Podziemne Ścieżki były dobrą kryjówką. Przed światem, przed rodziną, przed znajomymi. Przed samym sobą. Powolne i mozolne rozbijanie swojej drogi na tych Ścieżkach było najpierw celem, pragnieniem zrodzonym z potrzeby znalezienia swojego miejsca. I przypadkowo zeszło się z tym, czego potrzebował Czarny Pan. Niewiele wychylał się do czarodziejskiej socjety. Za to hasło "Czarny Kot" zaczęło coś znaczyć na Ścieżkach pod Nokturnem.

Lato było ciężkie i ponure, na przekór pięknej pogodzie zalewającej złotem słońca pola. Wojując z własnymi słabościami i półświatkiem przestępczym, Sauriel starał się utrzymać jakikolwiek poziom swojego nieżycia.

• Poszerzanie wpływów na Nokturnie i Podziemnych Ścieżkach. Sauriel budował siatkę informacyjną, jak i otwarcie (bo siłą) zaznaczał, że zabiera kawałek Ścieżek dla siebie.
  
• Zebranie ekipy na Podziemnych Ścieżkach. Sauriel zaczął zbierać osoby, które jego zdaniem pasują do jego kawałka ziemi. Które pasują do ideałów, jakie nosi w głowie.
  
• Współtworzenie ze Stanleyem Głębiny - knajpy na Podziemnych Ścieżkach. Stanley przygotował ją jako prezent dla Sauriela i ich wspólny cel do realizacji. Głębina stała się jego ostoją i kotwicą utrzymująca go przy wszystkich burzach, jakie się działy. Stała się przystanią.
  
• Szarpał się ze skutkami Beltane, które doprowadzały go do szaleństwa. Nadwyrężały jego cierpliwość i pokazywały, że Sauriel i smycz nie chodzą ze sobą w parze.
  
• Aktywnie uczestniczył we wszystkich przedsięwzięciach Śmierciożerców. Od momentu bezpośredniego spotkania z Czarnym Panem przy próbie "resocjalizacji", jaką podjął Chester Rookwood, Sauriel złapał dryg ambicji, by dosięgnąć szczytu takiej siły, jaką dysponuje Lord Voldemort. Mimo tego, że nadal jest mu obojętna cała idea walki z mugolami i czystej krwi, odnalazł źródło satysfakcji w zadaniach, jakie mu przydzielają. A może po prostu w uznaniu Czarnego Pana..?
  
• Ze względu na zmianę sytuacji rodzinnej, zdecydował się wyprowadzić z rodzinnej rezydencji.
  
• Liczne wydarzenia z Wiosny i Lata sprawiły, że Sauriel stał się o wiele bardziej wyzuty i mniej przejęty tym, co dzieje się wokół. Strach przed zagrożeniami, które czają się w mroku nocy wydawał się wręcz trywialny po tym wszystkim.
  
  

• Ćwiczył magię transmutacji. Próbował przekonać się, że ta magia jest okej i że nie jest taka straszna, za jaką ją uważa. Z bardzo różnymi skutkami.
  
• Rozwijał się głównie pod kątem fizycznym, testował swoje limity i możliwości, starając się je przekraczać w podejmowanych walkach.
  
• Nauczył się i zdał egzamin na teleportację, która dotychczas go "trochę" przerażała. Szczególnie po tym, jak się naoglądał rozczłonkowań.
  
• Sytuacja między nim i Josephem uległa poprawie, głównie dlatego, że Sauriel przestał tak namiętnie walczyć z Josephem. Kiedy tak się stało, to Joseph nie musiał już go dociskać nogą do ziemi. Oczywiście nie robi tego, dopóki Sauriel go słucha.
  
• Pokazywał różne kolory swojej twarzy, namawiając ludzi do pracowania z nim poprzez dzielenie się swoimi ideałami i wizjami na stworzenie swojego terenu na Ścieżkach, jak i groźbą, jak i pięścią. Momentami przekraczał własną strefę komfortu, by przemówić przed szerszym gronem publiki, kiedy akurat Stanley go nie zastępował.
  
