rozliczeniem wedle uwag i wskazówek sprawdzającego i daj mu znać na PW, że zostało to zrobione, by wiedział, że może na to zerknąć ponownie. Na poprawę masz 2 tygodnie od momentu wysłania poprawek przez sprawdzającego.

Jak się rozliczyć?

Wskazówki

Mamy już jedno rozliczenie za sobą, zebraliśmy więc garść wskazówek i pytań, które należy sobie zadać, co do rzeczy, które sprawiały wam trudność poprzednim razem. Przeczytajcie to uważnie i zastanówcie się nad argumentacją rozwoju swoich postaci!

Przypomnienie opisu oceny wybitnej w statystyce:

Czarodziej jest we wskazanej dziedzinie pionierem. Nie tylko wie o niej niemal wszystko i doskonale sobie z nią radzi, ale może też odkrywać niezbadane i odblokowuje nowe drogi rozwoju.

Skoro więc ktoś z was chce wejść na poziom wybitny w jakiejś statystyce - należy odpowiedzieć sobie (i nam) na pytanie: co takiego wybitnego postać osiągnęła? Jakie szlaki przetarła? Co uczyniło ją pionierem, kimś najlepszym na świecie? Osiągając ten poziom, nie wystarczy po prostu nazbierać odpowiednią liczbę PD i argumentować to tym, że na sesjach w tej dziedzinie trafiały się udane rzuty.

W jaki sposób argumentować swój rozwój (lub spadek) statystyk?

Troll

Troll ○○○○○ — Czarodziej ledwo orientuje się w temacie. Posiada strzępki wiedzy, którą uzyskał w szkole, ale ewidentnie nigdy nie przyłożył się do nauki danej dziedziny i niewiele jest w stanie w niej osiągnąć. Jego poziom znajduje się poniżej przeciętnego czarodzieja.

• Spadek na ten poziom zaakceptujemy jedynie, jeśli postać w jakiś sposób doznała amnezji.
  

Okropny

Okropny ◉○○○○ — Czarodziej posiada podstawową wiedzę, która pozwala mu na wykonywanie prostych, nieskomplikowanych akcji. Jest to poziom absolwenta Hogwartu, który wkracza właśnie w dorosłe życie.

• Rozwinięcie się na ten poziom oznacza, że postać musiała sobie odświeżyć podstawy ze szkoły. Może stało się coś drobnego, co zmotywowało ją do nauki? A może po prostu chciałaby się rozwijać, więc poczytała trochę książek o danym temacie?
  
• Wejście na ten poziom nie jest trudne: wystarczy usiąść, poczytać, rzucić proste zaklęcie lub pomalować trochę obrazków (niekoniecznie dobrych technicznie).
  

Nędzny

Nędzny ◉◉○○○ — Czarodziej jest w stanie wykonywać akcje o średnim stopniu zaawansowania, a także łączyć dziedzinę magii / cechę z innymi, tworząc nietypowe zaklęcia lub przedmioty.

• Cokolwiek postać robi, znajduje się to obecnie w obszarze jej zainteresowań. Nie jest w tym jakoś szczególnie dobra, ale na pewno się tym zainteresowała (czytała książki, wykonywała jakieś działania).
  
• Można opisać, że postać spędzała nad tym więcej czasu, wspominać o tym częściej w postach, że się tym teraz zajmuje, ale to nie musi wypełniać większości jej dnia.
  
• Być może postać jest jakimś początkującym kursantem lub pobiera jakieś nauki, ale jest na początku swojej drogi edukacyjnej pogłębiającej wiedzę szkolną.
  
• To, co robi postać, niekoniecznie ma odniesienie do głębokiego zastosowania praktycznego.
  
• Każdy może osiągnąć ten poziom ze wszystkiego, czego się dotknie, wystarczy odrobinę woli, samokształcenia i zaparcia się, albo przynajmniej codziennego zajęcia, które wymusza rozwój.
  

Zadowalający

Zadowalający ◉◉◉○○ — Czarodziej osiągnął poziom świadczący o dużym obeznaniu w temacie. Jest w stanie wykonywać bardzo skomplikowane akcje, ale wciąż odczuwa skutki ewentualnych błędów.

• Osoba, która ma ten poziom, zajmuje się tym na co dzień, ta rzecz faktycznie wypełnia jej dni. Jeżeli to nie jest w ogóle wspominane w postach, no to należy tu postawić znak zapytania, czy umiejętność rzeczywiście powinna być na tym poziomie?
  
