3. Londyńska śmietanka towarzyska

Agnès Delacour — miła "ciocia"
Głośne wydarzenia towarzyskie bywają męczące dla Lany, która często zamiast się socjalizować woli odpoczywać gdzieś na boku. Podczas jednego z takich przyjęć Agnès zauważyła stojącą samotnie Dolohovównę i postanowiła, że pomoże jej się rozkręcić. Zaczęła więc wciągać młodą dziewczynę do rozmowy oraz zachęcać do dołączenia do zabaw. Co prawda te starania nie zmieniły Lany w lwicę salonową, ale faktycznie pomogły jej wkręcić się w imprezę. Od tej pory, kiedy tylko mają ze sobą styczność, Lana chętnie rozmawia z Delacour, która nalega, by młodsza czarownica odnosiła się do niej bez zbędnych formalności.

Cressida Avery — znajoma ze szkoły
Lana kojarzy Cressidę lepiej od innych młodszych koleżanek z Hogwartu, ponieważ miała nieszczęście niechcący zajść jej za skórę. Na piątym roku znajomy ze Slytherinu poprosił Dolohovównę o pomoc w nauce do testu z numerologii, co zdenerwowało Avery, która sama chciała go "zdobyć". Z zazdrości podłożyła więc Lanie nogę, gdy ta wychodziła z biblioteki z obiektem jej uczuć.

Agnes Delacour - członkowie rodziny, antypatia

Icarus zna ciotkę Agnes z zaledwie kilku rodzinnych spotkań. W relacji między młodym czarodziejem a wdową po wuju Oswaldzie, pośredniczył oczywiście Dedalus Prewett, który wprost nie znosił Agnes i jej podejścia do życia. Zawsze raczył ją niemiłymi komentarzami, a jej krótką żałobę po mężu otwarcie wykpił. Ta oczywiście nie pozostała Dedalusowi dłużna, więc uderzyła we wrażliwy punkt: bękarta. Rozsiała o Icarusie kilka nieprzyjemnych plotek (chociażby, że jego matką była biedna mugolka). Młodego mężczyznę nierozerwalnie wiąże ona z jego ojcem, co oznacza, że niespecjalnie za nim przepada. Dla niej to zaledwie gnojek od Prewettów, który całe życie tylko przytakiwał tatusiowi.

Cressia Avery — Nieprzychylne

Podczas jakiegoś wydarzenia, na które wyciągnął Deirdre Oleander, panie poznały się w mało sprzyjających okolicznościach. Ktoś pomylił Cressidę z Deirdre przez zbyt ogólny opis. Od tego czasu, gdy pojawią się w tym samym towarzystwie, malarka nie szczędzi Malfoy uszczypliwości. Trwa między nimi niepisana rywalizacja o to, która piersza znajdzie sobie męża.

Cressida Avery - niechęć
Gdyby Electra dostawała knuta za każdym razem, kiedy Cressida umawiała się z jakimś jej kuzynem a potem próbowała zniszczyć mu życie, to miałaby już dwa knuty. Wszystkie zasłyszane plotki na temat szalonej Avery sprawiają, że Prewettówna nie darzy jej sympatią. Dlatego gdy podczas jednego z wydarzeń towarzyskich doszło do sprzeczki między ich dwójką, Electra powiedziała wprost, co o niej myśli. Cressida oczywiście nie pozostała dłużna i od tego czasu czarownice wzajemnie się nie znoszą.

Cressida Avery – obustronna niechęć

Cressida umawiała się kiedyś z Christopherem i tak się złożyło, że któregoś pięknego, październikowego dnia czaiła się w Domu Mody Rosier pomiędzy wieszakami na swojego byłego, by wpaść wprost na niego oraz Victorię. Tylko tyle wystarczyło Cressidzie do tego, by wyciągnąć daleko idące wnioski na temat relacji swojego eks i panny Lestrange, zrobiła więc zamieszanie, w którym nie pomógł fakt nałożonej na Christophera przez poltergeista klątwy, zmuszającej do mówienia prawdy na tematy sercowe. Z tegoż wydarzenia można wyciągnąć następujące rzeczy: Cressida wzięła sobie Victorię za cel, jako że ta ewidentnie podoba się jej byłemu i gotowa jest jej robić pod górkę, natomiast Victoria uważa ją za wstrętną manipulantkę i całkiem niezłą aktorkę, która gotowa jest iść po trupach do celu, byle dostać to, czego chce.

Agnes Delacour

Lekarz i pacjent

Mieli okazję oczywiście poznać się bliżej podczas zagranicznych wizyt u rodziny. Agnes przez moment była pacjentką hrabiego, który skutecznie mógł ugruntować jej narcystyczne usposobienie, bez nadmiaru wyrzutów sumienia. Wampir skutecznie też posprzątał magihipnozą wszelkie nieprzyjemności mogące wynikać z jego działalności lekarskiej, toteż teraz gdyby tylko się spotkali ich znajomość byłaby pozytywna.

Euphrosyne Wilhelmina Moira Bletchley
Otwierając firmy w mieście takim jak Londyn, człowiek musi być gotowy na wszystko, a kiedy dodatkowo promuje się tak mocno, żeby nie dało się kupić pieprzonej kawy bez usłyszenia twojego imienia, wypada przygotować się na jeszcze więcej. Tak oto Dolohov stwierdził, iż znajdując się na szczycie i nie chcąc z niego za szybko spaść (nawet jeśli upadek ten był nieuchronny), musi trzymać wokół siebie ludzi na równi szalonych i ambitnych co on. Euphrosyne stała się więc nieodłączną częścią machiny, jaką są Prawa Czasu – począwszy na byciu oparciem firmy od strony prawnej, na staniu się dobrym duchem ciemnoniebieskich wnętrz kończąc.