Brenna A. Longbottom

Brakowało bezpośrednich podziękowań za pamięć i niezliczoną ilość kanapek, ale Alastor o takich rzeczach nie zapominał. Zwyczajnie dbał o ludzi inaczej, niż można się tego po nim spodziewać. Przykładem takiego zachowania był ułożony na krześle Brenny… kastet. Zapewne Moody kupował podobny dla siebie lub Harper i pomyślał o Brennie.

A skąd wiadomo, że to w ogóle Moody?

Na małej karteczce, ułożonej tuż obok napisano:

STAŁA CZUJNOŚĆ.

Odpowiedź na ten list.

Droga Brenno,

kiedy tej nocy pracowałam w Dolinie, mimowolnie obserwowałam narastający w ludziach lęk spowodowany atakami i byłam świadkiem tego, co stało się z Warownią. Nie mam dla Ciebie podarków, zresztą jak sama zauważyłaś niewiele teraz mam, ale wciąż mogę ofiarować dobre słowo – tym razem jest to słowo dziękuję. Nie chodzi mi tylko o prezent, ale o wszystko co Ty i Twoja rodzina robiliście i robicie dla społeczności. To co się wydarzyło jest niedorzeczne.

Ściskam,
Primrose