Sowa Christophera

Christopherze,

bardzo dziękuję Ci za okazaną troskę. Sukienka jest przepiękna, jesteś niebywale utalentowanym krawcem. Gdybyś Ty lub ktoś Ci bliski potrzebował wsparcia w zakresie moich kompetencji, chętnie pomogę.

Ściskam,
Primrose

29.09.1972

Chris,

wiem, że nigdy nie byliśmy szczególnie blisko, ale mam do Ciebie ogromną prośbę. Pożary mocno odbiła się na mojej najbliższej rodzinie i przydałoby się nam dodatkowe źródło zarobku. W związku z tym chciałabym spróbować pracy w Domu Mody Rosierów.

Naprawdę jestem gotowa zajmować się wszystkim: od modelingu po poprawki krawieckie. Sprawnie sobie radzę z igłą, a mama nawet nauczyła mnie paru rodzinnych sztuczek związanych z szyciem. Mam też doświadczenie w projektowaniu i pozowaniu do zdjęć, jeśli będzie taka potrzeba to mogę przesłać moje portfolio.

Niezależnie od mojej reputacji, w pracy potrafię być obowiązkowa oraz wypełniać powierzone mi zadania na czas. Jeśli zgodzicie się mnie zatrudnić, to na pewno was nie zawiodę. Poza tym znam Dom Mody jak własną kieszeń, bo byłam tam wiele razy.

Zdaję sobie sprawę, że nie Ty jesteś osobą decyzyjną w kwestii zatrudniania nowych pracowników, ale będę bardzo wdzięczna za przekazanie tej prośby dalej i wstawienie się za mną.

Wysyłam dużo siły oraz zdrowia w tym trudnym czasie.

Twoja kuzynka,

Electra Prewett

25.10.1972, Londyn

Panie Christopherze Rosier,
zwracam się z uprzejmą prośbą o wykonanie dla mnie szaty stagnacji. Wiem, że jest dość późno jak na składanie takich zamówień, nie przychodzę jednak z pustymi rękoma. W ramach udanej współpracy chętnie zaoferuję Panu najnowszy twór mojego ojca (jak wiadomo nie ma lepszych mioteł od naszych).

Heather Wood

25.10.1972, Londyn

Christopherze Rosier,
przykro mi, że nasza współpraca nie doszła do skutku. Nadal bawi mnie fakt, że panienka Merkuria widziała we mnie modelkę, chociaż nie mogę powiedzieć, że nie było to dla mnie zaszczytem, być może kiedyś jeszcze uda nam się doprowadzić do tej kooperacji.
Piszę jednak w innej, dość naglącej sprawie. Z racji zbliżającego się Samhain, chciałam zamówić dwie szaty stagnacji dla mnie i mojego wspaniałego towarzysza zawodowego - Benjy'ego Fenwicka. Jak wiadomo jestem kobietą o dość niestandardowej sylwetce, więc potrzebuję mieć doskonale skrojony płaszcz, mój przyjaciel jest jeszcze wyższy ode mnie, więc również potrzeba będzie na ten twór sporo materiału.
Zdaję sobie sprawę, że możecie mieć problem z uzyskaniem komponentów, chętnie więc je Wam dostarczę w ramach współpracy, oczywiście też odpowiednio zapłacę za wszystko - wiem, że jest dość późno jak na składanie takich zamówień.

Geraldine Greengrass-Yaxley

23.10.1972

Chris,
piszę do ciebie bo mam taką małą prośbę, która nazywa się szaty stagnacji. Chętnie przygarnąłbym coś takiego - myślisz, ze dałbyś radę mi to uszyć?

23.10.1972

Drogi Chrisie,

czy znalazłbyś trochę czasu, żeby przygotować dla mnie szaty stagnacji z okazji zbliżającego się Samhain?

Czy zdążyłeś się już wprowadzić do swojego nowego domu? Mam nadzieję, że zdrowie Ci dopisuje.

Z pozdrowieniami,

Astoria

Dolina Godryka 24 października 1972r.

Szanowny Panie Rosier,

W związku ze zbliżającym się sabatem Samhain, chciałbym zamówić u Pana Szatę Stagnacji. Mam szczerą nadzieję, że zdąży Pan ją dla mnie uszyć.

Z pozdrowieniami,

Laurence Lestrange

@Christopher Rosier

24.10

Hej przystojniaku, czy masz w swojej szafie jakiś za mały na normalną kobietę płaszczyk odporności? Będę się szwendać po sabacie i wolałabym mieć na plecach coś ze sprawdzonego źródła, a wiadomo, że Twoje szafy mają najlepszy towar. Odłożyłam trochę złota, nie powiem jednak - liczę na małą zniżkę dla samozwańczej strażniczki prawa i porządku.

Millie

ps .Tęsknię za naszym wspólnym szkicowaniem, w Twojej pracowni zawsze najłatwiej przychodziło mi się skupić. Dużo jednak roboty po Spalonej, wiesz jak jest. Jakbyś jednak potrzebował pomocy i mam na myśli jakąkolwiek pomoc, to pamiętaj, że możesz na mnie liczyć. Wiszę Ci

—23/10/1972—

do listu dołączona była teczka z listą nazwisk oraz wymiarów ściągniętych przez krawcową, na tle nazwisk głównie starszych kapłanów wyróżniała się kolumna z imieniem Sebastiana przy której mężczyzna nakreślił szczegółowy komentarz dotyczący pogłębienia przednich kieszeni i obaw względem potencjalnie drapiącego w szyję kołnierza

Londyn. 23 października 1972.

Szanowny Panie Rosier,

W imieniu kancelarii kowenu Whitecroft chciałbym serdecznie przeprosić za nasze opóźnienia względem złożenia pełnego zamówienia dotyczącego uszycia odświętnych szat stagnacji dla części naszych kapłanów i kapłanek.

Byliśmy zmuszeni wewnętrznie opóźnić finalizację zamówienia z powodu nieoczekiwanego powrotu kilku kapłanów z zagranicznej pielgrzymki. Ich wcześniejszy powrót wymagał dokonania dodatkowych ustaleń dotyczących rozmiarów oraz liczby szat, co skutecznie uniemożliwiło nam przekazanie ostatecznych wytycznych.

Obecnie wszystkie niezbędne informacje zostały już skompletowane możemy w pełni przekazać zlecenie do realizacji.  Z uwagi na zbliżające się uroczystości związane z obchodami Samhain, zwracamy się z uprzejmą prośbą o możliwie szybkie wykonanie zamówienia.

Rozumiemy, że wykonanie wszystkich zestawów szat może się okazać wyzwaniem w tym trudnym czasie. Mimo to, jesteśmy wdzięczni za Pańską współpracę oraz liczymy na zrozumienie okoliczności, które wpłynęły na przesunięcie terminu.

Niechaj serce Matki odpłaci wam za waszą ciężką pracę swą serdecznością,

kapłan Sebastian Macmillan

PS. Osobiście jestem gotów zrezygnować z pogłębionych kieszeni, jeśli pozwoli to na przyspieszenie prac.

27.10.1972

Drogi Christopherze,

chciałabym zamówić u Ciebie szatę stagnacji. W kwestii preferencji, życzyłabym sobie aby została ona wykonana w ciemnofioletowym kolorze. W pozostałych aspektach projektu ufam Twojej inwencji twórczej.

Z pozdrowieniami,

Lana Dolohov