• Najpewniej jest to coś związanego z karierą albo hobby postaci. Coś ją motywuje wewnętrznie albo zewnętrznie do pogłębiania tej wiedzy i praktycznego działania, jednocześnie albo postać nie jest specjalistą, albo nie jest to "core" jej działania (np. jak postać jest akrobatą cyrkowcem, to kształtowanie może jej się przydać w występach i może z tego korzystać całkiem nieźle, ale podstawą tego co robi, jest aktywność fizyczna).
  
• To nie jest jeszcze poziom doskonałego specjalisty. Postać nie odpowie na każde pytanie i powinna popełniać na tym etapie jakieś błędy.
  

Powyżej Oczekiwań

Powyżej Oczekiwań ◉◉◉◉○ — Czarodziej posiada w danej dziedzinie ogromną wiedzę i doskonale radzi sobie ze wszelkimi zagadnieniami, które jej dotykają. Negatywne skutki przy ewentualnym błędzie są dla niego niemal nieodczuwalne.

• To musi być coś, co wypełnia większość kalendarza postaci.
  
• Postać musi mieć jasną i klarowną motywację zewnętrzną albo wewnętrzną: rodzice, praca, szkoła, może ktoś jest w Zakonie Feniksa i kazali mu się tego uczyć, może ma szansę na awans, może ktoś go ośmieszył i nadrabia braki, może chce się uczyć jakiejś umiejętności, jest paranoikiem itd. Motywacją może być cokolwiek, ale tutaj nie ma ludzi "z przypadku", ani nie ma miejsca na "a bo chciałem mieć" lub "nie mam na co wydać punktów".
  
• To, do czego postać wykorzystuje umiejętność, jest jasne i zrozumiałe, nie pozostawia żadnych wątpliwości.
  
• Wskoczenie na ten poziom musi być poparte głębokim przygotowaniem praktycznym i teoretycznym; postać jest specjalistą, to jest człowiek, do którego przychodzisz zadać pytanie i on ci odpowiada na wszystkie pytania przynajmniej pobieżnie, być może rozumie coś inaczej (na przykład może kształtowania nie rozumie tak, jak w podręcznikach, ale musiał wypracować jakiś swój sposób działania), ale potrafi to opisać po swojemu.
  

Wybitny

Wybitny ◉◉◉◉◉ — Czarodziej jest we wskazanej dziedzinie pionierem. Nie tylko wie o niej niemal wszystko i doskonale sobie z nią radzi, ale może też odkrywać niezbadane i odblokowuje nowe drogi rozwoju.

• Nie ma lepszych od danej postaci.
  
• Jeżeli postać chce szukać pomocy, to może ktoś ma jakąś inną specjalizację i może się go poradzić jak równy z równym, ale nie ma już nikogo lepszego.
  
• To do tej postaci przychodzi się po pomoc z danej dziedziny.
  
• Działania postaci na tym polu odbijają się echem - to są rzeczy zauważalne, mierzalne, postać jest doskonała, wybitna.
  
• Porażki postaci to efekt tego, że magia jest kapryśna, grawitacja czasami cię denerwuje, albo starzejesz się i zadrżała ci ręka, ale naprawdę wątpliwe jest, aby był to brak wiedzy.
  

A co z nekromancją?
Sytuacja z tą statystyką jest dość szczególna, z tego względu, że nekromancja jest zakazana prawnie przez Ministerstwo Magii, nie jest więc nauczana w Hogwarcie, a książki o tej tematyce nie są w żadnej mierze szeroko ani łatwo dostępne. Należy mieć to na uwadze argumentując podnoszenie poziomu tej statystyki, bo nadal - trzeba mieć jakieś źródło wiedzy, tyle, że nie może być standardowe. Zwykłe "poczytał książki o nekromancji" będzie tutaj informacją niewystarczającą, poza tym prócz wiedzy teoretycznej, potrzebna jest również praktyka.

Ogólne wskazówki co do pisania argumentacji w postępach:
Argumentacja powinna być krótka, konkretna, napisana prostym, zrozumiałym językiem. Nie potrzeba tutaj żadnych kwiecistych opisów, które czasami sprawiają, że trudniej wyłuskać faktycznie istotne informacje, przez co sprawdzanie też staje się dłuższe.

