ToBe – kruk Millie

24 października 1972

Mills,
słuchaj, było wczoraj w Prawach Czasu drążenie lampionów, co mnie zainspirowało, żeby sobie coś takiego ustawić też u siebie na Samhain. Trochę świątecznej atmosfery temu zakurzonemu domowi dobrze zrobi. Czy ty umiałabyś takie warzywo wydrążyć? Nie czuj presji, ale jak wiesz, ja mam dwie lewe ręce do takich rzeczy, to nawet nie próbuję.

Peregrin

Mała sówka tradycyjnie zaaferowana zatoczyła kółko pod sufitem. Inaczej jednak niż zazwyczaj podrzuciła tylko kopertę i natychmiast poleciała w dalszą drogę ukradkowo ścinając zakręt przy najbliższym zaułku.
Pozostawiona koperta była brązowa, z tłoczonym wzorem klonowych i bukowych liści. Zalakowana purpurowym kręgiem miękkiego wosku. Byłą nieco wypukłą jakby w środku był jakiś dodatkowy element. Po otwarciu z wnętrza wychynął delikatny aromat morza.
Wewnątrz był złożony brązowy list na miękkim papierze także z tłoczonym wzorem klonowych i bukowych liści. Na nim elegancko wykaligrafowanym pismem stały rzędy czarnego tuszu.

Londyn, 21.09.1972

Droga Mildþryþ,

Żywię nadzieję, że list mój zastanie Cię z w dobrym zdrowiu. Wydaje się, że nastroje w Londynie nieco się uspokoiły i choć trochę nasza społeczność poddała się bardziej tradycyjnym aktywnościom. Mam nadzieję, że i ty miałaś okazję zaznać trochę spokoju.
Chciałabym jednocześnie złożyć Ci tradycyjne życzenia obfitości i zdrowia z okazji nadchodzącego mabon. Niech starczy ci sił i środków by powrócić do pełnej sprawności byś mogła ponownie zawodowo nękać mój uczciwy przybytek. Żeby sytuacja serca stała się "pewna" bo ciekawość mnie kłuje by wiedzieć czy istnieje ktoś pasujący do Ciebie, a skoro by istniał to kim by się okazał.
I w końcu, z odrobiną czułej złośliwości życzę by łaska bogini oświetliła coś na tyle długo byś mogła zamienić to w obraz. Od początku do końca.

Z wyrazami sympatii

Ceolsige Burke

W środku poza listem znajdował się jeszcze niewielki przedmiot przypominający małą różdżkę. Po wyjęciu okazał się niewielkim pędzlem o pękatym, lśniącym włosiu w kolorze żółtym przenikającym w czerwień, jak płomień. Wydawał się wyrastać wprost z kawałka czerwonego koralu, który był osadzony na trzonku owiniętym czarną skórą rekina.

Mała płomykówka wydawała się dziwnie rozentuzjazmowana kiedy szybko trzepocząc skrzydełkami próbowała zrzucić gdziekolwiek buletkowo zieloną kopertę z purpurowym, okrągłym lakiem. Kiedy w końcu zostawiła kopertę, jeszcze zamachała skrzydełkami jakby chciała wskazać na wagę dostarczonej wiadomości.

Londyn, 24.09.1972

Droga Mildþryþ,

Jestem doprawdy urzeczona strumieniem emocji zawartym w rozbudowanej treści twego ostatniego listu. Nie mniej znajduję twoje ostatnie artystyczne dzieło przyjemnie zajmującym i osobistym za co wyrażam wdzięczność.

Liczę jednocześnie, że twoja rekonwalescencja przebiega sprawniej niż ubywa dni wolnych od zadań zawodowych. Ostatnio w moje posiadanie trafiła pewna właściwość lub może raczej nieruchomość, która wydaje się ciekawą zagadką. Zastanawiałam się czy może nie zaciekawiłaby by Ciebie lub może kogoś z twoich krewnych od strony matki. Dziwna właściwość wydaje się być pozostałością po magii uwolnionej w noc pożarów i mieć związek z dziwnym limbo o jakim wspominają relacje z wydarzeń Beltane.

Nie chcę nadwyrężać twojego zdrowia wiec potraktuj to proszę jako zupełnie swobodne zaproszenie do odwiedzenia Crossroads. Wróciłam już do Londynu i nie planuję przez najbliższe kilka dni go opuszczać.

Z wyrazami "walenia"

Ceolsige Burke