• O tym, jak bardzo się nie zna na przyrodzie dowiedział się na Beltane. Kiedy przyszło do wspólnego sadzenia ogórków i różnych wykładów o naturze od Victorii - tylko dostał tego potwierdzenie. Okazuje się, że ogórków jednak nie powinno się podlewać whiskey i że wcale nie wykluwają się z jajeczek. Może tak nie jest w rzeczywistości, ale w świecie Sauriela tak to jednak działa. Nauk przyrodniczych unikał zresztą od czasów szkolnych.
  
• Spotykanie się raz po raz ze śmiercią w różnej postaci uodporniło Sauriela na różne okrucieńśtwa. Ta odporność przełożyła się na niemal całkowity zanik strachu. Każda przeciwność to wyzwanie, któremu stawia się czoła.
  
• To, jak ciężko mu zasnąć poza swoim łóżkiem, najbardziej udowodnił mu czas spędzony z Victorią w jej domu. Pierwszy raz wtedy był kilka dni poza swoim schronieniem. Wszystko było nagle niewygodne. Pachniało nie tak. Wszystkie dźwięki przeszkadzały. Nie ma to jednak jak własne łóżeczko.
  

Prawnik, uprawia jogging, wegetarianin. Morderca z hobby - bo przecież nie ma człowieka bez wad.

Życie Sauriela bardzo mocno obróciło się wokół Śmierciożerców. Przede wszystkim skupiło się na Podziemnych Ścieżkach. Nokturn stał się praktycznie jego domem, z którego wypełzał do domu, albo do Ministerstwa Magii, żeby tam głosić mądre (nie)prawdy w imieniu wampirzej socjety. Nadal jest nieco skołowany wobec pragnienia, żeby to wszystko się skończyło, ale stara się nieść głowę na normalnym poziomie i patrzeć przed siebie, a nie pod swoje nogi.

Sauriel mieszka aktualnie u swojego wampirzego ojca. Joseph to stary wampir wywodzący się z rodu Rookwoodów. Nie jest Śmierciożercą, ale wspiera ich działania. Sauriel się od niego tak uczy, jak i odnajduje pozytywy w kontakcie z tym starym uparciuchem. Pogodził się z faktem, że ten odebrał mu życie.

Mam uczulenie na robienie z postaci debila - poza tym jestem bardzo otwarta na eksplorację wszelkich wątków.

• Na tapetę w lecie wleciały książki o historii magii, astronomii i starożytnych runach, kiedy dziewczyna postanowiła odświeżyć sobie wiedzę ze szkoły. (nowe przewagi)
  
• Dzielnie też rzucała zaklęcia, walcząc chociażby z nieumarłymi na misji zakonnej, z wampirem w Londynie i rozpraszając zabezpieczenia podczas włamania. (kształtowanie, translokacja, rozproszenie)
  
• Ruszała się też więcej jak zwykle, chociażby trenując na torze przeszkód przygotowanym przez Brennę dla Zakonników. Oprócz tego wciąż intensywnie pracowała w ogrodzie, przekopując grządki, sadząc rośliny, przenosząc niezbędne jej do tego narzędzia, a przez to podbudowując tym samym krzepę. (aktywność fizyczna)
  
• Śledziła, wypatrywała, szukała rzeczy; przeszukiwanie domów i szukanie poszlak pomogło jej w poprawie świadomości, na co powinna zwracać uwagę. To co wcześniej przechodziło jej koło nosa, teraz przykuwa spojrzenie i łatwiej jej dostrzec jakieś nieprawidłowości. Niewątpliwie w rozwoju pomógł jej też fakt, że pracuje z roślinami, przez co musi wyłapywać obecność szkodników czy zmian we wzroście, by szybko zareagować i przywracać je do pełni sił. (percepcja)
  
• Badała dziwny kwiat, który Nora otrzymała od Abbotów za pomoc przy obronie sadu. (wop, woś)
  
• Zakonnicy weszli w posiadanie starych ksiąg nekromantycznych, które zaczęła z Thomasem pod koniec lata bardzo powoli tłumaczyć i odczytywać. (woś, nekromancja)