Poza tym - czy postać na pewno się rozwinęła, czy może robiła te same rzeczy co zawsze? Próba zwiększenia sobie statystyki na podstawie wykonywania np. tych samych obowiązków służbowych, jakie miała wcześniej, to stanowczo za mało.

Avelina latem chciała zabłysnąć, chciała otworzyć swój biznes i nawet zaczęłam czynić ku temu powolne kroki razem z Olivią, ale w jej życiu pojawił się dawny przyjaciel, który utrudniał skupienie się na ważnych rzeczach.  W letnich miesiącach każda próba stworzenia w swoim życiu czegoś, z czego mogłaby być dumna kończyła się łzami i opróżnioną butelką wina. Nie przeszkodziło jej to jednak w odświeżeniu wiedzy z zielarstwa, a także dalszym rozwoju w kierunku alchemii. Czerwiec był intensywny w emocje i rozszalałe serce, bo gnało do nieodpowiedniego człowieka, robiła rzeczy, z których nie była dumna i które nie leżały w jej naturze – jak to, że zakochała się w żonatym mężczyźnie.

Wylądowała nawet na statku widmo, gdzie przeżyła kolejny wstrząs miłosny wspomnieniami dziewczyny, która na nim zginęła. Wokół niej ciągle kręcił się ten, z którym nigdy nie powinna się wiązać. W lipcu wyciągnęła ręce po pomoc do przyjaciół i z trudem udało jej się odsunąć od tego człowieka. Wycofała się, schowała w swoim mieszkaniu, aż w końcu stwierdziła, że wyjedzie do kuzyna mieszkającego w Hiszpanii i zniknie z życia zatłoczonego Londynu na końcówkę lipca i cały sierpień.

Nie dokonała nic nadzwyczajnego, co by mogło zostać zapisane na kartach czarodziejów, w końcu Avelina nie wychodziła przed tłumy. Dostała od wujka skrawek małego pola w Dolinie Godryka. Zasadziła tam nawet kilka rodzajów ziół, o które miała zamiar zadbać. Miejsce to miało być bazą pod zbiór ziół do jej własnej apteki, ale niestety nie udało jej się otworzyć swojego biznesu, gdyż zmusiła się do opuszczenia kraju. Całe lato pracowała nad swoją wiedzą teoretyczną, a także praktyczną z wiedzy przyrodniczej, bo chciała zostać pionierem w tej dziedzinie.

W międzyczasie udało jej się dostać na statek widmo, gdzie przyczyniła się do uratowania ludzi, którzy mogli zginąć marnie w tamtym miejscu. Nie był to jej radosny dzień, ale czuła ulgę, że zrobiła coś dobrego, a nie siedziała tylko w aptece za ladą.

Lipiec był spokojniejszy, raczej nie wychodziła za bardzo z domu, czas spędzała z przyjaciółmi, albo samotnie przy dłubaniu w doniczkach z roślinami. Próbowała szukać lokali pod nową aptekę, ale nic jej nie wpadło w oko. Dużo czasu spędzała w pracy lub w antykwariacie rodziców, aby zadbać o ich interesy. Pod koniec lipca zdecydowała się wyjechać do Hiszpanii.

Tam spędzała czas z kuzynem, poznawała rodzinę ojca, która składała się wyłącznie z mugoli (nie licząc jej kuzyna). Poznawała nowe miejsca, grzała serce w słońcu i jadła nowe potrawy. Ludzie, którzy ją otaczali mówili po angielsku, ale udało jej się złapać kilka słówek po hiszpańsku, które zagościły w jej sercu bardziej pod względem brzmienia niż znaczenia. Poznała tam specjalistów z dziedziny zielarstwa oraz warzenia eliksirów. Czas głównie spędzała u najlepszej alchemiczki, którą poznała dzięki kuzynowi. Miała sporą wiedzę z przyrody (zielarstwo, eliksiry i nie tylko). Przybliżała jej tajniki różnych roślin i tamtejszych eliksirów. Nie różniło się to za bardzo od tych, które już znała, ale miło było poznać coś nowego i zatracić w tym myśli. Trudności miała jedynie jeśli dostała w swoje ręce artykuły i książki związane z tą tematyką. Z pomocą jednak zawsze ruszał jej kuzyn, który tłumaczył jej wszystko z Hiszpańskiego na angielski.

