Sowa Victorii Lestrange

Victorio,

powiedzieli mi, że już się obudziłaś. Cieszę się, że Tobie, Mavelle i Patrickowi* nic nie jest... o ile można takimi słowami określić stan, w jakim się znajdujecie. Szukam dla was jakichś odpowiedzi, ale na ten moment nic. Gdybyś chciała spotkać się i wymienić doświadczeniami poza raportami do Harper, to na pewno znajdę czas w tym tygodniu.

A. Moody

* - niewymienienie tutaj Atreusa jest celowe

Odkryj wiadomość pozafabularną

Więcej informacji

list z dnia 17.05.1972

potrzebuję pomocy
bez paniki, nic wielce poważnego

spotkaj się ze mną [tutaj podano adres na granicy Nukturnu]

Czarny Kot

arbuza

myślałem, że go zjemy, no ale dobra, to nie przynoś

8.06.72, Londyn

Szanowna Panno Lestrange,

przyjmuję w klinice Munga, na oddziale urazów pozaklęciowych oraz klątwołamania. W najbliższym tygodniu trzykrotnie odbywam dyżur nocny - ich terminy wskazuję na drugiej stronie pergaminu. Istnieje możliwość umówienia się wcześniej w recepcji, zastrzegam jednak, że w przypadku nagłych wypadków termin może zostać przesunięty.
Nadmienię, że jeżeli sprawa dotyczy klątwy, liczy się czas. W szpitalu codziennie zmianę ma przynajmniej jeden klątwołamacz.

Z poważaniem
Florence Bulstrode

23.05.72, wieczór, Dolina Godryka

Tori,

załączam portret pamięciowy, Mav narysowała go na podstawie mojego opisu. Masz do niego jakieś uwagi? Nie miałam okazji przyjrzeć się temu mężczyźnie bardzo dokładnie.
Zastanów się, w jaki sposób chcesz pociągnąć to dalej. Możemy złożyć oficjalne zawiadomienie, pytanie, czy zostanie to potraktowane poważnie. Żadna z nas nie dostanie też wtedy tej sprawy, prawdopodobnie nie trafi też do nikogo z moich krewnych, skoro jesteśmy jej podmiotem, że tak to ujmę. Decyzja należy do Ciebie.
Mam zamiar sprawdzić ostatnie, niewyjaśnione sprawy morderstw pod kątem osób znalezionych we własnych łóżkach, w zamkniętych domach.

Bren

Do listu dołączono szkic przedstawiający ciemnowłosego mężczyznę ze snu.

Wiadomość przyszła jakąś godzinę po poprzedniej.

PS. Zapomniałam. Przekaż proszę moje przeprosiny Strzałce. Nie myślałam zbyt jasno i narobiliśmy biedaczce kłopotów.

Tym razem do koperty dołączono miękki, dziecięcy kocyk, zapewne będący prezentem na przeprosiny dla skrzatki.

Dzisiejszego dnia Absolut wrzucił mnie w strumień świadomości dotyczący dalszych losów rodziny Lestrange. Nim ktokolwiek z was przerazi się tym, iż doznałem tak szczegółowego widzenia, chciałbym was wszystkich uspokoić wiedzą, iż wszechświat ma dla waszego rodu dobre plany. Sen, którego doświadczyłem dzisiejszej nocy wielokrotnie przedstawił mi związany z wami symbol koła - jest to znany wam zapewne symbol przemijania, ale i dobrego losu - to znak pomyślności i zasłużonego sukcesu. (...) W dalszej części tego listu zamierzam przedstawić indywidualne zdarzenie, związane z odbiorcą tego listu, jakie zostało przeze mnie odczytane dzisiejszej nocy, tj. dnia 13 maja roku 1972.

Victoria Lestrange

Objawienie mi się pod postacią chmury odczytuję jako nadciągające przed Tobą wielkie problemy, z którymi przyjdzie Ci się zmierzyć. W tej wizji dostrzegam Twoją niewinność, ale również naiwność - spróbuj przypomnieć sobie jakiś trudny dylemat ze swojej przeszłości i raz jeszcze rozważ, czy decyzja, którą podjęłaś, była tą właściwą. Być może pomoże Ci to odkryć, w jaki sposób cudze decyzje ukształtowały Twój charakter.

Vasilij Dolohov

Fabularny post | Rzut na wróżbę Victorii

Odpowiedź przyszła natychmiast. Była krótka, pośpiesznie nabazgrana, bo pismo ledwo dało się odczytać, a w dodatku róg pergaminu zabarwiono atramentem, jakby ktoś go rozlał i nie chciał tracić czasu na oczyszczanie.

Czy to był on?

Do listu dołączono kolejny portret pamięciowy. Zaskakująco dokładny, przedstawiający mężczyznę w mugolskim stroju, z bronią w ręku.