Tęskniła jednak za domem i przyjaciółmi, pisanie listów nie pomagało jej w tym, aby czuć się mniej winną. W końcu ich porzuciła w środku wojny, prawda? Zdecydowała się w końcu na powrót z końcem sierpnia. Jako, że straciła pracę, a Eliksiry Raven'a się zamknęły zdecydowała się na przejęcie pieczy nad sklepem rodziców. W końcu i tak mieszkała tuż nad nim, więc zdecydowała się urządzić małą pracownie z biura ojca, gdzie zamierzała stworzyć dla siebie niewielkie stanowisko pracy i pomagać tym ludziom, którzy potrzebowali jej pomocy, a nie mieli odpowiednich funduszy.

Spędziła całe lato na rozwijaniu swoich umiejętności w warzeniu eliksirów, a sierpień spędziła poza Anglią, poznając zioła oraz receptury mikstur pod okiem zagranicznych specjalistów, nauczyła się też tworzyć tam świece i kadzidła. To drugie pomagało jej w bezsenności, aby choć trochę mogła przesypiać noce. Tworzenie świec było dla niej przyjemnością i odskocznią od świata rzeczywistego. Zaczęła eksperymentować w łączeniu metod popularnych w Anglii z tymi, które stosowane są w innych krajach. Dzięki temu znacznie rozwinęła wiedzę o przyrodzie i chcąc wkroczyć w pionierstwo w dziedzinie eliksirów.

W szkole zawsze była bardzo dobra z zielarstwa i kiedyś hodowała rośliny, ale podjęcie pracy w mieście sprawiło, że zarzuciła to na długie lata. Pod koniec wiosny i na początku lata zaczęła do tego wracać, odświeżając dawne umiejętności – w czerwcu pomogła jej tu znajoma, Mackenzie Greengrass, znająca pewne podstawy zielarstwa – a później tygodnie spędzone w Hiszpanii w domu otoczonym ogrodem sprawiły, że rozwinęła się w tej dziedzinie i na nowo pokochała uprawianie roślin – przyszło jej to tym łatwiej, że zawsze sporo wiedziała o przyrodzie i nie brakowało jej teoretycznych podstaw.

Pracując w Eliksirach Raven’a miała stycznością z wszelkiego rodzaju ludźmi zauważyła, że jej umiejętność rozmawiania z nimi, a nawet wywierania na nich odpowiednich emocji powiększyła się i była w stanie nawet uspokoić trudnych oraz roszczeniowych klientów. Warzyła tam przez lata różne, także bardzo trudne eliksiry. Pobyt w Hiszpanii pozwolił jej na coś więcej – rozpoczęła eksperymenty, starając się udoskonalić znane sobie receptury pod okiem hiszpańskiej alchemiczki, ucząc się metod, jakie w Anglii nie są powszechne. Jednym z jej celów było opracowanie dla przyjaciółki eliksiru kojącego nerwy bez efektów ubocznych, dla osoby, która ma alergię na jeden z podstawowych składników tej mikstury – zastępując go czymś innym – co udało się jej osiągnąć. Natknęła się w Hiszpanii na roślinę, która jej zdaniem może zwiększyć moc niektórych eliksirów i bada jej właściwości pod tym kątem.

Podczas pobytu w Hiszpanii dziewczyna poznała swoją rodzinę od strony ojca, jej rodzice również się tam zjawili, zauważyła, że są oni szczęśliwi, promienni i nie trzeba się o nich martwić. Poczuła nawet ulgę, gdy zobaczyła ich w innych warunkach niż Londyn. To sprawiło, że lęk przed ich utratą zniknął, a pojawiła się ulga.

Hiszpania obudziła w niej artystkę i zainteresowała się rzemiosłem, przyjaciel jej kuzyna zajmował się wytwarzaniem narzędzi alchemicznych, obserwowała jego pracę sama czasami próbując coś tworzyć. Jej głównym zainteresowaniem jednak stały się świeczki – z wosku potrafiła zrobić drobne cudeńka.

Chciałabym dać jej możliwość rozwijania się w kierunku Alchemii. Wrzucenia ją bardziej w wir fabularnych wydarzeń i zrzucenia na nią jakichś kłopotów. W zeszłym kwartale trochę tego było i nawet przypadkiem się udało zrealizować niektóre z zamierzeń.